به گزارش ایراف، مولانا فضلالرحمان، از چهرههای بانفوذ سیاسی و مذهبی پاکستان، بار دیگر سیاستهای امنیتی و منطقهای اسلامآباد را زیر سؤال برد و گفت که حکومت پاکستان نمیتواند در یکسو از صلح میان آمریکا و ایران حمایت کند و در سوی دیگر در قبال افغانستان به سیاستهای سختگیرانه و نظامی متوسل شود.
او با اشاره به حملات هوایی پاکستان در خاک افغانستان، این پرسش را مطرح کرد که آیا چنین اقداماتی واقعاً به کاهش فعالیت گروههای شبهنظامی در داخل پاکستان منجر شده یا برعکس، به تشدید ناامنی در مناطق مرزی انجامیده است؟
این سخنان در حالی مطرح میشود که طی ماههای اخیر، تنشهای مرزی میان دو کشور افزایش یافته و برخی جریانهای سیاسی پاکستان نیز نسبت به پیامدهای این رویکرد هشدار دادهاند.
فضلالرحمان همچنین یادآور شد که اسلامآباد فراموش کرده است افغانستان در جنگهای ۱۹۶۵ و ۱۹۷۱ چگونه مرزهای غربی پاکستان را بدون هیچ چشمداشتی امن نگه داشت و اجازه نداد تهدیدی از خاک افغانستان متوجه پاکستان شود.
او تأکید کرد که این سابقه تاریخی باید در محاسبات امروز سیاستمداران پاکستانی لحاظ شود.
این سیاستمدار پاکستانی با انتقاد از نگاه امنیتمحور در روابط دو کشور گفت: «به جای پرداختن به اختلافات گذشته، اسلامآباد و کابل باید برای ایجاد فضایی از اعتماد، درک متقابل و همکاری تلاش کنند؛ زیرا ثبات افغانستان و پاکستان بهطور جداییناپذیر به یکدیگر گره خورده است.»
در ماههای اخیر، فضلالرحمان بارها سیاستهای افغانستانیِ حکومت پاکستان را شکستخورده توصیف کرده و گفته است که رویکرد مداخلهجویانه چند دهه گذشته نهتنها به ثبات منطقه کمک نکرده، بلکه بیاعتمادی میان دو کشور را افزایش داده است.
او در سخنرانیهای مختلف، از جمله در پارلمان پاکستان، خواستار بازنگری جدی در سیاستهای امنیتی و مرزی شده و تأکید کرده است که گفتوگو، دیپلماسی و همکاری اقتصادی تنها راه کاهش تنشهاست.
همچنین برخی دیگر از سیاستمداران پاکستانی، از جمله اسد قیصر، نسبت به پیامدهای اقتصادی بستهشدن گذرگاههای مرزی هشدار داده و گفتهاند ادامه این وضعیت میتواند به رکود صنعتی و تجاری در مناطق مرزی پاکستان منجر شود.
این در حالی است که چند روز پیش امیرخان متقی سرپرست وزارت خارجه حکومت طالبان در گفتوگوی تلفنی با وزرای خارجه قطر، عربستان و ترکیه اعلام کرد که کابل حلوفصل بحران با پاکستان را در گفتوگو، دیپلماسی و ابزارهای سیاسی جستوجو میکند.
