عراقچی در اجلاس جهانی توسعه: تحریم‌های آمریکا مصداق تروریسم اقتصادی است

به گزارش ایراف، سید عباس عراقچی وزیر امور خارجه جمهوری اسلامی ایران که برای شرکت در اجلاس سالانه مجمع عمومی سازمان ملل متحد به نیویورک سفر کرده است، عصر روز جمعه در پنجمین اجلاس عالیرتبه «ابتکار توسعه جهانی» حضور یافت.

این نشست با حضور هان ژنگ معاون رئیس‌جمهوری چین و جمعی از مقامات ارشد کشورهای مختلف، به‌ویژه کشورهای در حال توسعه برگزار شد.

عراقچی در سخنان خود با تأکید بر اینکه توسعه پایدار بدون صلح، احترام به حقوق بین‌الملل و چندجانبه‌گرایی واقعی امکان‌پذیر نیست، اظهار داشت: ابتکار توسعه جهانی که در سال ۲۰۲۱ توسط رئیس‌جمهور چین راه‌اندازی شد، طی پنج سال گذشته دستاوردهای مهمی در زمینه کاهش فقر، امنیت غذایی، تأمین مالی توسعه، توسعه سبز، صنعتی‌سازی و اقتصاد دیجیتال داشته است.

وی نقش این ابتکار در تقویت همکاری جنوب-جنوب را برجسته دانست و افزود: این سازوکار می‌تواند ظرفیت‌های کشورهای جنوب جهانی را بسیج کرده و صدای کشورهای در حال توسعه را در حکمرانی جهانی توسعه تقویت کند.

وزیر امور خارجه کشورمان با اشاره به چالش‌های فراروی کشورهای در حال توسعه، از جمله فقر، نابرابری، بدهی‌های سنگین، شکاف‌های مالی و فناورانه و بحران‌های زیست‌محیطی گفت: این فشارها در اثر جنگ، اقدامات قهری یک‌جانبه غرب و تجاوزگری نظامی تشدید شده و چشم‌انداز توسعه را تضعیف کرده است.

عراقچی با بیان اینکه ایران دهه‌هاست با چنین فشارهایی مواجه بوده، تحریم‌های آمریکا را «تروریسم اقتصادی» خواند و تأکید کرد: سازمان ملل متحد باید قاطعانه با این اقدامات مخالفت کرده و خواستار رفع کامل و بدون قید و شرط آنها شود.

وی همچنین به تجاوز نظامی آمریکا و رژیم صهیونیستی علیه ایران اشاره کرد که به شهادت هزاران نفر از جمله زنان و کودکان منجر شده و زیرساخت‌های حیاتی کشور را ویران کرده است.

بیشتر بخوانید:  گریس منگ: ترامپ پناهندگان سفیدپوست را بر متحدان افغان ترجیح داد

عراقچی با ذکر نمونه حمله آمریکا به مدرسه ابتدایی شجره طیبه در میناب، انستیتو پاستور ایران و مجموعه ورزشی لامرد گفت: این حملات نشان‌دهنده ماهیت ضدبشری متجاوزان است و نباید هرگز عادی‌سازی یا سفیدشویی شود.

رئیس دستگاه دیپلماسی کشورمان در پایان بر تعهد جمهوری اسلامی ایران به منشور سازمان ملل متحد، اصل برابری حاکمیتی، حق توسعه و چندجانبه‌گرایی واقعی تأکید کرد و آمادگی ایران را برای همکاری با چین، اعضای ابتکار توسعه جهانی و تمامی شرکا در مسیر تقویت رکن توسعه‌ای سازمان ملل متحد و گسترش همکاری جنوب-جنوب اعلام نمود.

