به گزارش ایراف، اولین سفر گروهی جهانگردان ایرانی به افغانستان با حضور یک گروه ۱۵ نفره از فعالان حوزه گردشگری، ایرانشناسان، پژوهشگران و علاقهمندان به تاریخ و فرهنگ، صورت گرفت؛ سفری که از آن بهعنوان یکی از مهمترین رویدادهای گردشگری فرهنگی میان ایران و افغانستان در سالهای اخیر یاد میشود.
این گروه که سفر خود را در ایران با بازدید از آرامگاههای شعرا و ادبای ایرانی در نیشابور و طوس آغاز کرده بودند؛ پس از ورود به افغانستان، سفر خود را از شهر هرات آغاز کرده؛ سپس با بازدید از آثار تاریخی و فرهنگی قندهار و غزنی، وارد کابل شدند. در ادامه این برنامه، اعضای کاروان با حضور در رایزنی فرهنگی جمهوری اسلامی ایران در افغانستان، با رایزن فرهنگی دیدار و درباره ظرفیتهای تاریخی، فرهنگی و گردشگری افغانستان گفتوگو کردند.
سید روحالله حسینی در ابتدا با اشاره به دیدارهای متعدد خود با مسئولان وزارت اطلاعات و فرهنگ و ریاست گردشگری افغانستان گفت: همواره بر ضرورت تسهیل روند صدور روادید، حمایت از توسعه گردشگری، تأمین امنیت گردشگران ایرانی و فراهمسازی زمینه حضور گستردهتر گردشگران و پژوهشگران ایرانی در افغانستان تأکید کرده ام. وی ابراز امیدواری کرد که این گفتوگوها زمینهساز افزایش تبادلات گردشگری و فرهنگی میان دو کشور شود.
در این نشست، رایزن فرهنگی جمهوری اسلامی ایران ضمن خیرمقدم به جهانگردان ایرانی، حضور آنان را به عنوان جهانگردان ایرانی که وارد خاک افغانستان شدهاند؛ را اقدامی ارزشمند در مسیر تقویت شناخت متقابل دو ملت دانست و گفت: شما تنها گردشگر نیستید، بلکه سفیران فرهنگی جمهوری اسلامی ایران هستید و مشاهدات شما میتواند تصویری واقعیتر و منصفانهتر از افغانستان را به افکار عمومی ایران منتقل کند.
ی افغانستان را سرزمین تمدن، فرهنگ، اسرار و ناشناختهها توصیف کرد و افزود: افغانستان بخشی مهم از حوزه تمدنی ایران فرهنگی است و هر گوشه آن روایتگر بخشی از تاریخ، ادب و هویت مشترک ملتهای منطقه است. بسیاری از بزرگترین شخصیتهای علمی، ادبی و عرفانی جهان اسلام از این سرزمین برخاستهاند.
رایزن فرهنگی با استناد به آیات قرآن کریم، سفر را زمینهای برای شناخت ملتها، افزایش آگاهی و تعمیق فهم فرهنگی دانست و تأکید کرد: مشاهده مستقیم آثار تاریخی و گفتوگو با مردم، ارزشمندتر از تصویری است که صرفاً از طریق روایتهای رسانهای شکل میگیرد.
حسینی از جهانگردان ایرانی خواست در طول سفر از خانه مولانا در بلخ، تخت رستم در سمنگان، قلعه ضحاک در مسیر بامیان، آثار تاریخی و طبیعیت بامیان، بلخ باستان، آرامگاه رابعه بلخی، سمنگان، فیروز نخجیر و دیگر مراکز تاریخی و فرهنگی بازدید کنند و پس از بازگشت، تجربهها و مشاهدات خود را در قالب سفرنامه، مقاله، گزارش، عکس، فیلم و کتاب منتشر سازند تا شناخت جامعه ایران از افغانستان بر پایه واقعیتهای میدانی گسترش یابد.
رایزن فرهنگی ایران در افغانستان همچنین با اشاره به ظرفیتهای گسترده گردشگری افغانستان، بر اهمیت توسعه تعاملات و تبادلات فرهنگی میان دو کشور تأکید کرد و گفت پیوندهای تاریخی، زبانی، ادبی و تمدنی ایران و افغانستان، بستر مناسبی برای گسترش گردشگری فرهنگی و همکاریهای علمی و پژوهشی فراهم کرده است.
وی در ادامه مطالعه آثار نویسندگان افغانستانی، را که خود منبعی سرشار از مؤلفههای شناخت در عرصه فرهنگ و تمدنی افغانستان به شمار میآیند؛ برای شناخت بهتر جامعه این کشور توصیه کرد.
اعضای گروه گردشگری نیز در این نشست، تجربههای خود از سفر به افغانستان را بیان کردند. آنان گفتند پیش از سفر، تحت تأثیر فضای رسانهای، نگرانیهایی درباره امنیت افغانستان داشتند، اما پس از ورود به این کشور، برداشت آنان بهطور کامل تغییر کرده است.
به گفته اعضای این کاروان، مهماننوازی مردم افغانستان، برخورد صمیمانه شهروندان، غنای فرهنگی، آثار تاریخی و فضای اجتماعی شهرهایی که از آنها بازدید کردهاند، تصویری متفاوت از آنچه پیشتر تصور میکردند، در ذهن آنان ایجاد کرده است.
گردشگران ایرانی همچنین از استقبال و میزبانی رایزنی فرهنگی جمهوری اسلامی ایران در افغانستان قدردانی کردند و اعلام داشتند که پس از بازگشت، مشاهدات خود را در قالب سفرنامه، گزارش، عکس، مستند و یادداشت منتشر خواهند کرد تا روایت دقیقتر و واقعیتری از افغانستان در اختیار افکار عمومی ایران قرار گیرد.
اولین سفر گروهی جهانگردان ایرانی به افغانستان، افزون بر بازدید از آثار تاریخی و فرهنگی، گامی مؤثر در تقویت دیپلماسی فرهنگی، توسعه گردشگری، اصلاح برداشتهای نادرست و تعمیق شناخت متقابل میان دو ملت همزبان، همفرهنگ و دارای میراث مشترک تاریخی به شمار میرود.
