به گزارش ایراف، یک سال پس از عملیات «سندور» که توسط هند در می ۲۰۲۵ علیه اهدافی در خاک پاکستان اجرا شد، دولت شهباز شریف اکنون دقیقاً از همان منطق حقوقی برای توجیه حملات هوایی خود به ولایات پکتیکا و ننگرهار استفاده میکند. عملیات سندور که در ۷ می ۲۰۲۵ (۱۷ اردیبهشت ۱۴۰۴) در پاسخ به کشته شدن ۲۶ شهروند هندی در حمله «پهلگام» آغاز شد، نقطه عطفی بود که در آن دهلینو اعلام کرد هرگونه حمایت از تروریسم را با پاسخ مستقیم نظامی و بدون در نظر گرفتن اصل «انکارپذیری» تلافی خواهد کرد. اگرچه مقامات پاکستانی در آن زمان این استدلال را رد کرده و خواستار ارائه مدارک معتبر شدند، اما از فوریه ۲۰۲۶ (بهمن ۱۴۰۴)، با آغاز عملیات «غضبالحق»، همان رویه را علیه کابل در پیش گرفتهاند.
هزینههای راهبردی تنشهای فرامرزی و چالش پدافندی اسلامآباد
بازخوانی تحولات نظامی می ۲۰۲۵ (اردیبهشت ۱۴۰۴) میان هند و پاکستان، نشاندهنده پیچیدگیهای نوین در صحنه نبرد هواپایه و آسیبپذیری زیرساختهای استراتژیک در برابر تسلیحات نسل جدید است. اگرچه در ساعات اولیه درگیری، توان تهاجمی نیروی هوایی پاکستان موفق به ثبت شکارهای هوایی شد، اما تداوم نبرد و استفاده از موشکهای کروز پیشرفته و سامانههای پدافندی دوربرد، هزینههای سنگینی را به بخشهای راداری و پایگاههای هوایی این کشور تحمیل کرد. این تجربه تاریخی که با آتشبس در ۱۰ می ۲۰۲۵ به پایان رسید، اکنون در سایه فرسایش نیروها در مرزهای غربی و تقابل با کابل، به عنوان یک هشدار جدی برای ثبات داخلی پاکستان و نقش میانجیگری این کشور در منطقه تلقی میشود.
شکست استراتژی فرافکنی؛ گزارش ناظران سازمان ملل
دفاع از دکترین حملات فرامرزی توسط پاکستان در حالی ادامه دارد که گزارش گزارشگران ویژه سازمان ملل در مارس ۲۰۲۶ (اسفند ۱۴۰۴) تأکید کرده است که اسلامآباد شواهد معتبری مبنی بر کنترل یا هدایت عملیاتهای تحریک طالبان پاکستان (تیتیپی) توسط مقامات کابل ارائه نداده است. خواجه آصف، وزیر دفاع پاکستان، در ۲۷ فوریه ۲۰۲۶ علیه افغانستان اعلام «جنگ باز» کرد، اما حقوقدانان بینالمللی معتقدند صرف حضور گروههای مسلح در یک کشور، حق دفاع مشروع و حمله به خاک همسایه را ایجاد نمیکند؛ واقعیتی که پاکستان پیشتر در تقابل با هند بر آن پافشاری میکرد.
خودزنی اقتصادی و چرخش راهبردی کابل به سوی دهلینو
پیامدهای این تقابل نظامی، بیشترین آسیب را به اقتصاد لرزان پاکستان وارد کرده است؛ بهطوری که صادرات این کشور به افغانستان در اوایل ۲۰۲۶ با افت ۵۶ درصدی روبرو شد. از سوی دیگر، حکومت طالبان با دور زدن مسیرهای ترانزیتی پاکستان، تجارت خود با آسیای مرکزی را به ۱.۷ میلیارد دلار رسانده و روابط دیپلماتیک با هند را به بالاترین سطح ارتقا داده است. سفر امیرخان متقی به دهلینو در اکتبر ۲۰۲۵ و بازگشایی سفارت هند در کابل، نشاندهنده شکست استراتژی فشار اسلامآباد است که به جای مهار تروریسم، منجر به تبدیل شدن افغانستان به حیاط خلوت رقیب دیرینه پاکستان شده است.
