به گزارش ایراف، به نقل از رسانههای پاکستانی، در آستانه راهپیمایی بزرگ حزب تحریک انصاف، اسلامآباد چهره یک شهر امنیتی را به خود گرفته است؛ ورودیهای اصلی با کانتینرهای بزرگ مسدود شده، مسیرهای منتهی به منطقه سرخ تحت کنترل شدید قرار دارد و نیروهای پلیس و یگانهای امنیتی در نقاط حساس مستقر شدهاند.
این وضعیت در حالی ادامه دارد که دولت پاکستان رسماً اعلام کرده پایتخت باید از دایره تجمعات اعتراضی خارج شود.
رانا ثناالله، مشاور سیاسی نخستوزیر، با استناد به قانون «اجتماع مسالمتآمیز و نظم عمومی ۲۰۲۴» گفت اعتراض حق قانونی مردم است، اما اسلامآباد به دلیل حضور گسترده دیپلماتها و نهادهای خارجی، ظرفیت میزبانی تجمعات طولانی را ندارد.
او تأکید کرد که معترضان در صورت نیاز میتوانند در شهرهایی چون فیصلآباد، کراچی، پیشاور یا ملتان تجمع کنند و این محدودیت تنها متوجه حزب تحریک انصاف نیست.
ثناالله حزب تحریک انصاف را متهم کرد که هدفش «بیثباتسازی دولت» و «ایجاد فشار سیاسی» است و حتی از تلاش این حزب برای نزدیک شدن به زندان عادلجه جهت دیدار با عمران خان سخن گفت.
کانتینرها تا ۴ اکتبر پابرجا میمانند؛ هزینه امنیت از مرز ۸۲۰ میلیون روپیه گذشت
راهپیمایی حزب تحریک انصاف که قرار بود ۲۷ سپتامبر برگزار شود، به ۴ اکتبر موکول شده؛ اما با وجود این تعویق، کانتینرها همچنان در ورودیهای اسلامآباد باقی ماندهاند.
مسیرهای اصلی از جمله بزرگراههای M-1، M-14، E-35 و بخشهایی از جاده GT با محدودیت شدید مواجهاند و رفتوآمد میان خیبرپختونخوا و پایتخت مختل شده است.
گزارشها نشان میدهد هزینه اولیه این تدابیر امنیتی بیش از ۸۲۰ میلیون روپیه بوده و ادامه آن فشار مالی بیشتری بر خزانه دولت وارد میکند.
منابع امنیتی گفتهاند که تا زمان برگزاری راهپیمایی ۴ اکتبر، انسداد مسیرها و حضور نیروهای امنیتی ادامه خواهد داشت.
پیامدهای امنیتی و سیاسی؛ دولت در برابر تحریک انصاف
تحلیلگران پاکستانی معتقدند تصمیم دولت برای ممنوعیت تجمع در پایتخت، بخشی از سیاست مهار اعتراضات تحریک انصاف است؛ حزبی که پس از بازداشت عمران خان تلاش دارد با راهپیماییهای گسترده فشار سیاسی را افزایش دهد.
از سوی دیگر، استقرار کانتینرها و انسداد مسیرها نهتنها رفتوآمد شهروندان را مختل کرده، بلکه حملونقل مواد غذایی و کالاهای تجاری را نیز با مشکل روبهرو کرده است.
در چنین شرایطی، اسلامآباد به شهری تبدیل شده که هر تجمع کوچک میتواند پیامدهای سیاسی و امنیتی جدی برای دولت داشته باشد؛ دولتی که همزمان تلاش میکند از یکسو حق اعتراض را به رسمیت بشناسد و از سوی دیگر پایتخت را از تنشهای خیابانی دور نگه دارد.
در مجموع ترکیب ممنوعیت تجمع در پایتخت، انسداد گسترده مسیرها و هزینه سنگین امنیتی نشان میدهد دولت پاکستان در آستانه راهپیمایی ۴ اکتبر، رویکردی سختگیرانه در برابر اعتراضات اتخاذ کرده است.
اسلامآباد اکنون در وضعیتی قرار دارد که هر حرکت اعتراضی میتواند به بحران سیاسی تازهای تبدیل شود.
