به گزارش ایراف، این مرکز درمانی تخصصی روز شنبه (۱۳آبان/ عقرب) به دستور عبدالحکیم شرعی، وزیر عدلیه حکومت طالبان مهروموم شد. جواد محسنی، صاحب‌امتیاز این بیمارستان، ضمن تأکید بر غیرقانونی بودن این اقدام، اعلام کرد که وزیر عدلیه پیش‌تر خواستار واگذاری مدیریت این مرکز به شخص خود شده بود و پس از رد این درخواست به دلیل نداشتن مبنای قانونی، دستور توقف فعالیت آن را صادر کرد. او این اقدام را بخشی از برخوردهای تبعیض‌آمیز با مراکز متعلق به شیعیان افغانستان ارزیابی کرد؛ تصمیمی که نزدیک به ۵۰ کارمند این مرکز را نیز بیکار کرده است.
مسدود شدن این بیمارستان، دسترسی بیماران مزمن به معاینات دوره‌ای و مراقبت‌های پس از جراحی را مختل کرده است. «خیرمحمد»، یکی از بیماران پیوند کلیه اهل ولایت تخار، در تشریح وضعیت دشوار خود گفت که پس از طی کردن روند سخت و هزینه‌بر جراحی در خارج از کشور، برای انجام آزمایش‌های دوره‌ای به این بیمارستان مراجعه کرده بود، اما پس از بازگشت با درهای بسته و محاصره مرکز توسط نیروهای امنیتی مواجه شده است.
او با اشاره به اینکه حتی موفق به پس گرفتن گوشی تلفن همراه خود که به عنوان ضمانت در بیمارستان گذاشته بود نشده است، افزود: «ما بیماریم و برای زنده ماندن تلاش می‌کنیم؛ ما را وارد سیاست نکنید.» پزشکان متخصص تأکید می‌کنند که قطع دسترسی بیماران پیوند کلیه به خدمات تخصصی و معاینات منظم، حیات آنان را با خطر جدی روبه‌رو می‌کند.
بیمارستان تخصصی خاتم‌النبیین طی بیش از ۱۵ سال فعالیت در کابل، به عنوان یکی از مراکز مهم ارولوژی و درمان بیماری‌های کلیوی شناخته می‌شد. بسته‌شدن این مرکز در حالی صورت می‌گیرد که در یک سال اخیر، فعالیت چندین نهاد آموزشی، فرهنگی و رسانه‌ای دیگر وابسته به این مجموعه، از جمله دانشگاه و مدرسه دینی خاتم‌النبیین و شبکه تلویزیونی تمدن نیز متوقف شده است.
محدودیت بر نهادهای خدماتی و درمانی و چالش‌های نظام سلامت افغانستان
- تشدید فشارها بر نهادهای مدنی، آموزشی و خدماتی: حکومت طالبان طی ماه‌های اخیر روند محدودسازی، تعلیق و مصادره املاک یا تغییر مدیریت نهادهای علمی، آموزشی، فرهنگی و خدماتی متعلق به اقلیت‌های مذهبی و شخصیت‌های مستقل را در کابل و ولایت‌های مختلف تشدید کرده است. بستن بیمارستان‌ها و مراکز درمانی تخصصی به بهانه‌های اداری و حقوقی، زنگ خطری جدی برای نظام شکننده سلامت در افغانستان به شمار می‌رود.
- شکنندگی نظام سلامت و دسترسی محدود به خدمات تخصصی: سیستم بهداشتی افغانستان پس از تحولات سیاسی سال ۲۰۲۱ و کاهش شدید کمک‌های بین‌المللی با بحران‌های ساختاری روبه‌روست. کمبود پزشکان متخصص، هزینه‌های سرسام‌آور درمان‌های پیشرفته مانند پیوند اعضا و فقدان زیرساخت‌های لازم در ولایت‌ها، بیماران را وادار می‌کند تا برای درمان‌های ساده و پیگیری‌های پزشکی به پایتخت یا خارج از کشور سفر کنند؛ روندی که با مسدود شدن مراکز درمانی تخصصی داخلی، ابعاد فاجعه‌باری به خود می‌گیرد.
