به گزارش ایراف، این دو نهاد بینالمللی، همزمان با روز جهانی مبارزه با قاچاق انسان، در بیانیهای مشترک اعلام کردند که ۵۶ درصد از خانوارهای بازگشتکننده به افغانستان قادر به تأمین هزینههای اولیه زندگی خود نیستند و برای گذران معیشت به قرض یا کمکهای مالی وابستهاند. همچنین تنها ۱۱ درصد از بازگشتکنندگان شاغل هستند یا کسبوکار شخصی دارند؛ وضعیتی که آنان را در برابر شبکههای قاچاق انسان و انواع استثمار آسیبپذیرتر میکند.
در این بیانیه آمده است که فقر، بیکاری، بیجاشدگی و نبود فرصتهای معیشتی پایدار، زمینه سوءاستفاده باندهای قاچاق انسان از افراد آسیبپذیر را فراهم کرده و بسیاری از خانوادهها را به انتخاب مسیرهای پرخطر مهاجرت وادار میکند.
سازمان بینالمللی مهاجرت پیشتر نیز هشدار داده بود که مهاجران افغانستانی در طول مسیرهای مهاجرت، بهویژه در مسیر ایران، ترکیه و اروپا، با خطراتی همچون قاچاق انسان، کار اجباری، خشونت، اخاذی و مرگ مواجه هستند. این نهاد تأکید کرده است که مهاجران در شرایط دشوار اقتصادی بیش از دیگران در معرض فریب قاچاقچیان قرار میگیرند.
بر اساس آمار «پروژه مهاجران مفقود» سازمان بینالمللی مهاجرت، هزاران نفر هر سال در مسیرهای مهاجرتی جهان جان خود را از دست میدهند یا ناپدید میشوند. این سازمان اعلام کرده است که تنها در سال ۲۰۲۵ نزدیک به هشت هزار مهاجر در مسیرهای مهاجرتی جان باخته یا مفقود شدهاند؛ آماری که بالاترین میزان ثبتشده تاکنون به شمار میرود و احتمال میرود رقم واقعی بسیار بیشتر باشد.
سازمان بینالمللی مهاجرت و دفتر مقابله با مواد مخدر و جرم سازمان ملل از دولتها و نهادهای بینالمللی خواستهاند با تقویت حمایتهای اقتصادی از بازگشتکنندگان، گسترش مسیرهای امن و قانونی مهاجرت و مقابله با شبکههای سازمانیافته قاچاق انسان، از تکرار این تراژدی انسانی جلوگیری کنند.
