به گزارش ایراف، بر اساس گزارش شبکه الجزیره، در هزار روزی که از آغاز جنگ در ۷ اکتبر ۲۰۲۳ میگذرد، بیش از ۹۰ درصد نوار غزه تخریب شده و نیروهای رژیم صهیونیستی حدود ۸۰ درصد این سرزمین محاصرهشده را بهطور مستقیم تحت کنترل نظامی خود گرفتهاند.
دفتر رسانهای حکومت غزه اعلام کرده است که تاکنون ۷۳٬۰۶۶ فلسطینی شهید و ۱۷۳٬۵۱۴ نفر زخمی شدهاند و حدود ۹٬۵۰۰ نفر همچنان مفقود هستند که بسیاری از آنها زیر آوار ساختمانهای بمبارانشده مدفون شدهاند.
در این آمار، بیش از ۲۱٬۵۰۰ کودک از جمله ۱٬۰۲۲ نوزاد در میان شهدا ثبت شدهاند؛ عددی که بهروشنی ماهیت ضدانسانی و جنایتکارانه حملات رژیم صهیونیستی را نشان میدهد.
آتشبس روی کاغذ؛ تداوم کشتار پس از توافق اکتبر ۲۰۲۵
هرچند در اکتبر ۲۰۲۵ یک چارچوب «آتشبس» با میانجیگری آمریکا اعلام شد، اما این آتشبس عملاً روی کاغذ باقی مانده است.
طبق آمار وزارت بهداشت غزه، از زمان اعلام این آتشبس تاکنون بیش از ۱٬۰۰۰ فلسطینی دیگر شهید و بیش از ۳٬۰۰۰ نفر زخمی شدهاند؛ بخش قابلتوجهی از این قربانیان زنان و کودکان هستند.
در حالی که قرار بود این توافق به کاهش حضور نظامی و آغاز بازسازی منجر شود، رژیم صهیونیستی نهتنها عقبنشینی نکرده بلکه دامنه کنترل خود را در غزه گسترش داده و با ایجاد خطوط جدید نظامی مانند «خط زرد» مناطق بیشتری را زیر اشغال مستقیم قرار داده است.
محاصره کامل، گذرگاههای بسته و خفگی کمکهای انسانی
تمام گذرگاههای مرزی غزه تحت کنترل شدید نیروهای رژیم صهیونیستی قرار دارند و بسیاری از آنها عملاً بسته شدهاند؛ این وضعیت، غزه را در یک محاصره کامل زمینی، دریایی و هوایی قرار داده است.
سازمان ملل و نهادهای امدادی هشدار میدهند که محدودیت شدید ورود کامیونهای کمکرسان، دارو و مواد غذایی، عملاً کمکهای انسانی را به ابزار فشار سیاسی تبدیل کرده و مردم غزه را در شرایط خفگی کامل قرار داده است.
بر اساس گزارش الجزیره، رژیم صهیونیستی تاکنون حدود ۲۲۳ هزار تُن مواد منفجره روی غزه ریخته است؛ رقمی که ۱۶ برابر بمب اتمی آمریکا در هیروشیما برآورد میشود و نشان میدهد حجم تخریب عمدی زیرساختها و مناطق مسکونی تا چه حد گسترده بوده است.
فروپاشی نظام درمانی؛ بیمارستانها نیمهفعال و بدون دارو
گزارشهای سازمان ملل و دفتر هماهنگی امور بشردوستانه (OCHA) نشان میدهد که در غزه هیچ بیمارستانی بهطور کامل فعال نیست و تنها حدود ۲۰ بیمارستان از ۳۷ مرکز درمانی بهصورت نیمهفعال آنهم با کمبود شدید سوخت، تجهیزات و دارو، کار میکنند.
طبق گزارشهای رسمی، ۱۷ بیمارستان عملاً از کار افتادهاند و بسیاری از مراکز درمانی اولیه تعطیل شدهاند.
نبود داروهای حیاتی، تجهیزات جراحی، دستگاههای تصویربرداری و حتی روغن صنعتی برای راهاندازی ژنراتورها باعث شده هزاران مجروح و بیمار، تنها بهدلیل نبود امکانات اولیه پزشکی جان خود را از دست بدهند.
