به گزارش ایراف، منابع محلی در بلخ امروز(پنجشنبه، ۱۱ تیر) اعلام کردهاند که شهرداری طالبان در شهر مزار شریف، ساختمان قدیمی و شناختهشده کتابفروشی بیهقی را همراه با بیش از ۲۰ مغازه اطراف آن تخریب کرده است.
این محدوده پیشتر در اختیار ریاست اطلاعات و فرهنگ بلخ قرار داشت، اما طالبان آن را به شهرداری واگذار کردهاند.
به گفته این منابع، شهرداری طالبان تنها یک روز به کسبه فرصت داده بود تا اموال خود را از مغازهها خارج کنند.
یکی از مغازهداران گفته است که دستکم ۲۲ واحد تجاری در این عملیات تخریب شده و زمین این مغازهها حدود ۵۰۰ متر مربع مساحت داشته است؛ زمینی که سالها تحت مالکیت اداره اطلاعات و فرهنگ بلخ بود.
شهرداری طالبان اعلام کرده که در این محل مارکت تجاری ساخته خواهد شد.
منابع محلی تأکید میکنند که طالبان پیش از نهاییکردن قرارداد ساخت این مجموعه با شرکتهای داوطلب، اقدام به تخریب کتابفروشی بیهقی و مغازههای اطراف کردهاند.
یک منبع دیگر نیز خبر داده که شهرداری طالبان قصد دارد ساختمان شبکه مخابراتی سلام و پستهخانه را نیز در همین منطقه تخریب کند و دستور تخلیه این دو دفتر صادر شده است.
ارزش تاریخی کتابفروشی بیهقی
ساختمان کتابفروشی بیهقی بنایی با معماری اسلامی و هماهنگ با مجموعه تاریخی روضه حضرت علی(ع)؛ یکی از نمادهای فرهنگی مزار شریف بود.
کاشیهای آبیرنگ، نقاشیهای میناتوری و طراحی سنتی این ساختمان، آن را به بخشی از هویت بصری شهر تبدیل کرده بود. کارشناسان میراث فرهنگی میگویند این بنا نزدیک به یک قرن قدمت داشته است.
واکنش فعالان حقوق بشر
اتحادیه فعالان حقوق بشر افغانستان تخریب این سازه تاریخی را «نمونهای نگرانکننده از روند حذف نظاممند حافظه تاریخی و میراث فرهنگی افغانستان» توسط طالبان دانسته است.
این نهاد تأکید کرده که نابودی نمادهای فرهنگی، تهدیدی جدی علیه حقوق فرهنگی و هویت جمعی مردم افغانستان است و از نهادهای بینالمللی خواسته به روند تخریب میراث تاریخی در این کشور توجه فوری نشان دهند.
ابوالفضل بیهقی که بود؟
ابوالفضل محمد بن حسین بیهقی (۳۸۵–۴۷۰ هجری قمری) مورخ برجسته ایرانی در دوره غزنویان است.
اثر مشهور او «تاریخ بیهقی» یکی از مهمترین متون نثر فارسی و از منابع معتبر تاریخ سیاسی ایران در قرن پنجم هجری بهشمار میرود.
بیهقی بهدلیل دقت در روایت، نثر فاخر و نگاه انتقادیاش به ساختار قدرت، جایگاه ویژهای در تاریخنگاری فارسی دارد و بسیاری او را «پدر نثر فارسی» میدانند.
