به گزارش ایراف، جام جهانی ۲۰۲۶ که با حضور ۴۸ تیم و میزبانی آمریکا، کانادا و مکزیک برگزار شد، از همان ابتدا با عنوان بزرگترین دوره تاریخ معرفی شد.
گستره جغرافیایی وسیع، تعداد بالای مسابقات، درآمدهای کلان و جابهجاییهای بیوقفه، این تورنمنت را به یک پروژه عظیم تبدیل کرد.
اما اکنون با پایان رقابتها، گزارش تازه آسوشیتدپرس نشان میدهد پشت این ویترین پرزرقوبرق، واقعیت دیگری جریان داشته است؛ واقعیتی که بیش از هر چیز، به مصرف گسترده سوخت و وابستگی شدید به سفرهای هوایی مربوط میشود.
سفرهای گسترده رئیس فیفا؛ نماد یک تورنمنت پرهزینه
طبق گزارش منتشرشده، جیانی اینفانتینو، رئیس فیفا، تنها در طول برگزاری مسابقات بیش از ۱۱۵ ساعت پرواز داشته و حدود ۶۰ هزار مایل، یعنی نزدیک به ۹۵ هزار کیلومتر، را با جت اختصاصی طی کرده است.
این مسافت تقریباً برابر با دو و نیم بار چرخش کامل به دور کره زمین است و نشان میدهد مدیریت این تورنمنت تا چه اندازه به جابهجاییهای هوایی وابسته بوده است.
اینفانتینو تقریباً هر روز در یک شهر جدید دیده شده و در برخی روزها بیش از سه پرواز انجام داده است.
او برای حضور در مسابقات، نشستهای رسمی و دیدارهای تشریفاتی، میان ۱۶ شهر میزبان در سه کشور رفتوآمد کرده و حتی یکبار برای شرکت در مراسم تشییع امیر پیشین قطر، به دوحه سفر کرده و سپس به آمریکا بازگشته است.
جام جهانی وابسته به آسمان
این آمار تنها مربوط به رئیس فیفا نیست. تیمها، هواداران، مسئولان اجرایی و حتی کارکنان رسانهای، همگی مجبور بودند هزاران کیلومتر میان سه کشور میزبان جابهجا شوند.
فاصلههای طولانی میان شهرهای میزبان، ساختار مسابقات و برنامهریزی فشرده، باعث شد سفرهای هوایی به بخش جداییناپذیر این دوره تبدیل شود.
این در حالی است که فیفا در اسناد رسمی خود وعده داده تا سال ۲۰۳۰ میزان انتشار گازهای گلخانهای ناشی از فعالیتهایش را نصف کند و تا سال ۲۰۴۰ به انتشار خالص صفر برسد.
منتقدان میگویند حجم سفرهای هوایی در جام جهانی ۲۰۲۶، این وعدهها را با تردید جدی روبهرو کرده و نشان میدهد فاصله میان شعارهای زیستمحیطی و عملکرد واقعی فیفا همچنان زیاد است.
رکوردهایی که کمتر دیده شدند
جام جهانی ۲۰۲۶ اگرچه از نظر تجاری موفقترین دوره تاریخ فیفا بود، اما رکوردهایی در پشت صحنه ثبت کرد که کمتر مورد توجه قرار گرفت.
از جمله این رکوردها میتوان به موارد زیر اشاره کرد:
– حضور اینفانتینو در ۴۳ مسابقه پیش از فینال
– میانگین بیش از یک پرواز در روز برای جت اختصاصی رئیس فیفا
– استفاده از فرودگاههای کوچک و اختصاصی برای تسریع جابهجاییها
– طولانیترین پرواز داخلی این دوره: ۳۴۴ دقیقه از میامی به سیاتل
– کوتاهترین پرواز: ۲۸ دقیقه از سیاتل به ونکوور
این آمارها نشان میدهد جام جهانی ۲۰۲۶ نهتنها بزرگترین تورنمنت تاریخ بود، بلکه یکی از پرمصرفترین دورهها از نظر سوخت و سفرهای هوایی نیز محسوب میشود.
پرسشی که باقی میماند
با وجود درآمدهای کلان، رکوردهای تجاری و استقبال گسترده هواداران، پرسش مهمی همچنان مطرح است: آیا فوتبال مدرن برای بزرگتر شدن، بهای بیش از حد سنگینی نمیپردازد؟
پرسشی که با توجه به فشارهای زیستمحیطی، هزینههای لجستیکی و وابستگی شدید به سفرهای هوایی، احتمالاً در دورههای آینده بیش از گذشته مورد توجه قرار خواهد گرفت.
