به گزارش ایراف، «میک مولروی»، از مقامات ارشد و سابق وزارت دفاع آمریکا (پنتاگون) در دولت اول ترامپ، در اظهاراتی صریح به شکست راهبردی واشینگتن و موقعیت مقتدرانه تهران اذعان کرد.
مولروی با اشاره به روند تحولات جاری در سوئیس تأکید کرد: «ایرانیها بهوضوح بر این باورند که در موضع برتر قرار دارند. آنها حتی پیش از آغاز مذاکرات هستهای، در حال کسب بخش بزرگی از امتیازاتی هستند که تصور نمیکردیم هیچ دولتی در آمریکا حاضر به اعطای آنها باشد.»
ناکامی در میدان؛ ریشه اعترافات مقامات پنتاگون
این اظهارات یک مقام ارشد نظامی سابق آمریکا، ریشه در واقعیتهای میدانی هفتههای گذشته دارد. واشینگتن در جریان معرکه نظامی چهل روزه در خلیج فارس و دریای عمان، با بنبست کامل دکترین «فشار حداکثری نظامی» روبرو شد. انسداد استراتژیک آبراههای بینالمللی توسط نیروهای مسلح جمهوری اسلامی ایران و پاتکهای دقیق به مواضع فرماندهی سنتکام، توازن قوا را در سطح بینالمللی جابهجا کرد؛ تا جایی که ناوگان دریایی آمریکا توان مهار پروتکلهای حاکمیتی و امنیتی ایران (PGSA) را در تنگه هرمز از دست داد و این امر بحران انرژی بیسابقهای را به بازارهای غربی تحمیل کرد.
همزمان، پافشاری تهران بر صیانت از ارزش پول ملی در برابر نوسانات ارزی و نامگذاری نمادین هیئت مذاکرهکننده به نام «میناب ۱۶۸»، سیگنال قاطعی به اتاقهای فکر واشینگتن فرستاد که ایران دست برتر دیپلماتیک را به اهرمهای مالی موقت گره نخواهد زد.
پیشینه تاریخی؛ از برجام تا عقبنشینی در زوریخ
بررسی پیشینه فرآیندهای مذاکراتی میان تهران و واشینگتن نشان میدهد که ایالات متحده همواره تلاش کرده است تا با مدلهای فرسایشی نظیر «نفت در برابر غذا» یا توافقهای مشروط، برگهای برنده ایران را در فاز فنی هستهای و موشکی رقیق کند. در سالهای گذشته، مشروطسازی آزادسازی داراییهای بلوکهشده به بازگشت بازرسان آژانس بینالمللی انرژی اتمی، همواره تله دیپلماتیک کاخ سفید برای خرید زمان بوده است.
اما تغییر دکترین دفاعی ایران و همافزایی بیسابقه «میدان و دیپلماسی» در جریان آتشبس ۶۰ روزه، این فرمول قدیمی را باطل کرد. ایستادگی هیئت ایرانی در زوریخ بر لغو بالمره (یکجای) و ساختاری تحریمهای آژانس و خزانهداری آمریکا، بر خلاف دورههای پیشین، طرف آمریکایی را در موقعیت انفعال کامل قرار داده است.
تحلیلگران حوزه بینالملل معتقدند این موضعگیری مقام سابق پنتاگون، خط بطلانی بر ادعاهای تبلیغاتی دونالد ترامپ مبنی بر فشار بر ایران است و نشان میدهد که تثبیت حاکمیت دریایی ایران در آبراههای بینالمللی و موازنه مقتدرانه میدان و دیپلماسی، هیئت آمریکایی به ریاست جیدی ونس را در زوریخ به سمت یک عقبنشینی تاریخی و اعطای امتیازات بزرگ سوق داده است.





