حواشی سفر یک اینفلوئنسر آمریکایی به کابل؛ اسنیکو به سفیدنمایی سیاست‌های طالبان متهم شد

به گزارش ایراف، این چهره رسانه‌ای که روز چهارشنبه ۲۷ آبان (۱۸ نوامبر) به همراه یک تولیدکننده محتوای دیگر وارد کابل شد، در ویدیوهای خود روایت‌های رسمی طالبان را بازتاب داده و گزارش‌های بین‌المللی درباره محدودیت‌های اعمال‌شده بر زنان افغان را «تبلیغات غربی» خوانده است. او با انتشار تصاویری از بازدید خود از یک مدرسه ابتدایی دخترانه و گفت‌وگو با دانش‌آموزان، این ادعا را مطرح کرده که زنان و دختران در افغانستان از آزادی تحصیل، کار و رفت‌وآمد برخوردارند.

این روایت‌ها در حالی منتشر می‌شود که بر اساس گزارش مشترک یونسکو و یونیسف در ۱۴ آبان (۴ نوامبر)، افغانستان همچنان تنها کشور جهان است که دختران را از تحصیل در مقاطع متوسطه و دانشگاه منع کرده و از سال ۱۴۰۰ (۲۰۲۱) تاکنون بیش از ۲.۶ میلیون دختر افغان از تحصیل در دوره متوسطه محروم مانده‌اند. اسنیکو در پاسخ به پرسش‌ها درباره تعطیلی مدارس بالاتر از پایه ششم، به نقل از راهنمای محلی خود «کمبود بودجه و زیرساخت‌ها در پی حضور نظامی آمریکا» را عامل این وضعیت دانسته است؛ این در حالی است که ذبیح‌الله مجاهد، سخنگوی طالبان، در مردادماه (اوت) امسال نیز صراحتاً «ملاحظات مذهبی و شرعی» را مانع اصلی بازگشایی مدارس متوسطه دخترانه اعلام کرده بود.

اسنیکو همچنین در جریان این سفر با عبدالقهار بلخی، سخنگوی وزارت خارجه طالبان و انس حقانی از چهره‌های ارشد طالبان و برادر وزیر کشور این گروه، مصاحبه و تصاویری منتشر کرده است؛ شبکه‌ای که از سال ۲۰۱۲ در فهرست سازمان‌های تروریستی خارجی آمریکا قرار دارد. در واکنش به این اقدام‌ها، شماری از فعالان و مفسران سیاسی در آمریکا، از جمله لورا لومر و امیلی شرادر، اسنیکو را به ترویج روایت‌های گروه‌های تندرو و سفیدنمایی وضعیت حقوق زنان در افغانستان متهم کرده و خواستار ورود اف‌بی‌آی (FBI)، بازجویی و قرار گرفتن نام او در فهرست ممنوع‌الپرواز شده‌اند. اسنیکو اتهام دریافت پول از طالبان را رد کرده و هدف از این سفر را «روزنامه‌نگاری مستقل» عنوان کرده است.

 دیپلماسی اینفلوئنسری طالبان و تلاش برای بازتعریف تصویر افغانستان در فضای مجازی

  • بهره‌گیری طالبان از گردشگران و تولیدکنندگان محتوای غربی: طی چند سال گذشته، حکومت طالبان با تسهیل صدور روادید و فراهم کردن دسترسی‌های ویژه برای یوتیوبرها، بلاگرهای سفر و چهره‌های رسانه‌ای جنجالی غرب، تلاش کرده است روایتی جایگزین از امنیت، ثبات و زندگی روزمره در افغانستان ارائه دهد؛ روایتی که در تقابل مستقیم با گزارش‌های نهادهای حقوق بشری سازمان ملل و رسانه‌های جریان اصلی قرار دارد.

  • شکاف میان روایت‌های تبلیغاتی و واقعیت‌های میدانی آموزش و اشتغال زنان: از زمان بازگشت طالبان به قدرت در مرداد ۱۴۰۰، بیش از ده‌ها فرمان و دستورالعمل محدودکننده علیه زنان صادر شده که شامل ممنوعیت تحصیل در مقاطع متوسطه و عالی، منع اشتغال در نهادهای غیردولتی و سازمان‌های بین‌المللی، محدودیت در دسترسی به خدمات درمانی و الزامات سخت‌گیرانه پوشش است؛ موضوعی که باعث شده هرگونه تلاش رسانه‌ای برای عادی جلوه دادن وضعیت زنان در افغانستان با واکنش تند نهادهای مدنی و ناظران بین‌المللی مواجه شود.

  • حساسیت‌های حقوقی و امنیتی در غرب نسبت به تعامل با شبکه حقانی: حضور چهره‌های دارای تابعیت آمریکایی در کنار اعضای ارشد شبکه حقانی — که نام آن همچنان در فهرست تحریم‌ها و گروه‌های تروریستی ایالات متحده قرار دارد — نه‌تنها بحث‌های اخلاقی و رسانه‌ای درباره مرز میان روزنامه‌نگاری و تبلیغات را برانگیخته، بلکه پای نهادهای امنیتی و قضایی آمریکا را نیز به عنوان نقض احتمالی قوانین مرتبط با حمایت تبلیغاتی از گروه‌های تحریم‌شده به میان کشیده است.

بیشتر بخوانید:  پایان عملیات مین‌روبی در دومین ولایت افغانستان؛ سرپل پاک‌سازی شد
لینک کوتاه: https://iraf.ir/?p=145343
اخبار مرتبط

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

آخرین مطالب
پر بازدیدترین ها