به گزارش ایراف، به نقل از گاردین، برنامه جهانی غذا (WFP) امروز (دوشنبه، ۱۴ اردیبهشت) با انتشار گزارشی نسبت به پیامدهای ادامه انسداد تنگه هرمز بر روند کمکرسانی جهانی هشدار داد و اعلام کرد که هزینه انتقال مواد غذایی به افغانستان سه برابر شده و زمان رسیدن محمولهها نیز تا سه هفته افزایش یافته است.
جان آیلیف، مدیر برنامه جهانی غذا در افغانستان گفته است که این سازمان برای انتقال بیسکویتهای غنیشده ویژه کودکان، ناچار شده مسیرهای طولانی زمینی را جایگزین مسیر معمول دریایی کند؛ مسیری که اکنون از هفت کشور عبور میکند تا از تنگه هرمز دور بماند.
او تأکید کرده است: «کودکان افغان امروز بهدلیل این وضعیت گرسنه میمانند و برخی ممکن است جان خود را از دست بدهند.»
بر اساس این گزارش، نوسانات شدید قیمت نفت پس از آغاز درگیریهای اخیر میان آمریکا و رژیم صهیونیستی با ایران و افزایش تنشها در تنگه هرمز، روند ارسال کمکهای غذایی و دارویی به کشورهای آسیبپذیر را کند یا حتی متوقف کرده است.
باب کیچن، معاون امور اضطراری کمیته بینالمللی نجات نیز گفته است که اختلال در حملونقل باعث شده داروهای حیاتی از مراکز اصلی خارج نشود و این نهاد حتی به محمولهای به ارزش ۱۳۰ هزار دلار در دبی دسترسی ندارد؛ محمولهای که برای ۲۰ هزار نفر در سودان ضروری است.
او افزوده است که در نیجریه و اتیوپیا نیز سهمیهبندی سوخت موجب شده کلینیکهای این نهاد امدادی استفاده از ژنراتورها را محدود کنند.
این مقام امدادی هشدار داده است که در صورت تداوم وضعیت، برخی بخشهای بیمارستانی ناچار به قطع برق خواهند شد تا انرژی محدود موجود برای بخشهای حیاتی حفظ شود.
گاردین در ادامه نوشته است که قیمت نفت پس از آغاز درگیریها تا ۱۲۰ دلار در هر بشکه افزایش یافته، در حالی که پیش از آن حدود ۶۰ دلار بود.
سازمان «نجات کودکان» برآورد کرده است که هر پنج دلار افزایش در قیمت نفت، ماهانه ۳۴۰ هزار دلار به هزینههای حملونقل، سوخت، غذا و دارو اضافه میکند؛ رقمی که معادل یک ماه کمکرسانی به نزدیک به ۴۰ هزار کودک است.
ویلیام زویدما، مدیر تأمین جهانی این سازمان گفته است که اگر قیمت نفت در سال ۲۰۲۶ در محدوده ۱۰۰ دلار باقی بماند، ۲۷ میلیون دلار هزینه اضافی به این نهاد تحمیل خواهد شد.
او تأکید کرده است: «در حالی که بودجههای جهانی کمکرسانی کاهش یافته، افزایش هزینهها فشار مضاعفی بر عملیات ما وارد کرده است.»
برنامه جهانی غذا نیز هشدار داده است که اختلالات کنونی میتواند ۴۵ میلیون نفر دیگر را در معرض گرسنگی قرار دهد؛ افزون بر ۳۱۸ میلیون نفری که پیش از آغاز بحران با ناامنی غذایی روبهرو بودند.
یکی از سخنگویان این سازمان گفته است که افزایش قیمت نفت ممکن است باعث شود WFP در ماههای آینده نتواند به حدود ۱.۵ میلیون نفر کمکرسانی کند.
گاردین همچنین گزارش داده است که مشکل تنها محدود به کشتیهایی نیست که از تنگه هرمز عبور میکنند؛ بلکه ازدحام گسترده در آبراههای منطقه، کل زنجیره حملونقل دریایی را مختل کرده است.
برای نمونه، محمولههایی که از هند به سودان ارسال میشد، اکنون بهجای مسیر معمول از عمان و بابالمندب، از مسیر طولانی «دماغه امید نیک» و سپس دریای مدیترانه و کانال سوئز عبور میکند؛ مسیری که حدود ۹ هزار کیلومتر طولانیتر است و چندین هفته به زمان سفر اضافه میکند.
در پایان، سازمانهای امدادرسان خواستار ایجاد یک «کریدور بشردوستانه» از طریق تنگه هرمز شدهاند تا دستکم محمولههای حیاتی که در بنادر و مراکز امدادی متوقف شدهاند، بتوانند به دست نیازمندان برسند.
