به گزارش ایراف، نیکلاس برنز، سفیر پیشین آمریکا در ناتو و یکی از چهرههای باسابقه دستگاه دیپلماسی واشنگتن، در گفتوگویی با شبکه سیانان با مرور تجربههای دو دهه گذشته، اذعان کرده است که حضور بیستساله آمریکا در افغانستان بهتدریج از مسیر اولیه خود منحرف شد و هدف اصلی این حضور «کمرنگ و مبهم» گردید.
او یادآور شده است که پس از حملات ۱۱ سپتامبر، آمریکا با حمایت گسترده متحدان وارد افغانستان شد و ناتو برای نخستینبار در تاریخ خود ماده ۵ را فعال کرد؛ اما بهمرور، پیچیدگیهای میدانی، اختلافات سیاسی داخلی آمریکا و تغییر اولویتهای امنیتی واشنگتن موجب شد این مأموریت از چارچوب اولیه فاصله بگیرد.
نیاز آمریکا به همراهی متحدان
برنز در این گفتوگو تأکید کرده است که سیاست خارجی آمریکا بدون همراهی متحدانش کارآمد نخواهد بود و واشنگتن باید به دیدگاههای شرکای خود توجه بیشتری نشان دهد.
او با اشاره به تجربه ناتو در سالهای پس از ۱۱ سپتامبر گفته است که همکاریهای چندجانبه در مقابله با تهدیدهای جهانی، از جمله تروریسم، اهمیت حیاتی دارد و نادیده گرفتن این واقعیت میتواند هزینههای سنگینی برای آمریکا ایجاد کند.
اعتراف به اشتباه در حمایت از جنگ عراق
یکی از بخشهای مهم سخنان برنز، اعتراف صریح او به اشتباه بودن حمایت گذشتهاش از حمله آمریکا به عراق بود.
او گفته است که ورود آمریکا به جنگ عراق، واشنگتن را در «باتلاقی طولانی» گرفتار کرد؛ جنگی که نهتنها هزینههای انسانی و مالی سنگینی داشت، بلکه تمرکز آمریکا بر افغانستان و تهدیدهای اصلی امنیتی را نیز منحرف کرد.
این اعتراف در حالی مطرح میشود که بسیاری از تحلیلگران طی سالهای گذشته تأکید کردهاند تصمیم واشنگتن برای گشودن جبهه دوم در عراق، یکی از عوامل اصلی فرسایشیشدن مأموریت افغانستان بود.
بازخوانی ۱۱ سپتامبر؛ نقطه آغاز یک دوره پرتنش
این اظهارات در آستانه بیستوپنجمین سالگرد حملات ۱۱ سپتامبر مطرح شده است؛ حملاتی که نهتنها جهان را وارد دورهای تازه از تحولات امنیتی کرد، بلکه مسیر سیاست خارجی آمریکا را برای سالها تحت تأثیر قرار داد.
افغانستان پس از خروج آمریکا؛ نگرانیهای امنیتی تازه
در کنار سخنان برنز، گزارشهای تحلیلی منتشرشده در رسانههای غربی نشان میدهد که افغانستان پس از خروج نیروهای آمریکایی بار دیگر در کانون نگرانیهای امنیتی قرار گرفته است.
برخی تحلیلگران معتقدند بازگشت طالبان و حضور دوباره عناصر القاعده در این کشور، میتواند زمینهساز تهدیدهای جدید باشد؛ هرچند برخی دیگر تأکید دارند شرایط امروز افغانستان با سال ۲۰۰۱ تفاوتهای جدی دارد.
