به گزارش ایراف، در مراسم ۲۴ اسد/مرداد، سالروز سقوط کابل، نورمحمد ثاقب، سرپرست وزارت ارشاد، حج و اوقاف طالبان، سخنانی جنجالی درباره وضعیت اجتماعی و آموزشی افغانستان پیش از تسلط دوباره این گروه مطرح کرد.
ثاقب در این مراسم گفت که کابل در سالهای پیشین «به اوج عیاشی و بیاخلاقی رسیده بود» و ساختارهای آموزشی کشور «ظاهر مدرسه داشتند، اما از تعلیم واقعی تهی بودند».
او ادعا کرد که در بسیاری از مدارس، «بهجای آموزش، تلاش میشد شاگردان به رقص و بازی تشویق شوند» و این روند، بهگفته او، «بخشی از سیاست فرهنگی حکومت پیشین» بوده است.
اتهام درباره خانههای امن زنان
بخش دیگری از سخنان ثاقب به موضوع خانههای امن زنان اختصاص داشت؛ مراکزی که در دولت پیشین برای حمایت از زنان خشونتدیده ایجاد شده بود.
او مدعی شد: «به زنان گفته میشد در صورت ظلم، به خانههای امن پناه ببرند؛ در حالیکه آن خانهها در حقیقت محل فحشا بود.»
زمینه سیاسی و پیام مراسم
سخنان ثاقب در فضایی بیان شد که طالبان تلاش دارند سالروز ورود دوبارهشان به کابل را بهعنوان «روز پیروزی» برجسته کنند و با ارائه روایتهای تازه از گذشته، مشروعیت سیاسی خود را تقویت کنند.
این گروه طی پنج سال گذشته، بسیاری از ساختارهای اجتماعی، آموزشی و حقوقی افغانستان را دگرگون کرده و محدودیتهایی را بر فعالیتهای زنان، رسانهها و نهادهای مدنی اعمال کرده است.
