به گزارش ایراف، روزنامه پاکستانی دان در سرمقالهای که روز جمعه، ۶ نوامبر (۱۵ آبان) منتشر شد، نوشت پیروزی قاطع حزب دموکرات در انتخابات میاندورهای آمریکا و به دست گرفتن کنترل هر دو مجلس کنگره، میتواند در دو سال پایانی ریاستجمهوری دونالد ترامپ، معادلات سیاسی داخلی و سیاست خارجی واشنگتن را با تغییراتی جدی مواجه کند.
به نوشته این روزنامه، بازگشت دموکراتها به قدرت در کنگره، نظارت قانونگذاران بر عملکرد کاخ سفید و تصمیمهای دولت ترامپ در حوزه سیاست خارجی را افزایش خواهد داد؛ مسئلهای که کشورهایی مانند پاکستان را ناگزیر میکند در رویکرد خود نسبت به آمریکا تجدیدنظر کنند.
دان با اشاره به گرم شدن روابط واشنگتن و اسلامآباد در دوره دوم ریاستجمهوری ترامپ نوشت که رئیسجمهور آمریکا بارها از رهبران سیاسی و نظامی پاکستان تمجید کرده و مقامهای پاکستانی نیز متقابلاً از ترامپ حمایت و حتی نامزدی او برای دریافت جایزه صلح نوبل را مطرح کردهاند.
با این حال، این روزنامه معتقد است اتکای بیش از اندازه به روابط شخصی میان رهبران دو کشور، نمیتواند تضمینکننده استمرار مناسبات دوجانبه باشد؛ بهویژه آنکه تغییر ترکیب کنگره ممکن است بر تصمیمهای دولت آمریکا درباره پاکستان تأثیر بگذارد.
در این سرمقاله همچنین به سابقه پرنوسان روابط پاکستان با دولتهای دموکرات اشاره شده است.
به نوشته دان، اسلامآباد در دوره ریاستجمهوری جو بایدن روابط چندان گرمی با واشنگتن نداشت، اما با بازگشت ترامپ به کاخ سفید در ژانویه ۲۰۲۵، مناسبات دو کشور بهسرعت بهبود یافت.
علاقه دولت ترامپ به بخشهای رمزارز، استخراج معادن و منابع طبیعی پاکستان نیز از جمله زمینههای همکاری اقتصادی دو کشور در دوره جدید روابط عنوان شده است؛ هرچند دان معتقد است بخشی از این نزدیکی را باید در چارچوب روابط شخصی ترامپ با رهبران پاکستان ارزیابی کرد.
نگرانی اسلامآباد از تغییر رویکرد واشنگتن
یکی از محورهای مهم سرمقاله دان، احتمال تغییر رویکرد آمریکا در قبال درخواستهای اقتصادی پاکستان پس از آغاز به کار کنگره جدید در ژانویه ۲۰۲۷ است.
این روزنامه به درخواست پاکستان برای دریافت یک تسهیلات ۱۰ میلیارد دلاری از صندوق تثبیت ارزی وزارت خزانهداری آمریکا اشاره کرده و تردید واشنگتن درباره موافقت با این درخواست را نشانهای احتمالی از تغییر شرایط سیاسی و اقتصادی روابط دو کشور دانسته است.
این تسهیلات پیشنهادی قرار است به پاکستان در مدیریت فشارهای ارزی، تقویت ذخایر خارجی و کاهش مشکلات اقتصادی کمک کند.
با این حال، سرنوشت آن همچنان به تصمیم مقامهای آمریکایی وابسته است.
به اعتقاد نویسندگان سرمقاله، با افزایش نظارت کنگره دموکرات بر تصمیمهای دولت ترامپ، اسلامآباد باید خود را برای تغییر احتمالی در رفتار واشنگتن آماده کند.
ضرورت کاهش وابستگی به روابط شخصی با آمریکا
با وجود این نگرانیها، دان تأکید کرده است که تسلط دموکراتها بر کنگره لزوماً به معنای کاهش ناگهانی روابط پاکستان و آمریکا نیست، بلکه میتواند فرصتی برای اصلاح ساختار مناسبات دو کشور باشد.
این روزنامه با اشاره به سابقه روابط عمدتاً معاملهمحور اسلامآباد و واشنگتن، نوشت که همکاریهای دو کشور در دورههای مختلف بیشتر بر اساس نیازهای مقطعی آمریکا، از جمله مقابله با کمونیسم و مبارزه با تروریسم، شکل گرفته است.
بر همین اساس، دان توصیه کرده است که پاکستان به جای تکیه بر روابط شخصی با رئیسجمهور آمریکا یا توافقهای کوتاهمدت، به دنبال ایجاد مناسباتی پایدار، نهادمند و مبتنی بر منافع متقابل با تمامی ارکان قدرت در ایالات متحده باشد.
در این چارچوب، توسعه ارتباطات با نمایندگان کنگره، احزاب سیاسی و نهادهای تصمیمگیر آمریکایی میتواند به اسلامآباد کمک کند تا در برابر تغییر دولتها و تحولات سیاسی واشنگتن، از ثبات بیشتری در روابط خارجی خود برخوردار باشد.
چین؛ خط قرمز ملاحظات راهبردی پاکستان
بخش دیگری از سرمقاله دان به ضرورت حفظ توازن در سیاست خارجی پاکستان و جلوگیری از آسیب دیدن روابط راهبردی این کشور با چین اختصاص دارد.
این روزنامه تأکید کرده است که هرچند حفظ و تقویت مناسبات با واشنگتن برای پاکستان اهمیت دارد، اما این روابط نباید به بهای تضعیف همکاریهای راهبردی اسلامآباد و پکن تمام شود.
به نوشته دان، پاکستان باید منافع ملی خود را در اولویت قرار دهد و از قرار گرفتن در موقعیتی که روابطش با یکی از شرکای مهم راهبردیاش تحت تأثیر نزدیکی به آمریکا قرار گیرد، پرهیز کند.
این روزنامه در پایان، اتخاذ رویکردی متوازن در سیاست خارجی آمریکا نسبت به جنوب آسیا را ضروری دانسته و تأکید کرده است که چنین رویکردی نهتنها به حفظ ثبات منطقهای کمک میکند، بلکه در بلندمدت با منافع خود واشنگتن نیز سازگار خواهد بود.
در مجموع، سرمقاله دان نشان میدهد که تغییر موازنه سیاسی در آمریکا میتواند برای پاکستان، که در سالهای اخیر تلاش کرده است از نزدیکی به دولت ترامپ برای تقویت موقعیت اقتصادی و سیاسی خود بهره ببرد، چالشهای تازهای ایجاد کند؛ چالشهایی که ضرورت تنوعبخشی به روابط خارجی و پرهیز از وابستگی به دولتهای مستقر در واشنگتن را بیش از گذشته برجسته میکند.




