به گزارش ایراف، منابع محلی میگویند تأخیر در پرداخت حقوق کارمندان، تنها یک مشکل مالی نیست، بلکه به باور بسیاری از کارمندان، نوعی فشار و شکنجه روحی بر کارمندان و خانواده شان، بهویژه کارمندان پایین رتبه، به شمار میرود.
شماری از کارمندان میگویند در حالی که حقوق کارمندان عادی کاهش یافته، حقوق مقامهای بلندپایه، رؤسا، معاونان و افراد نزدیک به طالبان افزایش یافته است.
یک کارمند دولتی که نخواست نامش فاش شود، میگوید: «روزی نیست که کارمندی را نبینم از شدت فقر، گرسنگی و شرمندگی در برابر خانوادهاش گریه نکند. بسیاری از مردم برای فرار از قرض دکانداران و مشکلات زندگی، شب و روز در اضطراب اند.»
به گفته این منابع، حقوق ۱۲ هزار افغانی برای یک کارمند که مسئول تأمین مخارج خانواده پنج یا شش نفری است، حتی در شرایط عادی نیز کافی نیست. اجاره خانه، هزینه ایاب و ذهاب و سایر مصارف روزانه بر دوش آنان سنگینی میکند.
برخی شهروندان هشدار میدهند که ادامه این وضعیت، مردم را به مرز ناامیدی و فروپاشی روحی کشانده و فقر گسترده، بسیاری خانوادهها را در وضعیت بسیار دشوار قرار داده است.
