تقی امینی، استاد سابق دانشگاه و پژوهشگر افغانستانی، در گفتوگو با ایراف اظهار کرد: «با توجه به اینکه توجه جهانی به جنگ آمریکا و اسرائیل علیه ایران متمرکز است، جنگ جاری بین طالبان و پاکستان عملاً فراموش میشود. در چنین شرایطی، جنایات جنگی پوشانده میماند و عواقب آن برای افراد غیرنظامی شدیدتر میگردد.»
وی افزود: «ادعاهای طرفین درگیری برای توجیه جنگ، توسط جهان شنیده نمیشود و قضاوتی صورت نمیگیرد. این موضوع سبب میشود فشار جامعه جهانی به سمت این بحران هدایت نشود و به احتمال زیاد به تشدید و ادامهدار شدن جنگ بین طالبان و پاکستان منجر خواهد شد.»
امینی بیان کرد: «اگر پاکستان یا طالبان برای پیروزی در جنگ متقابل، حاضر به دادن امتیاز به طرفهای دیگر درگیری در منطقه باشند، میتوانند حمایت و تسلیحات دریافت کنند. این موضوع در نهایت به پیچیدهتر شدن اوضاع و گمشدن سرنخهای اصلی بحران میانجامد.»
تأثیر جنگ ایران بر افغانستان؛ از ادامهدار شدن تنشها تا غفلت جهانی
تقی امینی در پاسخ به این سؤال که تجاوز آمریکا و رژیم صهیونیستی به ایران تا چه اندازه بر جنگ جاری در افغانستان تأثیرگذار است، تأکید کرد که این تأثیر قطعی است و حداقل در ادامهدار شدن منازعه میان طالبان و پاکستان نقش دارد.
وی گفت: «اگر بقیه دنیا آرامتر بود و جنگ اوکراین و مسائل ونزوئلا و کوبا وجود نداشت، جهان میتوانست زودتر بحران پاکستان و طالبان را خاتمه دهد. اما فعلاً کشورهای عربی منطقه که تأثیرگذاری خوبی بر طالبان و پاکستان داشتند، به دلیل حمله آمریکا و اسرائیل به ایران، مشغول مشکلات کشورهای خودشان هستند.»
آیا پاکستان با چراغ سبز آمریکا به طالبان حمله کرده است؟
این استاد سابق دانشگاه در پاسخ به این پرسش که آیا حمله پاکستان نشاندهنده مخالفت آمریکا با طالبان است، گفت: بعید میدانم آمریکا از پاکستان به عنوان «پروکسی» برای مقابله با طالبان استفاده کند.
امینی افزود: «آمریکا با هزینهای بسیار کمتر میتواند مشکل طالبان را حل کند یا آنها را تحت فشار شدید قرار دهد. برای آمریکا مشخص است که طالبان در خاک افغانستان برای گروههای تروریستی دیگر اردوگاه ساخته است و میتواند با روشهای مختلف مانع شود. همچنین آمریکا میتواند کمکهای میلیوندلاری خود به طالبان را قطع کند.»
وی در ادامه تصریح کرد: «مسئله اصلی بین طالبان و پاکستان، اختلافات امنیتی و سرزمینی است، اما میتوان تصور کرد که پاکستان حداقل رضایت دولت آمریکا را برای این حملات کسب کرده است. هرچند سقوط طالبان توسط پاکستان بدون حمایت نظامی آمریکا دشوار به نظر میرسد.»
روابط مالی طالبان و آمریکا
وی گفت: «آمریکا کشورهای خاصی را تحریم اقتصادی میکند تا حکومتهایشان سقوط کند، اما در مورد افغانستان برعکس عمل کرده و حتی به گروه طالبان حمایت مالی مستقیم داشته است. این در حالی است که توجیه آمریکا برای این کمکها، حمایت از مردم افغانستان است، در حالی که ملتهای دیگر تحت تحریم را نادیده میگیرد.»
مخالفت طالبان با تحویل بگرام؛ گامی برای عدم درگیری در جنگ ایران
این تحلیلگر افغانستانی در مورد مخالفت طالبان با تحویل پایگاه بگرام به آمریکا، آن را اقدامی برای جلوگیری از درگیر شدن افغانستان در بحران ایران ارزیابی کرد.
امینی همچنین در خصوص مدت زمان ادامه حملات پاکستان و امکان سرنگونی طالبان، پیشبینی زمان را دشوار خواند و اظهار داشت: «تا زمانی که پاکستان مطمئن نشود طالبان حاکمیت مورد نظر اسلامآباد را در افغانستان اجرا نمیکند و از دخالت هند در حمایت از طالبان برای ایجاد تنش اطمینان حاصل نکند، تنشها ادامه خواهد یافت.»
وی با اشاره به ساختار داخلی طالبان تأکید کرد: «من طالبان را یک گروه یکپارچه نمیبینم. آنها ائتلافی از گروههای بزرگ و کوچک پشتون هستند که برای حفظ قدرت و حاکمیت در افغانستان تصمیم به همکاری گرفتهاند، اما در برخورد با پاکستان، ایران و منطقه، دیدگاه و سیاست واحد ندارند. تنش داخلی میان طوایف مختلف پشتون در طول تاریخ زیاد بوده و این موضوع همچنان ادامه دارد.»
این استاد دانشگاه افغانستانی با تأکید بر تفکیک میان مردم و حاکمان، خاطرنشان کرد: «این جنگ را نباید بین افغانستان و پاکستان دانست؛ بلکه درگیری میان طالبان و پاکستان است. افغانستان به عنوان یک ملت، مشکلی با پاکستان ندارد.»
وی تصریح کرد: «افغانستان به عنوان یک ملت وجود خارجی ندارد و هنوز حتی مرزهای جغرافیاییاش مشخص نیست که کجاست. هنوز ملتهای مختلفی که در داخل این سرزمین زندگی میکنند، اسیر طالبان هستند و نه تنها اعتقادات، فرهنگ و باورهایشان توسط طالبان سرکوب میشود، بلکه حتی وجود فیزیکیشان را طالبان قبول نمیکنند. با این که باید با هرگونه جنگی مخالفت کرد، اما ملتهای محروم اسیرشده در افغانستان هیچ ارتباطی به این جنگ ندارند، چون موجودیت خودشان در افغانستان تحت حاکمیت طالبان در خطر است. چنین خطری از طرف پاکستان متوجه ملتهای دیگر در افغانستان نیست. تنها ملت پشتون است که با طالبان مشکلات و اختلافات دارند.»
امینی در پایان گفت: «از طرف دیگر طالبان و پاکستان نیز هرکدام تلاش میکنند از حمله نظامی آمریکا و اسرائیل به ایران برای خودشان کلاهی بدوزند. مثلاً این روزها پاکستان تلاش دارد میانجیگری بین دوطرف جنگ را به عهده بگیرد و در این راستا، جدای از این که در این تلاش چقدر صادق است یا نه، شبیه زمان مجاهدین، از کمکهای آمریکا برخوردار شود و به دنبال بالا بردن پروفایل خود در منطقه و جهان باشد.»
بیشتر بخوانید:
عراقچی از نقش صلحجویانه پاکستان قدردانی کرد
چین از پیشرفت مذاکرات صلح میان افغانستان و پاکستان خبر داد
مهاجران افغانستانی مقیم تهران جنایتهای آمریکا و رژیم صهیونیستی در ایران را محکوم کردند
