به گزارش ایراف به نقل از روزنامه دان، اکبر جان مروت نویسنده این یادداشت تصریح کرده است نشست فرمت مسکو با حضور نمایندگان ویژه و مقامات ارشد کشورهای ایران، پاکستان، چین، هند، روسیه، قزاقستان، قرقیزستان، تاجیکستان، ازبکستان و حکومت طالبان برگزار شد، اما رایزنی‌ها بدون دست‌یابی به بیانیه مشترک به پایان رسید.
در این یادداشت آمده است که پیشنهاد میانجی‌گری روسیه میان کابل و اسلام‌آباد و رویکرد نرم مسکو در قبال حکومت طالبان، عمدتاً ناشی از وجود دشمن مشترکی به نام گروه داعش و نیز تلاش روس‌ها برای مهار نفوذ آمریکا و غرب در افغانستان است.
این تحلیلگر پاکستانی افزوده است که تعامل با حکومت طالبان نباید موجب غفلت از حضور گروه‌های تروریستی در خاک افغانستان شود؛ چرا که نهادهای بین‌المللی نیز نسبت به تبدیل افغانستان به پناهگاهی برای این گروه‌ها هشدار داده‌اند. بر اساس این گزارش، تنها یک موضع‌گیری متحد منطقه‌ای می‌تواند امنیت کشورهای منطقه و مردم افغانستان را در برابر خطر تروریسم تضمین کند.
نشست‌های فرمت مسکو و چالش اجماع میان همسایگان افغانستان
شکل‌گیری فرمت مسکو: این ساختار دیپلماتیک در سال ۲۰۱۷ به ابتکار روسیه و با هدف ایجاد همگرایی منطقه‌ای جهت حل بحران افغانستان، تسهیل مصالحه ملی و مقابله با چالش‌های امنیتی و ترانزیت مواد مخدر پایه‌گذاری شد.
واگرایی مواضع در نشست‌های اخیر: با وجود حضور مداوم نمایندگان حکومت طالبان و کشورهای کلیدی منطقه در این نشست‌ها، بروز اختلاف‌نظرها میان اسلام‌آباد و کابل بر سر مسائل امنیتی مرزی و حضور گروه‌های شبه‌نظامی، در کنار تفاوت رویکرد کشورهای عضو نسبت به تعامل رسمی با حکومت طالبان، مانع از اتخاذ مواضع واحد و صدور بیانیه‌های مشترک در برخی دوره‌های این نشست شده است.
