به گزارش ایراف، بهار سهیلی، فعال رسانهای و مدافع حقوق زنان، در یادداشت خود به بررسی ابعاد پنهان فعالیت شبکههای خبری معارض همچون «ایران اینترنشنال» و «افغانستان اینترنشنال» پرداخته و این رسانهها را بخشی از پروژه جنگ روانی قدرتهای بزرگ علیه مردم دو کشور دانست.
سهیلی در این یادداشت تأکید کرد که این شبکهها با ظاهری حرفهای و زبانی آشنا، در واقع به عنوان «روابط عمومی استخباراتِ قدرتهای بزرگ جهان» و با سرمایهگذاری دشمنان مردم ایران و افغانستان فعالیت میکنند.
وی با اشاره به گزارش روزنامه گاردین، افزود: «تأمین مالی این شبکه از طریق ساختارهای پنهان و شرکتهای واسطه انجام شده و به یک سرمایهگذار سعودی نزدیک به قدرت و خانواده آل سعود مرتبط است. حتی یک منبع به این روزنامه گفته بود حدود ۲۵۰ میلیون دلار برای راهاندازی آن اختصاص یافته است.»
بهار سهیلی با بیان اینکه چنین افشاگریهایی بیطرفی این رسانهها را زیر سؤال میبرد، تصریح کرد: «این رسانهها در خلأ شکل نگرفتهاند، بلکه در بستر رقابتهای قدرت و با سرمایههایی شکل گرفتهاند.»
این فعال حقوق زنان افزود که بحث حمایتهای دیگر از جمله نقش اسرائیل در این شبکهها، اگرچه بیشتر در سطح تحلیل باقی مانده، اما وقتی رسانهای در زمین بازی ژئوپولیتیک تعریف میشود، دیگر فقط “خبر” تولید نمیکند، بلکه به بخشی از «نبرد روایتها» تبدیل میشود که در آن «حقیقت اغلب اولین قربانی است».
سهیلی در ادامه به مکانیسم عملیاتی این شبکهها اشاره کرد و گفت: «این جریانها با استفاده از تکنیکهای مدرن ارتباطی، از جمله برجستهسازی بحرانها، تکرار مداوم یک روایت خاص و دعوت از تحلیلگرانی با دیدگاههای همسو و دیکتهشده، فضایی میسازند که در آن مخاطب تصور میکند با یک تصویر کامل از واقعیت روبهروست، در حالیکه در حقیقت با نسخهای گزینششده و مهندسیشده مواجه است.»
وی یکی از پیامدهای خطرناک این روند را ایجاد بیاعتمادی گسترده و فرسایش سرمایه اجتماعی در میان مردم دانست و هشدار داد: «وقتی رسانه بهجای روشنگری، به ابزار کشمکشهای ژئوپولیتیک و “پی آر استخباراتی” تبدیل شود، نتیجه آن چیزی جز افزایش تردید، بدبینی و از هم گسیختگی در درون جوامع نخواهد بود.»
بهار سهیلی با اشاره به حضور برخی چهرهها در این شبکهها خاطرنشان کرد: «هر روزه شاهد حضور و فعالیت و همکاری “تحلیلگرانی” در این دستگاه استخباراتی و ضد مردمی هستیم که در مواردی خود را فعال حقوق بشر و زنان مینامند، در حالیکه همه میدانیم در برابر مصاحبه با این شبکهها افراد پول دریافت میکنند. یعنی به طور غیر رسمی استخدام شدهاید و در برابر آنچه میگویید و ادعا دارید مزد میگیرید.»
بهار سهیلی در پایان، راهکار مقابله با چنین دستگاههای رسانهای را «تقویت سواد رسانهای، تنوعبخشی به منابع خبری و حفظ نگاه انتقادی» برشمرد و تأکید کرد: «اگر مخاطب منفعل باقی بماند، هر روایتی میتواند بر ذهن او مسلط شود؛ اما اگر به یک ناظر آگاه و پرسشگر تبدیل شود، حتی پیچیدهترین عملیاتهای استخباراتی، رسانهای نیز اثرگذاری خود را از دست خواهند داد.»
این یادداشت در حالی مورد توجه کاربران شبکههای اجتماعی افغانستان قرار گرفته است که پس از تجادز نظامی آمریکا و رژیم صهیونیستی به ایران و مواضع جانبدارانه این شبکهها در حمایت از متجاوزان، موجی از واکنشهای منفی علیه دو شبکه افغانستان و ایران اینترنشنال شکل گرفته است.
بیشتر بخوانید:
همگرایی منطقهای در سایه اشتراکات فرهنگی؛ حضور بازیگران فرامنطقهای امنیت نمیآورد
هشدار انصارالله درباره انسداد تنگه بابالمندب؛ زنگ خطر در اروپا به صدا درآمد
از غذا و دارو تا تلفنهای هوشمند؛ بستهشدن تنگه هرمز چه پیامدهایی دارد؟
