به گزارش ایراف، بر اساس گزارش «حفاظت فرسوده: هزینه انسانی کمبود بودجه» که روز سهشنبه (۷ مهر) منتشر شد، این نهاد سازمان ملل متحد اعلام کرد که منابع مالی در دسترس آن از ۵.۲ میلیارد دالر در سال ۲۰۲۴ به ۳.۹ میلیارد دالر در سال ۲۰۲۵ کاهش یافته است . تا پایان ماه جولای ۲۰۲۶، این نهاد تنها ۳۲ درصد از ۸.۵ میلیارد دالر بودجه مورد نیاز برای سال جاری را دریافت کرده است.
وضعیت پناهندگان در جهان
بر اساس آمار کمیساریای عالی سازمان ملل متحد در امور پناهندگان، تا پایان سال ۲۰۲۵ میلادی حدود ۱۱۷.۸ میلیون تن در جهان بهطور اجباری آواره شده بودند که از این میان ۳۵.۶ میلیون پناهنده تحت پوشش این نهاد قرار دارند. حدود دوسوم این پناهندگان شهروندان افغانستان، سوریه، سودان، اوکراین و ونزوئلا هستند. پیشبینی میشود تعداد افراد تحت پوشش UNHCR تا پایان سال ۲۰۲۶ به ۱۳۱.۲ میلیون نفر افزایش یابد.
پیامدهای کمبود بودجه بر خدمات حفاظتی
دومینیک هاید، مدیر روابط خارجی کمیساریا، هشدار داد که «حفاظت را نمیتوان بدون فروپاشی سیستمها بهطور نامحدود کاهش داد. زیر یک آستانه مشخص، خدمات صرفاً به افراد کمتری نمیرسد؛ بلکه ممکن است بهکلی از کار بیفتند».
کمبود بودجه نه تنها بر توزیع کمکهای غذایی و سرپناه تأثیر گذاشته، بلکه خدمات حیاتی و کمتر دیدهشده مانند ثبت نام پناهندگان، صدور اسناد هویتی، شناسایی کودکان در معرض خطر، حفاظت از قربانیان خشونت جنسی و فراهم کردن سرپناه ایمن را نیز با تهدید جدی مواجه کرده است .
این نهاد در سال ۲۰۲۵ نزدیک به ۵,۰۰۰ کارمند خود را تعدیل کرد که بیش از یک چهارم نیروی کاری آن را تشکیل میدهد و دفاتر خود را در ۱۴۰ مکان بست.
نمونههای جهانی بحران پناهجویان
· چاد: حدود ۳۱۹,۰۰۰ پناهنده با تأخیر در ثبت نام مواجه هستند و دسترسی به خدمات را از دست میدهند. تا ۲۰۰,۰۰۰ زن و دختر ممکن است دسترسی به فضاهای امن و برنامههای پیشگیری را از دست بدهند و حدود ۲۳۳,۰۰۰ کودک ممکن است خدمات حفاظت از کودکان را از دست بدهند.
· اتیوپی: ظرفیت پناهگاههای امن برای بازماندگان خشونت جنسی در یک سال بیش از نصف کاهش یافته و پوشش حفاظت از کودکان در برخی مناطق تا ۸۵ درصد افت کرده است.
· سودان: دهها هزار بازمانده خشونت جنسی و کودکان در معرض خطر شدید ممکن است دسترسی به خدمات حفاظتی حیاتی را از دست بدهند.
· افغانستان: کمکهای بازگشت به خانه از ۳۷۵ دالر به ۱۷۰ دالر برای هر نفر کاهش یافته است.
تأثیر بر راهحلهای بلندمدت
کمبود بودجه همچنین تلاشها برای کمک به بیجا شدگان جهت رهایی از وابستگی بلندمدت به کمکهای بشردوستانه را تضعیف کرده است. در عراق، تا ۳۵۰,۰۰۰ پناهنده و متقاضی پناهندگی در معرض خطر از دست دادن فرصتهای ادغام اقتصادی هستند . در سوریه، ۱۶۲,۵۰۰ آواره داخلی آسیبپذیر و پناهندگان بازگشته ممکن است کمکهای مالی اولیه را دریافت نکنند.
کمیساریا از کشورهای کمککننده خواسته است تا حمایت فوری ارائه دهند و بودجه انعطافپذیر و بدون محدودیت را گسترش دهند تا بتوان خدمات را در مناطقی که نیاز بیشتر است حفظ کرد.
