به گزارش ایراف، در حالی که نگاه جهان به نسلکشی آشکار در نوار غزه دوخته شده، ماشین جنگی رژیم صهیونیستی در سایه «پروژه آزادی» آمریکا و سکوت مجامع بینالمللی، فصل جدیدی از جنایت را در اردوگاههای پناهندگان کرانه باختری کلید زده است؛ راهبردی که هدف آن نه فقط کشتار، بلکه ناقصسازی هدفمند نسل جوان فلسطین برای فلج کردن آینده مقاومت است.
تغییر دکترین نظامی؛ شلیک برای معلولیت
گزارشهای میدانی از اردوگاه «عسکر» در نابلس حکایت از تغییری هولناک در رفتار نظامیان اشغالگر دارد. به گفته شاهدان عینی و مدیران مراکز توسعه اجتماعی، سربازان صهیونیست دیگر از گلولههای لاستیکی استفاده نمیکنند و شلیک به زیر زانو با هدف متوقف کردن معترضان، جای خود را به شلیکهای مستقیم با گلولههای جنگی به قصد تخریب کامل بافتهای حیاتی و ایجاد معلولیت دائمی داده است.
امجد رفاعی، مدیر مرکز توسعه اجتماعی عسکر، در این باره میگوید: «آنها به جوانان ما به چشم انسان نگاه نمیکنند؛ هدف آنها ترور در خون سرد و تبدیل اردوگاه به یک زندان بزرگ برای معلولان است تا امید به آینده را در دل این نسل خشک کنند.»
روایت فاجعه؛ وقتی رؤیاها زیر چرخ جیپهای نظامی له میشوند
داستان «امیر عثمان»، فوتبالیست و رقصنده ۱۸ ساله فلسطینی، مشتی نمونه خروار است. او که پیشتر با رقص سنتی «دبکه» پیام مقاومت فرهنگی فلسطین را به گوش جهان میرساند، اکنون پس از اصابت گلوله مستقیم به زانو و چهار عمل جراحی سنگین، حتی برای راه رفتن معمولی نیز با دشواری روبروست.
امیر در گفتگو با رسانهها از لحظاتی میگوید که خونش «مانند آب جوش» از پایش فوران میکرد، در حالی که جیپهای نظامی صهیونیست به مدت طولانی مسیر آمبولانسها را مسدود کرده بودند تا اطمینان حاصل کنند که جراحت او به یک معلولیت بازگشتناپذیر تبدیل میشود؛ این تاکتیک ضدانسانی، یعنی «ممانعت از امدادرسانی»، طبق آمار نهادهای حقوق بشری، از مهرماه ۱۴۰۲ تاکنون صدها بار به صورت سیستماتیک تکرار شده است.
فکتهای خونین؛ آماری که جهان نادیده میگیرد
بررسیهای آماری نشان میدهد که جنایت صهیونیستها در غزه و کرانه باختری دو روی یک سکه هستند:
نسلکشی در غزه: طبق آخرین دادههای وزارت بهداشت فلسطین تا نیمه اردیبهشت ۱۴۰۵، شمار شهدا از مرز ۷۲ هزار و ۶۰۸ نفر عبور کرده که بیش از ۳۸ هزار نفر از آنان زنان و دختران بودهاند.
کودککشی در کرانه باختری: از ابتدای سال ۲۰۲۴ تاکنون، دستکم ۱۵۷ کودک فلسطینی در کرانه باختری و قدس اشغالی به ضرب گلوله نظامیان یا حملات وحشیانه شهرکنشینان به شهادت رسیدهاند.
اردوگاه عسکر: تنها در این اردوگاه کوچک، ۱۳ نفر شهید و دهها جوان دیگر با معلولیتهای شدید حرکتی خانهنشین شدهاند.
اشغالگری در سایه «خط نارنجی» و فریب آمریکایی
درحالی که واشینگتن با نمایش دیپلماتیک «پروژه آزادی» و گسیل ۱۵ هزار نیروی جدید به منطقه مدعی تلاش برای صلح است، رژیم صهیونیستی در میدان عمل، طرح موسوم به «خط نارنجی» را پیش میبرد. این طرح که عملاً ۵۹ درصد از مساحت نوار غزه را تحت اشغال مستقیم قرار میدهد، همزمان در کرانه باختری با یورش به اردوگاههای پناهندگان و تخریب زیرساختهای بهداشتی دنبال میشود.
باید گفت که راهبرد جدید رژیم صهیونیستی در هدف قرار دادن آگاهانه مفاصل و اندامهای حرکتی نوجوانان فلسطینی، فراتر از یک اقدام نظامی، یک «جنایت علیه بشریت» با هدف از بین بردن توان بدنی نسلی است که باید بار مسئولیت آزادی فلسطین را به دوش بکشد. در سایه سکوت مرگبار مجامع بینالمللی، اردوگاههایی مانند «عسکر» امروز خط مقدم تقابل با رژیمی هستند که برای بقای خود، معلول کردن کودکان را به عنوان یک تاکتیک دفاعی برگزیده است.
