به گزارش ایراف، محسنی در تازهترین سخنان خود مدعی شده است که وضعیت زنان در شهرهای بزرگ افغانستان تفاوت زیادی با دوران جمهوریت ندارد و زنان بدون پوشاندن صورت در شهرها رفتوآمد میکنند و رانندگی نیز انجام میدهند.
وی همچنین گفته است که بسیاری از رهبران طالبان دختران خود را به مدرسه میفرستند، اما درباره نوع این مدارس توضیحی نداده، او در حالی از مدرسه رفتن دختران سخن میگوید که نزدیک به چهار سال از تعطیل شدن مدارس دخترانه به دستور طالبان میگذرد.
اتهام تطهیر طالبان و حق السکوت رسانهای
این اظهارات سعد محسنی با واکنش تند صدیقالله توحیدی، رئیس پیشین سازمان دیدبان رسانههای افغانستان (نی)، روبهرو شد.
توحیدی در پیامی کنایهآمیز خطاب به محسنی نوشت: «سعد جان، کاش آن زمان نیز برنامههای تحریکآمیز را در طلوع تولید و نشر نمیکردید تا ماشین همکاران موبیگروپ هدف حمله تروریستی طالبان قرار نمیگرفت.»
وی افزود که به نظر میرسد طالبان از نگاه محسنی اکنون «خوب شدهاند» و حقوق زنان را رعایت میکنند، زیرا به او و رسانههایش اجازه فعالیت دادهاند.
توحیدی همچنین مدعی شد که شبکههای طلوع و طلوعنیوز به «پایگاهی تبلیغاتی به نفع طالبان» تبدیل شدهاند و از آنچه سفیدنمایی عملکرد این گروه خواند، انتقاد کرد. او در ادامه نوشت: «نمیدانم انسان تا چه اندازه میتواند بیوجدان باشد که در پی تطهیر طالبان باشد.»
در ادامه این واکنشها، عبدالمنان شیوای شرق، معین پیشین نشرات وزارت اطلاعات و فرهنگ افغانستان، نیز با انتشار یادداشتی انتقادی، عملکرد بخشی از رسانهها و مالکان آنها را زیر سؤال برد.
وی مدعی شد که در دوران مسئولیت خود در وزارت اطلاعات و فرهنگ با پروندههای مالیاتی پرداختنشده برخی رسانهها از جمله تلویزیون طلوع مواجه بوده است.
به گفته او، دولتهای پیشین از زمان حامد کرزی تا پایان جمهوری، از این پروندهها به عنوان اهرم فشار و «حقالسکوت» در برابر رسانهها استفاده میکردند.
شیوای شرق ادعا کرد که هر زمان بحث پرداخت مالیاتهای معوق مطرح میشد، برخی رسانهها با تولید برنامههای ویژه و گفتوگو با مقامهای دولتی تلاش میکردند روند پیگیری این پروندهها را تحت تأثیر قرار دهند. او همچنین با انتقاد از موضعگیریهای اخیر برخی رسانهها نوشت که این مجموعهها اکنون به «منبر و محراب تبلیغ برای طالبان» تبدیل شدهاند و حتی از خون خبرنگاران کشتهشده در حملات این گروه نیز پاسداری نمیکنند.
از سوی دیگر، بهار سهیلی، فعال حقوق زنان، نیز با انتقاد شدید از سخنان سعد محسنی، او را به سودجویی از وضعیت کنونی افغانستان متهم کرد.
سهیلی در واکنش به پخش اعترافات اجباری منیژه صدیقی، فعال حقوق زنان، از رسانههای تحت مدیریت محسنی انتقاد کرد و نوشت: «برای دلالی چون سعد محسنی چه فرقی میکند؛ صدای منیژه دولت باشد یا تریبون تروریستی هایی که منیژه صدیقی را با سر و صورتی پوشیده مجبور به حرف زدن کردهاند؟»
او دستگیری و زندانی شدن زنان معترض و نمایش آنان در برابر دوربین رسانهها را مصداق سرکوب، شکنجه و نقض کرامت انسانی دانست و افزود که برخی افراد و نهادها توانستهاند از فجایع جاری در افغانستان به ثروت و نفوذ بیشتری دست پیدا کنند.
اظهارات سعد محسنی همچنین با انتقاد شماری دیگر از فعالان مدنی و کاربران شبکههای اجتماعی مواجه شده است. منتقدان میگویند در حالی که دختران افغانستان همچنان از آموزش بالاتر از صنف ششم محروم هستند و محدودیتهای گستردهای بر حضور زنان در عرصههای اجتماعی، آموزشی و حرفهای اعمال میشود، توصیف وضعیت کنونی به عنوان شرایطی نزدیک به دوران جمهوری با واقعیتهای موجود همخوانی ندارد.
این نخستین بار نیست که مواضع مدیرعامل موبیگروپ درباره نحوه تعامل با طالبان جنجالبرانگیز میشود. او در سالهای گذشته بارها از ضرورت حفظ فعالیت رسانهها در افغانستان و تعامل با حاکمان کنونی این کشور سخن گفته است؛ مواضعی که به گفته منتقدان، در برخی موارد به عادیسازی و مشروعیتبخشی به سیاستهای طالبان منجر شده است.
