به گزارش ایراف، در بحبوحه ترافیک دیپلماتیک سران غرب در پکن، تقابل میان چین و اتحادیه اروپا بر سر محدودیتهای سرمایهگذاری وارد فاز بحرانی شده است. کو شون، نماینده بازرگانی سفارت چین در مادرید، امروز (پنجشنبه ۲۴ اردیبهشت) در سخنانی صریح اعلام کرد که پکن از اقدامات تقابلی سه ماه اخیر اروپا شامل اعمال محدودیت، کنترل و تحریمهای هدفمند «بسیار ناخرسند» است. این مقام چینی هشدار داد که تداوم این سیاستهای انقباضی، پکن را به سمت «بستن درها» و بازتعریف بنیادین روابط با بروکسل سوق خواهد داد.
پکن در کانون دیپلماسی جهانی؛ از سفر ترامپ تا مانور سران اروپا
هشدار تند پکن به اروپا در شرایطی صادر میشود که پایتخت چین میزبان دور جدیدی از مذاکرات کلان با حضور دونالد ترامپ و غولهای فناوری آمریکاست. همزمان با این حضور، سفرهای اخیر نخستوزیر انگلیس، نخستوزیر اسپانیا و امانوئل مکرون، رئیسجمهور فرانسه به چین، نشاندهنده یک «دوگانه راهبردی» در اردوگاه غرب است؛ جایی که رهبران اروپایی از یک سو برای حفظ سهم خود از بازار چین رقابت میکنند و از سوی دیگر در پارلمان اروپا به دنبال تصویب قوانینی برای محدود کردن نفوذ شرکتهای چینی در بخشهای حساس و امنیت سایبری هستند. پکن این رفتار دوگانه را مغایر با «ذهن باز» اروپا و تهدیدی برای ثبات اقتصادی بینالمللی توصیف کرده است.
تقابل پارادایمها؛ امنیت سایبری در برابر دسترسی به بازار
هسته اصلی تنشهای اخیر، تلاش پارلمان اروپا برای افزایش کنترل بر صنایع راهبردی و محدود کردن تأمینکنندگان «پرخطر» در حوزه فناوریهای نوین است. در حالی که شرکتهای غربی مدعی صادرات یارانهای چین و عدم توازن در دسترسی به بازار هستند، پکن معتقد است قوانین جدید اروپا با برچسبهایی نظیر «ریسک بالا»، صرفاً ابزاری برای جنگ تجاری و تضعیف زنجیره تأمین جهانی است. مقام تجاری چین در پاسخ به انتقادات بروکسل با لحنی واقعگرایانه تأکید کرد که «دنیا بیرحم است» و کشورها باید به جای اعمال فشارهای سیاسی، به محیط تجاری و قوانین داخلی یکدیگر احترام بگذارند.
ارزیابی نهایی؛ فرسایش بازدارندگی اقتصادی اروپا
تلاش بروکسل برای «کاهش وابستگی راهبردی» به چین، در شرایطی که واشینگتن با اعزام تیمی از برجستهترین مدیران اقتصادی (نظیر ایلان ماسک و تیم کوک) به پکن در پی بازسازی پیوندهای خود است، اروپا را در معرض یک «انزوای خودخواسته» قرار میدهد. پکن با استفاده از اهرمهای اقتصادی و نفوذ خود بر عناصر خاکی کمیاب، به طرفهای اروپایی یادآور شده است که تغییر ذهنیت چین نسبت به قاره سبز میتواند به معنای پایان عصر همکاریهای برد-برد باشد. واقعیت میدانی نشان میدهد که در نظم نوین جهانی، «بستن درها» توسط پکن هزینهای به مراتب سنگینتر از محدودیتهای بروکسل برای صنایع اروپایی خواهد داشت؛ حقیقتی که ترافیک اخیر سران در پکن، مهر تأییدی بر آن است.
