به گزارش ایراف، این محموله با کمک مالی ۳.۵ میلیون دلاری دولت اندونزی تهیه شده و برای حمایت از کودکان افغان در شرایط بحران غذایی و انسانی در نظر گرفته شده است.
به گفته برنامه جهانی غذا، این بیسکویتها برای بسیاری از دانشآموزان، مغذیترین غذایی است که در طول روز دریافت میکنند. جایی که کودکان به ابتداییترین نیازهای زندگی خود، دسترسی ندارند.
بر اساس این گزارش، قرار بود محموله از بندر سورابایای اندونزی به بندر کراچی پاکستان منتقل و سپس از طریق مسیر زمینی وارد افغانستان شود، اما بسته شدن مرز افغانستان و پاکستان و تنشهای منطقهای، اجرای این طرح را ناممکن کرد.
برنامه جهانی غذا پس از ناکامی در استفاده از مسیر جایگزین از طریق ایران، به دلیل اختلالات ژئوپلیتیکی و محدودیتهای حملونقل دریایی در منطقه، مسیر جدیدی را طراحی کرد که از امارات متحده عربی آغاز میشد و پس از عبور از عربستان سعودی، اردن، سوریه، ترکیه، گرجستان و جمهوری آذربایجان، از طریق دریای خزر به ترکمنستان و سپس افغانستان میرسید.
این کاروان متشکل از ۲۱ کامیون در طول مسیر با چالشهایی از جمله اخذ مجوزهای گمرکی و امنیتی، تأخیرهای مرزی و مشکلات حملونقل روبهرو بود. رانندگان روزانه حدود ۱۱ ساعت رانندگی میکردند و بخش زیادی از سفر را در شرایط دشوار سپری کردند.
حسین سراج اولوس، یکی از رانندگان این کاروان، گفت در بندر آلات جمهوری آذربایجان، صف کامیونها برای عبور با کشتی به حدود ۳۰ کیلومتر میرسید، اما آگاهی از مقصد نهایی محموله، انگیزه ادامه مسیر را برای رانندگان فراهم میکرد.
پس از ورود محموله از گذرگاه مرزی تورغندی به افغانستان، کمکها به انبارهای برنامه جهانی غذا در کابل منتقل شد و سپس برای توزیع در مدارس ولایتهای غور، نورستان و پکتیکا ارسال گردید.
عبدالاحد منیب، مسئول زنجیره تأمین برنامه جهانی غذا در کابل، با اشاره به دشواریهای این عملیات گفت پشت هر بسته بیسکویت، هزاران کیلومتر سفر، تغییر مسیرها و تلاش شبانهروزی دهها نفر قرار دارد، اما مهمترین مسئله رسیدن کمکها به کودکان نیازمند است.
افغانستان همچنان با یکی از بزرگترین بحرانهای انسانی جهان مواجه است و میلیونها نفر در این کشور برای تأمین نیازهای اولیه خود به کمکهای بشردوستانه وابسته هستند.
