به گزارش ایراف، ماجرا از زمانی آغاز شد که فهرست نهایی تیم ملی فوتسال زیر ۱۸ سال افغانستان برای حضور در المپیک جوانان داکار اعلام شد؛ فهرستی که نام عباس حیدری و سید مرتضی حسینی، دو بازیکن شناختهشده فوتسال افغانستان، در آن به چشم نمیخورد.
غیبت این دو بازیکن با واکنشهای زیادی در میان اهالی فوتسال و خبرنگاران ورزشی افغانستان همراه شد.
این در حالی بود که انتظار میرفت با توجه به تجربه و توانایی فنی آنها، در ترکیب تیم اعزامی به سنگال حضور داشته باشند.
فدراسیون فوتبال افغانستان در توضیحات اولیه خود اعلام کرد که نام عباس حیدری به دلایلی در فهرست نهایی ثبت نشده است.
این فدراسیون همچنین از حضور این بازیکن در داکار در کنار سایر اعضای تیم خبر داد؛ با این حال، حضور او در محل مسابقات نیز نتوانست مشکل ثبتنشدن نامش را برطرف کند.
در مورد سید مرتضی حسینی نیز توضیح روشنی درباره علت غیبت او از سوی مسئولان ارائه نشد؛ موضوعی که پرسشهای بیشتری درباره نحوه انتخاب بازیکنان و تصمیمگیریهای صورتگرفته در کادر مدیریتی تیم به وجود آورد.

اتهام کوتاهی اداری یا اختلاف با مسئولان؟
با افزایش انتقادها، رسانهها و خبرنگاران ورزشی افغانستان نیز به این موضوع پرداختند.
فیروز مشعوف، خبرنگار ورزشی افغانستان، در یادداشتی، به غیبت عباس حیدری و سید مرتضی حسینی اشاره کرد و این موضوع را یکی از مسائل قابل توجه در فهرست نهایی تیم دانست.
از سوی دیگر، رسانه فوتبالنامه در گزارشی با عنوان «چه کسی مقصر حذف عباس حیدری و سید مرتضی حسینی از تیم ملی زیر ۱۸ سال فوتسال است؟» دو احتمال را مطرح کرد؛ نخست، کوتاهی در امور اداری و ثبت فهرست بازیکنان و دوم، اختلاف میان برخی مسئولان و بازیکنان.
این رسانه با اشاره به مشخصبودن زمانبندی رقابتها و مهلت ارسال فهرست نهایی، این پرسش را مطرح کرد که چرا مسئولان مربوطه از مدتها قبل برای ثبتنام بازیکنان واجد شرایط اقدام نکردهاند.
در همین حال، در برخی صفحات ورزشی و شبکههای اجتماعی افغانستان ادعاهایی درباره اختلاف میان بازیکنان و مسئولان تیم ملی بزرگسالان منتشر شد.
براساس یکی از این روایتها، به این دو بازیکن هشدار داده شده بود که میان حضور در تیم زیر ۱۸ سال و ادامه فعالیت در تیم بزرگسالان یکی را انتخاب کنند.
البته این ادعا تاکنون بهطور مستقل تأیید نشده و نمیتوان آن را بهعنوان دلیل قطعی غیبت این دو بازیکن مطرح کرد.
ادعایاردوی ۱۰۰ هزار دلاری در ایران که لغو شد
یکی دیگر از موضوعاتی که به حواشی تیم ملی فوتسال زیر ۱۸ سال افغانستان دامن زد، ماجرای لغو اردوی آمادهسازی این تیم در ایران بود.
علی همدرد، از حامیان و فعالان فوتسال افغانستان، پس از پایان رقابتها مدعی شد که برای برگزاری یک اردوی دوماهه در ایران آمادگی مالی داشته است.
به گفته همدرد، در نشستی با حضور مسئولان فوتبال و فوتسال افغانستان توافق شده بود که تیم ملی زیر ۱۸ سال برای مدت دو ماه در ایران اردو بزند و پس از آن از ایران راهی رقابتهای المپیک جوانان در سنگال شود.
او مدعی شد برای تأمین هزینههای این اردو، مبلغی در حدود ۱۰۰ هزار دلار تعهد کرده و بخشی از مقدمات مالی و اجرایی نیز فراهم شده بود؛ با این حال، در نهایت تصمیم به برگزاری این اردو تغییر کرد و برنامه به اجرا نرسید.
همدرد لغو این اردو را ناشی از اختلافهای مدیریتی دانست و معتقد بود که این تصمیم بر کیفیت آمادهسازی تیم تأثیر منفی گذاشته است.
او همچنین به غیبت عباس حیدری و سید مرتضی حسینی اشاره کرد و حضور این دو بازیکن را عاملی برای افزایش توان فنی تیم میدانست.
البته درباره مبلغ تعهدشده و علت دقیق لغو اردو، تاکنون اسناد مستقلی که تمام جزئیات این روایت را تأیید کند، منتشر نشده است.
جدال لفظی مدیر تیم ملی بزرگسالان و مسئولان فوتسال
با بالاگرفتن انتقادها، اختلافنظر میان برخی مسئولان فوتسال افغانستان نیز به فضای رسانهای کشیده شد.
در یک گفتوگوی آنلاین با حضور خلیل یعقوبی مدیر تیم ملی فوتسال زیر ۱۸ سال، نصیر صداقت، مدیر تیم ملی فوتسال بزرگسالان، فرید یوسفزی معاون فنی کمیته فوتسال و مهدی نوروزی کاپیتان تیم ملی بزرگسالان، موضوع غیبت دو بازیکن و مشکلات مدیریتی تیمهای ملی فوتسال افغانستان مورد بحث قرار گرفت.
در این گفتوگو، خلیل یعقوبی، از مسئولان فوتسال افغانستان، نصیر صداقت، مدیر تیم ملی فوتسال بزرگسالان افغانستان، را به ممانعت از حضور عباس حیدری و سید مرتضی حسینی در تمرینات تیم زیر ۱۸ سال متهم کرد.
یعقوبی در عین حال مدعی شد که این دو بازیکن نیز تمایل کافی برای حضور در برنامههای تیم نداشتهاند.
اما نصیر صداقت این اتهام را رد کرد و گفت مانع حضور هیچیک از بازیکنان یادشده نشده است. او همچنین تأکید کرد اگر این بازیکنان به تماسهای مسئولان تیم زیر ۱۸ سال پاسخ نداده باشند، مسئولیت این موضوع متوجه او نیست.
این اظهارات متناقض، پرسشهای بیشتری درباره تقسیم مسئولیتها میان مدیران تیمهای ملی و نحوه هماهنگی میان بخشهای مختلف ساختار فوتسال افغانستان به وجود آورد.
در بخش دیگری از این گفتوگو، مهدی نوروزی، کاپیتان تیم ملی فوتسال بزرگسالان افغانستان، نیز از نبود حمایت و ارتباط مناسب مسئولان فوتسال در دوران مصدومیتش انتقاد کرد و حتی از احتمال کنارهگیری از تیم ملی سخن گفت.
فرید یوسفزی، دیگر چهره حاضر در این گفتوگو، در واکنش به انتقادهای نوروزی عنوان کرد که با او در تماس نبوده و حتی شماره تماسش را نیز در اختیار نداشته است.
این بخش از گفتوگو نشان داد که اختلافها و نارضایتیها تنها به تیم زیر ۱۸ سال محدود نیست و برخی مسائل مدیریتی در سطح تیم ملی بزرگسالان نیز مورد انتقاد بازیکنان و فعالان فوتسال قرار دارد.

