به گزارش ایراف، این اقدام در پی حمله انتحاری روز شنبه ۱۹ اردیبهشت به یک پاسگاه پلیس در منطقه بنو ایالت خیبرپختونخوا صورت گرفت؛ واقعهای خونین که در نتیجه انفجار خودروی بمبگذاری شده و کمین مسلحانه، منجر به کشته شدن ۱۵ نیروی پلیس و زخمی شدن ۴ تن دیگر شد. این حادثه بار دیگر مناسبات امنیتی کابل و اسلامآباد را به وضعیت هشدار بازگردانده و لحن تقابلی میان دو همسایه را تشدید کرده است.
تقابل روایتها؛ «شواهد فنی» در برابر «سیاست عدم مداخله»
اصرار وزارت خارجه پاکستان بر وجود «دادههای استخباراتی فنی» مبنی بر دخالت عناصر فرامرزی، با واکنش صریح مقامات کابل روبرو شده است. ذبیحالله مجاهد با تأکید بر اینکه «اجازه استفاده از خاک افغانستان علیه هیچ کشوری داده نمیشود»، عملاً توپ را به زمین اسلامآباد بازگردانده است. از نگاه ناظران سیاسی، اصرار کابل بر حل مسائل بر اساس «احترام متقابل»، پاسخی به تهدیدات ضمنی پاکستان مبنی بر انجام عملیاتهای فرامرزی است؛ رویکردی که نشان میدهد حکومت طالبان حاضر به پذیرش مسئولیت ناکامیهای امنیتی همسایه شرقی خود نیست.
هزینه سنگین واگرایی اطلاعاتی میان کابل و اسلامآباد
وقایع ۷۴ ساعت گذشته و آمارهای تکاندهنده از تلفات نیروهای پلیس در بنو، پیامی روشن برای ثبات منطقهای دارد. شکاف عمیق میان روایتهای دو طرف، تنها به سود گروههای مسلحی تمام شده است که از خلأ همکاریهای دوجانبه برای ضربه زدن به امنیت مرزی استفاده میکنند. در حالی که پاکستان بر تهدیدات فرامرزی متمرکز است، تحلیلگران حوزه امنیت ملی معتقدند تا زمانی که اسلامآباد استراتژی خود را از «فرافکنی خارجی» به «اصلاح ساختارهای دفاعی داخلی» تغییر ندهد، سایه سنگین ناامنی بر ایالتهای مرزی باقی خواهد ماند.
