به گزارش ایراف، بر اساس گزارش سازمان خواربار و کشاورزی ملل متحد، شمار افرادی که در مرحله «گرسنگی فاجعهبار» قرار دارند نسبت به سال ۲۰۱۶ بیش از ۹ برابر افزایش یافته است.
در افغانستان، بیش از ۱۷ میلیون نفر درگیر ناامنی غذایی حاد هستند و این کشور به یکی از کانونهای اصلی بحران جهانی تبدیل شده است.
این سازمان تأکید کرده است که پس از بازگشت طالبان به قدرت، فقر و بیکاری بهطور گسترده افزایش یافته و میلیونها نفر با کمبود مواد غذایی مواجهاند.
محدودیتهای شدید بر کار زنان و کاهش کمکهای مالی بینالمللی روند امدادرسانی را با چالش جدی روبهرو کرده است. همچنین بازگشت صدها هزار مهاجر از کشورهای همسایه فشار مضاعفی بر منابع محدود وارد کرده است.
طبق گزارش سازمان خواربار و کشاورزی ملل متحد، ولایتهای بدخشان، غور، فاریاب، جوزجان، سمنگان، بامیان و دایکندی در بالاترین سطح بحران غذایی قرار دارند.
در کابل، هرات، قندهار، قندوز و ننگرهار نیز فشار شدید بر منابع و فرصتهای شغلی مشهود است.
سازمان خواربار و کشاورزی ملل متحد با همکاری برنامه جهانی غذا اعلام کرده است که برای پاسخ به بحران غذایی افغانستان به منابع مالی فوری نیاز است.
طرحهای حمایتی شامل بهبود تولید گندم و لبنیات، بازسازی سیستمهای آبیاری، تأمین بذرهای باکیفیت و واکسیناسیون دامهاست.
زنان بیوه و سرپرست خانوار نیز در این برنامهها نقش محوری دارند و از طریق آموزش دامداری و دسترسی به بازارهای لبنیات مورد حمایت ویژه قرار میگیرند.
