به گزارش ایراف، روزنامه صهیونیستی جروزالمپست در تحلیلی تازه اذعان کرده است که نگرانی اصلی آمریکا از ایران، نه برنامه هستهای تهران، بلکه دو ابزار قدرتآفرین و راهبردی است که جمهوری اسلامی طی سالهای گذشته با اتکا به موقعیت جغرافیایی و توانمندیهای ملی خود تثبیت کرده است.
به نوشته این روزنامه، هنگامی که مقامات آمریکایی مدعی میشوند ایران نباید به «سلاح هستهای» دست یابد، منظورشان صرفاً یک بمب یا کلاهک اتمی نیست؛ بلکه از نگاه آنان، ایران هماکنون دو سلاح مؤثر در اختیار دارد که در معادلات منطقهای و جهانی نقشآفرینی میکند.
۱. تنگه هرمز؛ اهرم انرژی جهان
جروزالمپست نخستین «سلاح» ایران را توان اثرگذاری بر تنگه هرمز معرفی میکند؛ آبراهی که حدود ۲۰ درصد نفت و گاز مایع جهان از آن عبور میکند.
این رسانه اعتراف میکند که ایران با قدرت کنترل و مدیریت این گذرگاه راهبردی، قادر است بازارهای انرژی را تحت تأثیر قرار دهد و اقتصادهای وابسته به واردات انرژی ـ از آمریکا و اروپا گرفته تا چین و ژاپن ـ را با چالش جدی روبهرو کند.
به باور نویسنده، همین توان بالقوه برای ایجاد اختلال در جریان انرژی، یکی از مهمترین عوامل نگرانی واشنگتن از افزایش قدرت منطقهای ایران است.
۲. موقعیت ژئوپلیتیکی ایران؛ قلب تپنده اوراسیا
دومین عامل قدرت ایران از نگاه این روزنامه، جایگاه ژئوپلیتیکی بیبدیل ایران در مرکز اوراسیاست؛ نقطه اتصال آسیای مرکزی، قفقاز، خاورمیانه و جنوب آسیا.
این موقعیت، ایران را به حلقهای کلیدی در شبکههای حملونقل و تجارت زمینی تبدیل کرده است.
جروزالمپست با اشاره به پروژههای بزرگ منطقهای مانند کریدور حملونقل شمال ـ جنوب میان ایران، روسیه و هند و همچنین خطوط ریلی متصلکننده چین به ایران، مینویسد این مسیرها عملاً امکان دور زدن برتری دریایی آمریکا را فراهم کردهاند و تهران را به یکی از محورهای اصلی اتصال اقتصادهای بزرگ آسیایی تبدیل کردهاند.
این رسانه صهیونیستی هشدار میدهد که حذف ایران از این معادلات، بهطور مستقیم مزیت اقتصادی چین را کاهش میدهد و پل زمینی روسیه ـ چین را تضعیف میکند؛ موضوعی که بهطور طبیعی با راهبرد جهانی آمریکا در تضاد است.
ایران؛ بازیگری که توازن قدرت را تغییر میدهد
در بخش پایانی تحلیل، جروزالمپست تأکید میکند که موقعیت جغرافیایی ایران بهتنهایی به یک «سلاح راهبردی» تبدیل شده است؛ سلاحی که بهزعم نویسنده، در حال تغییر توازن قدرت در اوراسیا و جهان است و همین مسئله، محور اصلی رقابت ژئوپلیتیکی میان تهران و واشنگتن را شکل میدهد.
