به گزارش ایراف، اسد درانی، رئیس سابق سازمان استخبارات پاکستان، در یک مصاحبه ویدئویی اعلام کرد که از تشکیل طالبان پشیمان نیست، زیرا در آن زمان «ضرورت» ایجاب میکرد. او تصریح کرد که اگر به گذشته برگردد، همان بازی را ادامه خواهد داد، اما «بهتر» انجامش خواهد داد.
وی با اشاره به تلاشهای طالبان برای مصالحه پس از سال ۲۰۰۱ ادعا کرد که این گروه جدی گرفته نشد و به همین دلیل علیه اشغال خارجی مقاومت را آغاز کرد. او گفت که یکسوم مردم افغانستان با طالبان همدلی دارند. این اظهارات نشان میدهد که پاکستان با نادیده گرفتن خواست واقعی مردم افغانستان و با بازیهای پنهان، در بیثباتی این کشور نقش داشته است.
تناقض آشکار در گفتار دورانی، دفاع از تلفات غیرنظامیان به نام «طبیعت جنگ» است. او بدون پاسخگویی به پرسش درباره انفجار مکاتب کودکان، گفت که در چنین جنگی مردم خواسته یا ناخواسته کشته میشوند.
جالبترین بخش مصاحبه، اعتراف دورانی به ایجاد تحریک طالبان پاکستان به عنوان «نوزاد ناقص» طالبان افغان است. او تأکید کرد که تلفات ناشی از این گروه «قیمت بازی» است. این اظهارات اثبات میکند که سیاست بازآفرینی گروههای تروریستی توسط برخی کشورها، در نهایت به خود آنها بازخواهد گشت؛ همانگونه که امنیت پاکستان امروز با تهدید تحریک طالبان روبروست.
درانی در بخش دیگری از سخنانش، سیاست پاکستان را در قبال آمریکا «دوگانه» خواند و گفت که اسلامآباد نه متحد واشنگتن بود و نه خواهد بود، اما از پول آمریکایی استفاده کرد. او این رفتار را «هنر حکومتداری» نامید. این اظهارات بازتابی از شکست سیاستهای آمریکا و ناتو در افغانستان است؛ در حالی که دو دهه اشغال نهتنها نتوانست ثبات ایجاد کند، بلکه بستر رشد افراطگرایی و بیثباتی را فراهم ساخت.
اظهارات درانی بار دیگر نشان میدهد که مداخلهگران خارجی و بازیگران فرامنطقهای، با نادیده گرفتن حق تعیین سرنوشت مردم افغانستان، تنها به منافع خود میاندیشند
بررسی مستندات تاریخی نشان میدهد روابط پاکستان و طالبان از دهه ۱۹۹۰ بر پایه نظریه «عمق استراتژیک» اسلامآباد شکل گرفت و پاکستان در سال ۱۹۹۶ جزو سه کشوری بود که حکومت نخست طالبان را به رسمیت شناخت.
طی دو دهه حضور نیروهای ائتلاف بینالمللی نیز ارائه پناهگاههای امن در نوار مرزی و ایالت بلوچستان، به حفظ زیرساختهای نظامی و سیاسی این گروه کمک کرد. با این حال، تسلط دوباره طالبان بر کابل در اوت ۲۰۲۱، معادلات دو طرف را دگرگون ساخت؛ بر اساس آمارهای رسمی ارتش پاکستان، پس از ۲۰۲۱ میزان حملات تروریستی در خاک این کشور—بهویژه توسط تحریک طالبان پاکستان (TTP)—افزایش چشمگیری یافت.
اسلامآباد بارها با ارائه اسناد به شورای امنیت سازمان ملل مدعی شده که رهبری TTP از داخل خاک افغانستان حملات را هدایت میکند؛ ادعایی که حکومت سرپرست در کابل همواره آن را رد کرده است. در کنار این چالشهای امنیتی، درگیریهای مرزی در امتداد خط دیورند، انسدادهای پیدرپی گذرگاههای تجاری نظیر تورخم و اسپینبولدک و پرونده اخراج اجباری پناهجویان افغان، گواهی بر تغییر شکل روابط تاریخی اسلامآباد و طالبان از یک همکاری استراتژیک به تقابلی پیچیده و پرتنش است.
