به گزارش ایراف، به نقل از «د نیوز»، روسیه پس از به‌رسمیت‌شناختن رسمی طالبان، سطح همکاری‌های دیپلماتیک خود با کابل را افزایش داده و کشورهای آسیای مرکزی نیز روابط خود را بر اساس منافع مستقیم امنیتی و اقتصادی تنظیم کرده‌اند.
این کشورها نگرانی‌های امنیتی پاکستان را مبنای اصلی روابط خود با طالبان قرار نداده‌اند و عملاً نشان داده‌اند که نگاهشان به افغانستان فراتر از دغدغه‌های اسلام‌آباد است.
کاهش وزن دیپلماتیک پاکستان
امجد بشیر صدیقی، تحلیلگر پاکستانی، در بررسی نشست هشتم «فرمت مسکو» تأکید کرده است که اسلام‌آباد نفوذ خود بر طالبان را بیش از اندازه برآورد کرده و اکنون با محدودیت جدی در جلب حمایت منطقه‌ای مواجه است.
حتی اتهام‌های طالبان علیه پاکستان مبنی بر حمایت از القاعده و داعش خراسان در نشست مسکو با واکنش گسترده‌ای همراه نشد و نشان داد که فضای منطقه‌ای برای طرح چنین ادعاهایی محدود است.
ابعاد اقتصادی بحران
«د نیوز» در گزارش خود به کاهش شدید تجارت دوجانبه میان پاکستان و افغانستان اشاره کرده است.
صادرات افغانستان از طریق بنادر پاکستان به‌شدت افت کرده و کابل برای کاهش وابستگی به مسیرهای ترانزیتی پاکستان، استفاده از مسیرهای جایگزین از طریق ایران و هند را افزایش داده است.
بندر چابهار و راه‌آهن چابهار ـ زاهدان در این چارچوب به اولویت‌های اصلی افغانستان تبدیل شده‌اند.
موضع ایران در نشست مسکو
نماینده جمهوری اسلامی ایران در نشست اخیر تأکید کرد که تهران آماده کمک به کاهش تنش میان افغانستان و پاکستان است.
اولویت‌های ایران شامل حل‌وفصل تنش‌های مرزی، مبارزه عملی با تروریسم و قاچاق مواد مخدر و پایبندی به توافقات حقوقی در حوزه آب‌های مرزی عنوان شد.
چالش امنیتی تحریک طالبان پاکستان
پاکستان از طالبان خواسته بود تضمین کتبی بدهند که خاک افغانستان برای فعالیت‌های تحریک طالبان پاکستان استفاده نخواهد شد، اما طالبان این درخواست را نپذیرفتند.
برآوردهای سازمان ملل نشان می‌دهد حدود شش هزار جنگجوی تی‌تی‌پی در افغانستان حضور دارند و این موضوع همچنان یکی از نگرانی‌های اصلی اسلام‌آباد است.
بربنیاد گزارش این روند نشان می‌دهد که پاکستان در معادلات منطقه‌ای پیرامون افغانستان با کاهش نفوذ و همراهی مواجه شده است؛ در حالی که روسیه، ایران، هند و کشورهای آسیای مرکزی مسیرهای مستقل‌تری در تعامل با طالبان دنبال می‌کنند و این وضعیت نه‌تنها جایگاه دیپلماتیک اسلام‌آباد را تضعیف کرده بلکه به منافع اقتصادی آن نیز آسیب زده است.
