به گزارش ایراف، علیزی در گفتوگو با شبکه سیبیاس، همزمان با سالگرد خروج آخرین نظامی آمریکایی از افغانستان، تأکید کرده است که اشرف غنی تنها چهار روز پس از انتصاب او به ریاست ستاد ارتش، از وی خواسته بود «طرح دفاع از کابل» را تهیه کند؛ در حالیکه انتظار میرفت وزارت دفاع از مدتها قبل چنین برنامهای آماده داشته باشد.
او میگوید در ۲۳ مرداد، زمانی که طالبان با سرعت به دروازههای پایتخت نزدیک میشدند، «هیچ نقشه عملیاتی برای تأمین امنیت کابل وجود نداشت» و همین خلأ، ارتش را در موقعیتی بسیار دشوار قرار داد.
پیشروی طالبان و کندی تصمیمگیری در جمهوری
علیزی یادآور شده که در اواسط تیر ۱۴۰۰ طرحی جامع برای مقابله با پیشروی طالبان تهیه و به وزارت دفاع ارسال کرده بود، اما روند تصمیمگیری در حکومت «بهشدت کند» بود و فرصتهای حیاتی یکی پس از دیگری از دست میرفت.
به گفته او: «گزینههایی داشتیم، اما زمان علیه ما بود. همه چیز بسیار سریع پیش میرفت.»
طالبان تنها یک روز پس از درخواست غنی برای تهیه طرح دفاعی، در ۲۴ مرداد ۱۴۰۰ وارد کابل شدند.
واکنش علیزی پس از فرار اشرف غنی
علیزی میگوید پس از اطلاع از خروج اشرف غنی، تصور میکرد شرایط برای اعلام حکومت نظامی و ادامه مقاومت فراهمتر شده است: «لبخند زدم و گفتم حالا کار آسانتر شد؛ میتوانیم حکومت نظامی اعلام کنیم.»
او تأکید کرده که در آن زمان نیروهای ارتش هنوز در اطراف کابل، هلمند و چند ولایت نزدیک پایتخت در حال جنگ بودند و فرار رئیسجمهور به معنای پایان مقاومت نبود.
قربانیهای ارتش و روایت متفاوت از فروپاشی
در حالیکه جو بایدن پس از سقوط کابل گفته بود: «رهبران سیاسی افغانستان تسلیم شدند و ارتش بدون جنگ فروپاشید»، علیزی این روایت را رد کرده و گفته است: «ما جنگیدیم. صد هزار سرباز را در دفاع از کشور و جهان در برابر تروریستها از دست دادیم.»
او تأکید کرده طالبان ارتش را «در میدان جنگ شکست نداد» و نیروها تا آخرین لحظه از تواناییهای خود استفاده کردند.
هشدار درباره حمله داعش در فرودگاه کابل
علیزی در بخش دیگری از مصاحبه گفته چند روز پیش از حمله انتحاری داعش خراسان در فرودگاه کابل، اطلاعاتی معتبر درباره برنامه این گروه برای حمله به نیروهای آمریکایی دریافت کرده بود و آن را با طرف آمریکایی در میان گذاشته بود.
در ۴ شهریور ۱۴۰۰، یک مهاجم انتحاری داعش خراسان در نزدیکی دروازه فرودگاه کابل خود را منفجر کرد؛ حملهای که ۱۷۰ افغان و ۱۳ نظامی آمریکایی را کشت.
علیزی یک روز پیش از این حمله از کابل خارج شده بود.
زندگی پس از سقوط؛ از ستاد ارتش تا رانندگی در آمریکا
علیزی اکنون در آمریکا پناهنده است و در حومه واشنگتن زندگی میکند.
او برای تأمین هزینههای زندگی با اوبر و لیفت کار میکند و گاهی روزانه تا ۱۵ ساعت رانندگی دارد.
همسر و سه پسرش در هند زندگی میکنند و او به دلیل وضعیت اقامتی نمیتواند از آمریکا خارج شود.
علیزی سختترین بخش روزهای پس از سقوط را «فکر کردن به خانوادههای سربازان کشتهشده» توصیف کرده است: «هیچ پاسخی برای آن خانوادهها نداشتم و نمیدانستم چگونه با آنها روبهرو شوم.»