در کنار این بحران، بیماریهای واگیردار، اسهال حاد، بیماریهای پوستی و عفونتها در اردوگاههای پرجمعیت بهسرعت گسترش یافته و تلاشهای محدود سازمانهایی مانند آنروا برای پاکسازی محیط و مبارزه با آلودگی، تنها بخشی از بحران را کنترل کرده است.
آوارگی میلیونی، زندگی در چادر و خطر قحطی گسترده
بر اساس برآوردهای سازمان ملل، بخش عمده جمعیت غزه آواره شده و صدها هزار نفر در اردوگاههای چادری و پناهگاههای موقت زندگی میکنند؛ بسیاری از این اردوگاهها فاقد آب آشامیدنی سالم، سرویسهای بهداشتی و امکانات اولیه هستند و خانوادهها در فضای بسیار محدود و ناامن روزگار میگذرانند.
گزارش الجزیره میگوید نزدیک به ۴۰۰ هزار نفر در غزه تنها با یک وعده غذای ناچیز در روز زنده ماندهاند و ۶۲ درصد داروهای اولیه در مراکز درمانی تمام شده است؛ وضعیتی که سازمان ملل از آن بهعنوان «خطر جدی قحطی و مرگ جمعی» یاد کرده است.
بهگفته نهادهای بینالمللی، توسعه انسانی در غزه ۷۷ سال عقب رفته و امید به زندگی به حدود ۴۰ سال کاهش یافته است؛ این ارقام نشان میدهد که جنگ رژیم صهیونیستی تنها به کشتار مستقیم محدود نیست، بلکه آینده نسلهای بعدی را نیز هدف گرفته است.
غزه زیر آوار؛ ۶۸ میلیون تُن ویرانه و ۱۴۰ سال پاکسازی
برآوردهای سازمان ملل حاکی از آن است که در غزه حدود ۶۸ میلیون تُن آوار برجای مانده و تاکنون تنها ۳۱۰ هزار تُن از این حجم عظیم پاکسازی شده است؛ یعنی کمتر از نیم درصد.
با این سرعت، پاکسازی کامل آوارها بیش از ۱۴۰ سال زمان خواهد برد؛ عددی که عمق فاجعه و تخریب سیستماتیک شهرها و محلههای غزه را نشان میدهد.
شهادت کارکنان امدادی و فشار بر سازمانهای بینالمللی
سازمان آنروا اعلام کرده است که از آغاز جنگ تاکنون بیش از ۳۹۰ نفر از کارکنان و همکاران این سازمان در غزه شهید شدهاند؛ این رقم، یکی از سنگینترین تلفات کارکنان سازمانهای بینالمللی در یک بحران واحد در تاریخ معاصر بهشمار میرود.
در عین حال، دهها مرکز و مدرسه آنروا که به پناهگاه اضطراری برای آوارگان تبدیل شده بود، هدف حملات مستقیم یا غیرمستقیم قرار گرفته و بسیاری از آنها تخریب یا از کار افتادهاند.
کمبود سوخت و قطعات یدکی، حتی فعالیت ژنراتورهای این مراکز را به چند ساعت محدود در روز کاهش داده و دسترسی آوارگان به آب و خدمات اولیه را بهشدت مختل کرده است.
صدای مردم غزه؛ هزار روز جنگ، هزار روز رنج بیپایان
بسیاری از فلسطینیهای ساکن غزه در گفتوگو با رسانهها میگویند پس از هزار روز جنگ، دیگر توان و تحملی برایشان باقی نمانده و تنها خواستهشان پایان اشغالگری، رفع محاصره و بازگشت حداقل شرایط انسانی است.
آنها تأکید میکنند که وعدههای روی کاغذ، آتشبسهای نیمبند و طرحهای سیاسی بدون ضمانت اجرایی، هیچ تغییری در واقعیت روزمره مردم غزه ایجاد نکرده و هر روز، خانوادههای بیشتری عزیزان خود را از دست میدهند.
در حالی که هزار روز از آغاز این جنگ میگذرد، غزه امروز نماد یک فاجعه انسانی تمامعیار است؛ فاجعهای که بهگفته نهادهای بینالمللی، بدون پایان اشغالگری رژیم صهیونیستی و رفع محاصره، نهتنها متوقف نخواهد شد، بلکه میتواند به نسلکشی تدریجی یک ملت منجر شود.
