به گزارش ایراف، همزمان با ادامه درگیریهای مرزی میان نیروهای طالبان و ارتش پاکستان در امتداد خط دیورند، گزارشهایی از حاشیهرانی نیروهای غیرپشتون طالبان در این نبردها منتشر شده است.
بر اساس اظهارات چند تن از اعضای طالبان که از ولایتهای شمالی و شمال شرق افغانستان به مناطق مرزی اعزام شدهاند، فرماندهان پشتون این گروه اجازه حضور در خط مقدم و حتی استفاده از سلاح را به آنان نمیدهند.
به گفته منابع محلی، درگیریهای جاری در نقاط مرزی ولایتهای پکتیکا، خوست و ننگرهار عمدتاً میان پشتونهای دو سوی خط دیورند در جریان است و نیروهای غیرپشتون طالبان عملاً نقشی در نبردها ندارند.
«فقط پشتونها در خط اول هستند»
چند تن از اعضای طالبان که از ولایتهای بلخ، سمنگان، تخار، جوزجان (شبرغان) و بدخشان به مناطق مرزی اعزام شدهاند، از حاشیهرانی خود در این نبردها سخن گفتهاند.
یکی از این افراد که نخواست نامش فاش شود، گفته است: «ما را به مرز فرستادند، اما پشتونها اجازه نمیدهند در خط اول قرار بگیریم. اصلاً اجازه استفاده از سلاح را به ما نمیدهند و به ما اعتماد ندارند.»
به گفته این نیروها، آنان در مهمانخانهها و نقاط پشتی اسکان داده شدهاند و تنها منتظر دستور هستند، در حالی که پشتونهای طالبان در خط مقدم حضور دارند.
یکی دیگر از اعضای طالبان که از استان تخار به منطقه مرزی اعزام شده، تأکید کرده: «فرماندهها حتی اجازه نداریم یک مرمی شلیک کنیم. میگویند خودمان انجام میدهیم، شما بمانید.»
خط دیورند و همبستگی قومی
بر اساس این گزارش، آنچه در نقاط مرزی در جریان است، نبردی میان نیروهای پاکستانی و طالبان است، اما به نظر میرسد پشتونهای دو سوی خط دیورند – که مرز میان افغانستان و پاکستان را در میان قبایل پشتون تقسیم کرده است – نقش اصلی را در این درگیریها بر عهده دارند.
منابع میگویند که پشتونهای طالبان به نیروهای غیرپشتون خود اعتماد ندارند و آنان را در حاشیه نگه میدارند. این رویکرد، بازتابی از ساختار قومی-قبیلهای حاکم بر طالبان است که کرسیهای تصمیمگیری و عملیاتهای حساس را در انحصار پشتونها نگه داشته است.
جنگ مرزی؛ پشتونها در میدان، دیگران در حاشیه
درگیریهای مرزی میان افغانستان و پاکستان طی روزهای اخیر شدت گرفته است. حملات هوایی و توپخانهای پاکستان به مناطقی از خاک افغانستان و پاسخ طالبان، دهها کشته و زخمی بر جای گذاشته است.
با این حال، گزارشهای میدانی حاکی از آن است که ترکیب نیروهای طالبان در خط مقدم عمدتاً پشتون هستند و نیروهای غیرپشتون – که از ولایتهای شمالی به مناطق مرزی اعزام شدهاند – عملاً نقشی در نبرد ندارند.
این وضعیت پرسشهایی را درباره سیاستهای قومی طالبان و نحوه مدیریت جنگهای مرزی این گروه برانگیخته است. منتقدان بر این باور اند که طالبان اگرچه در ظاهر خود را نماینده همه اقوام افغانستان معرفی میکند، اما در عمل ساختاری قبیلهای و قوممحور را دنبال میکند که در آن غیرپشتونها همواره در حاشیه قرار میگیرند.
این گزارش نشان میدهد که جنگ مرزی افغانستان و پاکستان، فراتر از منازعه میان دو کشور، ابعاد قومی و قبیلهای نیز دارد که ساختار قدرت در طالبان را آشکار میسازد.
بیشتر بخوانید:
آمریکا به پناهجویان افغان در قطر: یا به کشور ثالث بروید یا به افغانستان برگرديد
برداشتن بخشهایی از حصارهای مرزی افغانستان با پاکستان توسط طالبان
طالبان و روسیه در آستانه توافق 2 میلیون تنی فرآوردههای نفتی، شامل گاز مایع، بنزین و گازوئیل هستند
