به گزارش ایراف، اگرچه واشنگتن همواره کویت را شریکی کلیدی و حیاتی برای حفظ ثبات منطقهای قلمداد کرده است، اما تحولات اخیر نظامی و افزایش آسیبپذیری مواضع آمریکا، پنتاگون را به سمت تجدیدنظر در استراتژی استقرار نیروها سوق داده است.
ارزیابی مجدد پنتاگون و پیامدهای حملات پهپادی به پایگاه «احمد الجابر»
بر اساس گزارش والاستریت ژورنال، بررسی موضوع کاهش یا بازآرایی نیروها در کویت حتی پیش از درگیریهای نظامی اخیر با ایران نیز در دستور کار وزارت دفاع آمریکا قرار داشته است؛ اما شدت یافتن پاسخهای موشکی و پهپادی روند آن را تسریع کرده است.
نکات کلیدی این گزارش عبارتند از:
-
کاهش سطح حضور جهت مدیریت ریسک: پنتاگون پس از حملات متقابل به مواضع و پایگاههای آمریکایی در منطقه، برای کاهش خسارات جانی و لوجستیکی، روند کاهش فیزیکی نیروها و انتقال تجهیزات حساس از کویت را کلید زده است.
-
آسیبپذیری پایگاههای پشتیبانی: این بازنگری درست پس از آن صورت میگیرد که پایگاه هوایی «احمد الجابر» کویت — به عنوان یکی از کانونهای اصلی پشتیبانی و ارتباطات ماهوارهای سنتکام — در مرحله بیستوهفتم عملیات «صاعقه» ارتش جمهوری اسلامی ایران هدف هجوم سنگین پهپادهای انهدامی قرار گرفت.
پیشینه حضور نظامی آمریکا در کویت و موازنه جدید منطقهای
کویت طی چند دهه گذشته و پس از جنگ خلیج فارس (۱۹۹۱)، میزبان پایگاههای مهم آمریکا از جمله «عریفجان» و «احمد الجابر» بوده و به عنوان پایگاه اصلی پشتیبانی لوجستیکی ارتش آمریکا در خاورمیانه عمل کرده است.
با این حال، ورود مناقشه به فاز درگیریهای پرحجم و ناتوانی سامانههای پدافندی در پوشش کامل این مراکز، هزینههای ماندگاری سنتکام در شیخنشینهای خلیج فارس را به شدت افزایش داده است. کارشناسان معتقدند عقبنشینی یا کاهش سطح نیروهای آمریکایی در کویت، نشانهای واضح از بنبست راهبردی واشنگتن و تغییر موازنه قدرت به نفع بازدارندگی منطقهای ایران است.