لینک کوتاه: https://iraf.ir/?p=139220
اخبار مرتبط

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

آخرین مطالب
ادغام یا انزوا؛ نتیجه ۵ سال تعامل با طالبان برای افغانستان چه بود؟ادغام یا انزوا؛ نتیجه ۵ سال تعامل با طالبان برای افغانستان چه بود؟ همزمان با برگزاری هشتاد‌ویکمین نشست مجمع عمومی سازمان ملل متحد، پرونده افغانستان و مسئله نمایندگی این کشور در این سازمان يکی از موضوعات قابل توجه بود. تحلیلگران و فعالان افغانستانی با اشاره‌ به نگرانی‌های امنیتی منطقه و نبود دولت فراگیر، می‌گویند جهان و منطقه نباید صرفا براساس منافع اقتصادی با طالبان تعامل کنند. امان‌الله پیمان، نماینده سابق پارلمان افغانستان در دوره جمهوری در گفت‌وگو با ایراف درباره پیامدهای نبود نمایندگان طالبان در مجمع عمومی، جایگاه این گروه در مناسبات منطقه‌ای، وضعیت حقوق زنان و آموزش دختران، ظرفیت مخالفان طالبان برای ایجاد یک آلترناتیو سیاسی و همچنین روابط اقتصادی کشورهای منطقه با افغانستان سخن گفت. امان‌الله پیمان با اشاره به وضعیت نمایندگی این کشور در مجمع عمومی سازمان ملل گفت: نبود حضور رسمی طالبان در نشست امسال، بار دیگر مسئله نمایندگی افغانستان و چگونگی شنیده‌شدن دیدگاه‌های مختلف درباره آینده این کشور را مطرح کرده است و جامعه جهانی باید در کنار تعاملات خود، صدای مردم افغانستان و جریان‌های سیاسی مختلف را نیز بشنود. جایگاه افغانستان در مجمع عمومی و مسئله نمایندگی پیمان درباره نبود نمایندگان طالبان در مجمع عمومی سازمان ملل گفت: نبود حضور یک ملت در مجامع بین‌المللی موضوع مهمی است، اما در مورد افغانستان باید میان «مردم افغانستان» و «حاکمیت فعلی کشور» تفاوت قائل شد. وی افزود: از نظر من، طالبان نماینده همه مردم افغانستان نیستند. آن‌ها به قدرت رسیده‌اند و امروز واقعیت عملی و سیاسی افغانستان را در اختیار دارند، اما این مسئله لزوماً به معنای آن نیست که همه مردم افغانستان آن‌ها را نماینده خود می‌دانند. نماینده سابق پارلمان افغانستان ادامه داد: طالبان با عنوان «امارت اسلامی افغانستان» حکومت می‌کنند و نوع ساختار سیاسی و رویکردشان با بسیاری از دیدگاه‌ها و مطالبات مردم افغانستان فاصله دارد. بنابراین، نبود حضور طالبان در چنین نشستی را می‌توان از زاویه دیگری نیز نگاه کرد؛ اینکه فرصت برای شنیده‌شدن صداهای دیگر افغانستان فراهم شود. او تأکید کرد: مردم افغانستان باید بتوانند درباره آینده کشور خود حرف بزنند و جامعه جهانی نباید تنها به یک طرف ماجرا توجه کند. نقش طالبان در معادلات دیپلماتیک افغانستان پیمان در پاسخ به این پرسش که بدون حضور طالبان آیا کشورهای دیگر می‌توانند درباره آینده افغانستان تصمیم بگیرند، گفت: امروز کشورهای مختلف با طالبان روابط و تعاملات متفاوتی دارند. برخی کشورها با آن‌ها ارتباط سیاسی دارند، برخی تعامل اقتصادی دارند و بعضی نیز در سطحی از مناسبات دیپلماتیک با طالبان پیش رفته‌اند. وی افزود: آمریکا با طالبان تعاملاتی داشته و روسیه نیز به‌عنوان یکی از قدرت‌های بزرگ جهان، رویکرد متفاوتی نسبت به این گروه اتخاذ کرده است. با این حال، از نظر من طالبان در نهایت باید در چارچوب واقعیت‌های جامعه افغانستان و مطالبات مردم این کشور مورد ارزیابی قرار گیرند. پیمان گفت: مسئله این است که تعامل با یک حکومت یا گروه سیاسی نباید به معنای کنار گذاشتن مردم افغانستان باشد. اگر جامعه جهانی با طالبان گفت‌وگو می‌کند، همزمان باید با گروه‌ها، شخصیت‌ها و جریان‌های مختلف افغانستان نیز ارتباط داشته باشد. وی ادامه داد: انتظار ما از جامعه جهانی و کشورهای منطقه این است که در موضوع افغانستان، مردم این کشور را فراموش نکنند و برای شنیدن دیدگاه‌های مختلف، به‌ویژه افغان‌هایی که خارج از کشور حضور دارند، فرصت بیشتری ایجاد کنند. نتیجه ۵ سال تعامل با طالبان پیمان درباره ارزیابی خود از تعامل کشورهای جهان با طالبان طی سال‌های گذشته گفت: در پنج سال گذشته شاهد تعاملات مختلفی با طالبان بوده‌ایم، اما سؤال این است که حاصل این تعاملات برای مردم افغانستان چه بوده است. وی افزود: از نظر من، نتیجه آن در بخش‌هایی با افزایش فقر، مشکلات آموزشی، محدودیت‌های اجتماعی و فشار بر زنان و مردان افغانستان همراه بوده است. آینده یک نسل تحت تأثیر این شرایط قرار گرفته و دخترانی که باید دانشگاه را به پایان می‌رساندند یا تحصیلات خود را ادامه می‌دادند، از ادامه آموزش محروم شده‌اند. نماینده سابق پارلمان افغانستان گفت: مسئله فقط امروز نیست؛ وقتی یک دختر چند سال از مدرسه و دانشگاه دور بماند، آثار آن در آینده علمی، فرهنگی و اقتصادی افغانستان دیده خواهد شد. پیمان تأکید کرد: جامعه انسانی در برابر یکدیگر مسئولیت دارد و دنیا نمی‌تواند نسبت به شرایط مردم افغانستان بی‌تفاوت باشد. حقوق زنان و آموزش دختران؛ آیا فشار بین‌المللی نتیجه می‌دهد؟
پر بازدیدترین ها