به گزارش ایراف، الکس کرافورد، خبرنگار اسکاینیوز، در گزارش میدانی خود از بزرگترین بیمارستان کودکان کابل، سالنهای شلوغ، راهروهای پر از تخت و اتاقهایی را به تصویر کشیده که در آنها گاهی سه کودک بیمار روی یک تخت بستری میشوند؛ صحنهای که بهگفته او، بهخوبی ابعاد بحران درمانی در افغانستان را نشان میدهد.
پزشکان و پرستاران این بیمارستان با کمبود جدی دارو، تجهیزات پزشکی و نیروی انسانی روبهرو هستند و در عین حال باید پاسخگوی موج فزاینده بیماران باشند؛ موجی که بخش مهمی از آن، نتیجه تعطیلی مراکز درمانی در مناطق دورافتاده و روستایی است.
سوءتغذیه و بیماریهای عفونی؛ چهره پنهان بحران
بر اساس این گزارش، بسیاری از کودکان بستری در بیمارستان کابل از سوءتغذیه و بیماریهای عفونی رنج میبرند؛ بیماریهایی که بهگفته پزشکان، حدود ۴۰ تا ۵۰ درصد آنها قابل پیشگیری بوده و در صورت دسترسی به خدمات اولیه بهداشتی و تغذیه مناسب، میتوانستند هرگز به مرحله بستری نرسند.
فقر، بهداشت نامناسب، آب ناسالم و دسترسی محدود به خدمات درمانی، از مهمترین عوامل آسیبپذیری کودکان عنوان شده است.
نهادهای بینالمللی نیز هشدار دادهاند که افغانستان با یکی از شدیدترین موجهای سوءتغذیه کودکان در سالهای اخیر روبهرو است و نزدیک به میلیونها کودک زیر پنج سال با درجات مختلف سوءتغذیه دستوپنجه نرم میکنند.
مادرانی که صدها کیلومتر راه میآیند
در گزارش اسکاینیوز، به مادرانی اشاره شده که برای درمان فرزندان خود صدها کیلومتر راه را طی کردهاند؛ از جمله مادری که از قندهار در جنوب افغانستان، خود را به کابل رسانده تا شاید در بیمارستان کودکان، امکان درمانی برای فرزندش پیدا کند.
این مادران در شرایطی بسیار دشوار، در کنار تختهای فرزندان بیمار خود مینشینند و ساعتها در صف انتظار میمانند؛ در حالیکه پزشکان میگویند نرخ مرگومیر مادران و نوزادان در افغانستان همچنان بالاست و فشار ناشی از کمبود امکانات، کار را برای کارکنان بیمارستانها بهشدت سنگین کرده است.
کاهش کمکها و تعطیلی مراکز درمانی
اسکاینیوز در گزارش خود تأکید میکند که کاهش شدید کمکهای بشردوستانه به افغانستان و انزوای سیاسی حاکمان فعلی این کشور، باعث تعطیلی دهها مرکز درمانی در مناطق دورافتاده شده است؛ موضوعی که بیماران را ناچار کرده برای دریافت خدمات، به بیمارستانهای بزرگ شهری از جمله کابل مراجعه کنند و همین امر، فشار بر این بیمارستانها را چند برابر کرده است.
برآوردهای نهادهای بینالمللی نشان میدهد که در سالهای اخیر، صدها مرکز بهداشتی و درمانی در افغانستان بهدلیل کاهش بودجه و قطع بخشی از کمکهای خارجی، تعطیل یا تعلیق شدهاند و میلیونها نفر، بهویژه زنان و کودکان، دسترسی خود را به خدمات پایه سلامت از دست دادهاند.
محدودیتهای کاری زنان و پیامدهای آن
در بخش دیگری از این گزارش، به محدودیتهای اعمالشده بر کار زنان در افغانستان اشاره شده است؛ محدودیتهایی که بهگفته پزشکان و نهادهای امدادی، توان نظام سلامت را برای پاسخگویی به نیازهای جامعه، بهویژه در حوزه بهداشت مادر و کودک، کاهش داده و روند ارائه خدمات را دشوارتر کرده است.
کارشناسان میگویند حضور پزشکان، پرستاران و ماماهای زن، برای ارائه خدمات به مادران و نوزادان حیاتی است و هرگونه محدودیت در این حوزه، مستقیماً بر آمار مرگومیر و کیفیت خدمات درمانی اثر میگذارد.
هشدار درباره آینده سلامت کودکان
گزارش اسکاینیوز از بیمارستان کودکان کابل، در کنار دادههای نهادهای بینالمللی، تصویری نگرانکننده از آینده سلامت کودکان و مادران در افغانستان ترسیم میکند؛ آیندهای که در آن، کاهش کمکهای خارجی، فقر، سوءتغذیه، بیماریهای عفونی و محدودیتهای ساختاری میتواند نسل جدید را با خطرهای جدی روبهرو کند.
در این میان، بیمارستانهای بزرگ شهری مانند کابل، به آخرین امید خانوادهها تبدیل شدهاند؛ امیدی که خود زیر بار کمبود امکانات و ازدحام بیماران، «فرسوده و خسته» توصیف میشود.