چهارمی در داکار؛ نتیجهای زیر سایه حاشیهها
با وجود تمام این حواشی، تیم ملی فوتسال زیر ۱۸ سال افغانستان توانست در مرحله گروهی دو پیروزی ارزشمند به دست آورد و به مرحله نیمهنهایی رقابتهای المپیک جوانان صعود کند.
شاگردان بهروز جعفری در مرحله نیمهنهایی مقابل پرتغال با نتیجه ۲ بر صفر شکست خوردند و از رسیدن به فینال بازماندند.
افغانستان در دیدار ردهبندی نیز مقابل مراکش شکست خورد تا در نهایت به مقام چهارم این رقابتها بسنده کند.
کسب جایزه بازی جوانمردانه، یکی از دستاوردهای این تیم در داکار بود؛ اتفاقی که بار دیگر ظرفیت فنی و استعداد نسل جوان فوتسال افغانستان را به نمایش گذاشت.
با این حال، کسب عنوان چهارمی نتوانست به حواشی و پرسشهای مطرحشده درباره نحوه آمادهسازی و انتخاب بازیکنان پایان دهد.

فدراسیون فوتبال افغانستان پاسخ دهد
آنچه از مجموع اظهارات مسئولان، واکنش خبرنگاران ورزشی و گزارش رسانههای افغانستان برمیآید، این است که پرونده تیم ملی زیر ۱۸ سال فوتسال افغانستان در المپیک جوانان، فراتر از یک اختلاف فنی درباره انتخاب بازیکنان است.
چرا عباس حیدری و سید مرتضی حسینی از فهرست نهایی کنار ماندند؟ چرا اردوی دوماهه پیشنهادی در ایران برگزار نشد؟ آیا اختلاف میان مسئولان تیمهای ملی در این تصمیمها نقش داشته است؟ و در نهایت، چه کسی مسئول پاسخگویی درباره فرصتهای ازدسترفته این تیم است؟
اکنون انتظار میرود فدراسیون فوتبال افغانستان با ارائه توضیحاتی شفاف درباره روند انتخاب بازیکنان، علت غیبت دو چهره مطرح فوتسال این کشور و جزئیات لغو اردوی آمادهسازی در ایران، به ابهامات موجود پاسخ دهد.
چهارمی در المپیک جوانان، اگرچه نتیجهای قابل توجه برای فوتسال افغانستان محسوب میشود، اما نمیتواند جایگزین پاسخگویی درباره حواشی و اختلافهای مدیریتی شود؛ حواشیای که در صورت بیتوجهی، ممکن است در مسیر آمادهسازی نسل آینده فوتسال این کشور نیز تکرار شود.





