به گزارش ایراف، سید روح الله حسینی در یک مصاحبه تلویزیونی با برنامه گفتوگوی ویژه خبری شبکه خراسان رضوی اظهار داشت: روابط فرهنگی جمهوری اسلامی ایران و افغانستان را نمیتوان صرفاً در چارچوب روابط دو کشور همسایه تحلیل کرد؛ بلکه این روابط ریشه در یک پیشینه عمیق تاریخی، تمدنی و فرهنگی دارد که قرنها پیش از شکلگیری مرزهای سیاسی کنونی، میان مردمان این سرزمینها برقرار بوده است.
وی افزود: ایران و افغانستان دو بخش مهم از حوزه تمدنی خراسان بزرگ هستند؛ حوزهای که در طول تاریخ، خاستگاه اندیشه، ادب، عرفان، علم و فرهنگ اسلامی بوده است. همین پیشینه مشترک سبب شده است که پیوندهای فرهنگی دو ملت از استحکام و ماندگاری ویژهای برخوردار باشد.
اشتراکات فرهنگی تهران و کابل ظرفیتی بزرگ برای توسعه همکاریها است
رایزن فرهنگی ایران در افغانستان در ادامه گفت: بیتردید زبان فارسی مهمترین سرمایه مشترک فرهنگی دو کشور است. این زبان نه تنها ابزار ارتباط، بلکه حامل خاطره تاریخی، هویت تمدنی و میراث معنوی مشترک دو ملت به شمار میرود. آثار جاودانه فردوسی، مولانا، جامی، سنایی، ناصرخسرو، بیدل و دهها چهره بزرگ دیگر، امروز نیز پلی مستحکم میان ملتهای ایران و افغانستان ایجاد کرده است.
سید روحالله حسینی ضمن بررسی مولفه های رفتار فرهنگی در جهان معاصر اعلام کرد: از آنجایی که رویکردهای نوین فرهنگی نقش تعیینکنندهای در روابط ملتها ایفا میکند، اشتراکات فرهنگی ایران و افغانستان ظرفیت بزرگی برای توسعه همکاریها فراهم آورده است. در همین چارچوب، مفهوم «دیپلماسی خویشاوندی» اهمیت ویژهای پیدا میکند. دیپلماسی خویشاوندی بر این اصل استوار است که ملتهایی که دارای پیوندهای تاریخی، فرهنگی، زبانی و تمدنی هستند، میتوانند فراتر از روابط رسمی سیاسی، شبکهای از همکاریهای پایدار و عمیق را شکل دهند.
ایشان همچنین در توضیح رویکردهای فرهنگی بین دو کشور افزود: امروز همکاریهای فرهنگی، علمی و دانشگاهی میان دو کشور از اهمیت مضاعفی برخوردار است. تبادل استاد و دانشجو، برگزاری نشستهای علمی، انتشار مشترک آثار پژوهشی، همکاری دانشگاهها و مراکز علمی و همچنین تعامل میان نخبگان فرهنگی، از جمله زمینههایی است که میتواند آینده روابط دو کشور را مستحکمتر سازد.
وی همچنین افزود: در کنار این ظرفیتها، نقش جوانان نیز بسیار تعیینکننده است. نسل جدید ایران و افغانستان با بهرهگیری از فضای مجازی، رسانههای نوین و ابزارهای ارتباطی جدید، میتواند فصل تازهای از تعاملات فرهنگی را رقم بزند. اگر این ارتباطات در مسیر صحیح هدایت شود، شاهد شکلگیری شبکه گستردهای از همکاریهای فرهنگی و نخبگانی خواهیم بود.
هنر یکی از مهمترین زبانهای مشترک ملتهاست
رایزن فرهنگی جمهوری اسلامی ایران در افغانستان علاوه بر این گفت: هنر نیز یکی از مهمترین زبانهای مشترک ملتهاست. ادبیات، هنرهای تجسمی، رسانه و … میتوانند تصویر واقعی فرهنگ و تمدن دو کشور را به یکدیگر و به جهان معرفی کنند. تولید آثار مشترک فرهنگی و هنری، برگزاری جشنوارهها و هفتههای فرهنگی و حمایت از هنرمندان دو کشور از جمله اقداماتی است که میتواند به تعمیق روابط کمک کند.
از سوی دیگر، فرهنگ میتواند در حل بسیاری از مسائل اجتماعی نیز نقشآفرین باشد. مقابله با افراطگرایی، ترویج فرهنگ گفتوگو، تقویت روحیه همزیستی و افزایش سرمایه اجتماعی، از مهمترین دستاوردهای همکاریهای فرهنگی میان ملتهاست. به همین دلیل، فعالیت فرهنگی نه یک هزینه، بلکه نوعی سرمایهگذاری راهبردی برای آینده محسوب میشود.
او در پایان این مصاحبه تلویزیونی تاکید کرد: در افق پیش رو، فرصتهای فراوانی برای گسترش روابط فرهنگی ایران و افغانستان وجود دارد؛ از برگزاری هفتههای فرهنگی و نمایشگاههای کتاب و هنر گرفته تا توسعه گردشگری فرهنگی و زیارتی و ایجاد شبکههای ارتباطی میان دانشگاهیان، اندیشمندان و اصحاب فرهنگ.
روابط فرهنگی ایران و افغانستان یک انتخاب مقطعی و سیاسی نیست، بلکه امتداد طبیعی قرنها همزبانی، همفرهنگی، همدینی و همسرنوشتی دو ملت در گستره تمدنی خراسان بزرگ است. هر اندازه این پیوندهای فرهنگی تقویت شود، زمینه برای همکاریهای گستردهتر در سایر عرصهها نیز فراهم خواهد شد و دو ملت خواهند توانست در مسیر ساختن آیندهای روشنتر و باثباتتر در کنار یکدیگر گام بردارند.
