به گزارش ایراف، هاگلبرگ روز چهارشنبه ۱۸ نوامبر (۲۷ آبان ۱۴۰۵) در یادداشتی که در وبسایت آمریکایی «کلیولند دات کام» منتشر شد، با عنوان «آمریکا از افغانستان خارج شد؛ نباید افغانها را به حال خود رها کنیم تا از گرسنگی بمیرند»، به وضعیت دشوار معیشتی مردم افغانستان و ضرورت تداوم حمایتهای بشردوستانه پرداخت.
محور اصلی استدلال این تحلیلگر آن است که خروج نظامی آمریکا از افغانستان نباید به منزله کنار گذاشتن مردم این کشور از اولویتهای انسانی و بینالمللی تلقی شود.
به این معنا که حتی پس از پایان جنگ و حضور نظامی، بحران معیشتی و پیامدهای انسانی چند دهه درگیری همچنان نیازمند توجه و اقدام است.
این دیدگاه در واقع بر تفکیک میان سیاستهای سیاسی و نظامی واشنگتن در قبال افغانستان و نیازهای اساسی مردم این کشور تأکید دارد؛ مردمی که بخش بزرگی از آنان با فقر، بیکاری، ناامنی غذایی و کمبود خدمات اولیه مواجه هستند.
بحران گرسنگی؛ میلیونها نفر در آستانه زمستان
هشدار هاگلبرگ در شرایطی مطرح میشود که گزارشهای سازمان ملل از وخامت وضعیت امنیت غذایی در افغانستان حکایت دارد.
بر اساس ارزیابی مشترک سازمان خواربار و کشاورزی ملل متحد و برنامه جهانی غذا، حدود ۱۹.۲ میلیون نفر، معادل ۳۸ درصد جمعیت افغانستان، در فاصله نوامبر ۲۰۲۶ تا آوریل ۲۰۲۷ با ناامنی غذایی حاد مواجه خواهند شد.
از این تعداد، حدود پنج میلیون نفر در مرحله اضطراری گرسنگی قرار میگیرند؛ وضعیتی که بدون کمک فوری غذایی و حمایت از فعالیتهای کشاورزی میتواند به فروپاشی معیشت خانوارها و افزایش خطر مرگومیر منجر شود.
همچنین پیشبینی شده است که حدود چهار میلیون زن و کودک در سال ۲۰۲۷ به درمان سوءتغذیه حاد نیاز داشته باشند که یک میلیون مورد آن در گروه سوءتغذیه شدید قرار میگیرد.
کاهش کمکهای بینالمللی و فشار بر خانوادههای افغان
برنامه جهانی غذا اعلام کرده است که به دلیل کاهش شدید منابع مالی، دامنه کمکرسانی این نهاد در افغانستان محدود شده و در شرایط کنونی تنها امکان حمایت غذایی از حدود دو میلیون نفر در ماه وجود دارد؛ رقمی که در زمستان گذشته چهار میلیون نفر بود.
این نهاد برای ادامه عملیات بشردوستانه خود در افغانستان تا ژانویه ۲۰۲۷ به ۵۴۰ میلیون دلار منابع مالی فوری نیاز دارد.
در همین حال، بازگشت گسترده مهاجران از ایران و پاکستان، افزایش هزینههای مواد غذایی و حملونقل، بیکاری و کاهش قدرت خرید خانوارها، فشار بر اقتصاد و معیشت مردم افغانستان را افزایش داده است.
بر اساس ارزیابی نهادهای بینالمللی، اگر منابع مالی لازم برای کمکرسانی تأمین نشود، میلیونها نفر در ماههای سرد پیشرو با دشواری بیشتری برای تأمین نیازهای اولیه خود روبهرو خواهند شد.
مسئولیت انسانی فراتر از پایان جنگ
طرح موضوع مسئولیت آمریکا در قبال مردم افغانستان از سوی هاگلبرگ، بار دیگر بحث پیامدهای انسانی مداخله نظامی طولانیمدت این کشور و ضرورت توجه به وضعیت مردم پس از خروج نیروهای خارجی را مطرح میکند.
از منظر انسانی، خروج نیروهای نظامی بهتنهایی نمیتواند به معنای پایان بحرانهای ناشی از جنگ باشد.
در شرایطی که میلیونها افغان برای تأمین غذا و دسترسی به خدمات اولیه به کمکهای خارجی وابسته هستند، کاهش حمایتهای بینالمللی میتواند پیامدهای سنگینی برای اقشار آسیبپذیر، بهویژه زنان و کودکان، داشته باشد.
این مسئله همچنین ضرورت بازنگری در رویکرد کمکرسانی به افغانستان را برجسته میکند؛ رویکردی که باید به جای تبدیل کمکهای بشردوستانه به ابزار رقابت و فشار سیاسی، بر حفظ جان غیرنظامیان، تقویت ظرفیتهای اقتصادی و جلوگیری از گسترش فقر و گرسنگی متمرکز باشد.





