به گزارش ایراف، ذبیحالله مجاهد، سخنگوی حکومت طالبان، در اظهارات تازه با اشاره به سطح روابط کابل و دوحه گفت که روابط دو کشور بسیار خوب، دوستانه و برادرانه است و قطر در سالهای گذشته «نقش مهمی در روند پایان اشغال افغانستان» داشته است.
او افزود که همکاریهای سیاسی و انسانی میان دو کشور ادامه دارد و دوحه در مقاطع حساس در کنار افغانستان ایستاده است.
ادعای نقشآفرینی قطر در توافق دوحه
این اظهارات در حالی مطرح میشود که قطر بار دیگر بر نقش خود در شکلگیری توافق آمریکا و طالبان تأکید کرده است.
شیخه علیا احمد بن سیف آلثانی، نماینده دائم قطر در سازمان ملل، در نشست مجمع عمومی گفت که توافق ۲۹ فوریه ۲۰۲۰ میان آمریکا و طالبان در دوحه، محصول سیاست خارجی موفق قطر بوده است؛ توافقی که مسیر خروج نیروهای خارجی را هموار کرد و با سقوط حکومت جمهوریت نقطه عطفی در تحولات سیاسی افغانستان به شمار میرود.
تداوم فعالیتهای سیاسی و بشردوستانه دوحه
نماینده قطر اعلام کرد که دوحه پس از امضای توافق، حضور فعال خود در حوزههای بشردوستانه، توسعهای و سیاسی را در افغانستان حفظ کرده است.
او همچنین به میزبانی نشستهای روند دوحه به رهبری سازمان ملل اشاره کرد؛ نشستهایی که با هدف ایجاد چارچوبی برای گفتوگو درباره آینده افغانستان برگزار میشود.
نشستهای تخصصی درباره اقتصاد و مواد مخدر
آلثانی یادآور شد که قطر در ژوئیه سال گذشته میزبان سومین نشست گروه کاری مبارزه با مواد مخدر و دومین نشست گروه کاری بخش خصوصی بوده است؛ نشستهایی که بخشی از تلاشهای بینالمللی برای رسیدگی به چالشهای کلیدی افغانستان، از جمله اقتصاد آسیبپذیر و گسترش قاچاق مواد مخدر محسوب میشود.
ده سال نقشآفرینی دیپلماتیک دوحه
قطر طی یک دهه گذشته به یکی از مهمترین مراکز دیپلماسی مرتبط با افغانستان تبدیل شده و میزبان مذاکرات متعدد میان طرفهای مختلف، از جمله آمریکا و طالبان، بوده است.
این کشور تلاش کرده است بستر گفتوگو و کاهش تنش را فراهم کند و نقش میانجیگرانه خود را تثبیت نماید.
پیامدهای توافق دوحه و تحولات پس از آن
فروپاشی نظام پیشین
توافق دوحه روند خروج نیروهای خارجی را سرعت بخشید و در نهایت به سقوط دولت پیشین افغانستان و بازگشت طالبان به قدرت منجر شد؛ تحولی که ساختار سیاسی کشور را دگرگون کرد.
بحران انسانی گسترده
پس از تغییر قدرت، افغانستان با یکی از شدیدترین بحرانهای انسانی جهان روبهرو شد؛ از افزایش فقر و ناامنی غذایی تا کاهش خدمات عمومی و وابستگی شدید به کمکهای بینالمللی.
موج تازه مهاجرت
محدودیتهای اجتماعی و اقتصادی، بهویژه برای زنان، موج جدیدی از مهاجرت گسترده افغانها به ایران، پاکستان و کشورهای غربی را رقم زد.
عدم شناسایی رسمی حکومت طالبان
با وجود گذشت بیش از چهار سال از تسلط طالبان، هیچ کشوری حکومت طالبان را به رسمیت نشناخته است؛ موضوعی که افغانستان را در انزوای سیاسی قرار داده و مانع از دسترسی حکومت جدید به منابع مالی خارجی شده است.
