به گزارش ایراف، سیدطیب جواد، دیپلمات و سفیر پیشین افغانستان در آمریکا و انگلیس، هم‌زمان با نوزدهمین سالگرد شهادت سیدمصطفی کاظمی، وزیر پیشین تجارت و رئیس کمیسیون اقتصادی پارلمان این کشور، با انتشار یادداشتی از شخصیت، کارنامه سیاسی و ویژگی‌های اخلاقی او تجلیل کرد.
جواد در این یادداشت با اشاره به گذشت نزدیک به دو دهه از شهادت کاظمی در حمله تروریستی بغلان نوشت که دوست عزیزش سیدمصطفی کاظمی در این حمله، همراه با شماری از عزیزان بی‌گناه، جان خود را از دست داد.
او با توصیف ویژگی‌های شخصیتی و سیاسی کاظمی نوشت: «زنده‌یاد کاظمی، وطن‌دوستی متعهد، وزیر پرانرژی، جوانمرد نجیب، استراتژیست تیزهوش و یار خوش‌مشرب و یاور روشن‌ضمیر بود؛ سرشار از مهر و لبخندی به صفای باطن او.»
سفیر پیشین افغانستان همچنین تأکید کرد که کاظمی با وجود رفتن زودهنگام و نابهنگام، به وطن و هم‌وطنانش وفادار ماند و بینش روشن، صداقت و استواری او در مسیر وحدت و عزت افغانستان همچنان الهام‌بخش است.
جواد در پایان این پیام نوشت: «یاد گرامی‌ات جاودانه است، سید ما.»
بازنشر پیام جواد از سوی حامد کرزی
حامد کرزی، رئیس‌جمهور پیشین افغانستان، نیز این یادداشت را در حساب کاربری خود در شبکه اجتماعی ایکس بازنشر کرده است.
سیدطیب جواد از چهره‌های دیپلماتیک شناخته‌شده افغانستان است که در دوران ریاست‌جمهوری حامد کرزی، ریاست دفتر ریاست‌جمهوری و سفارت افغانستان در آمریکا را بر عهده داشت. او همچنین به‌عنوان سفیر افغانستان در انگلیس فعالیت کرده است.
بازنشر یادداشت او از سوی کرزی، در کنار پیام‌های دیگر شخصیت‌های سیاسی افغانستان، به بازتاب گسترده‌تر یاد و خاطره کاظمی در نوزدهمین سالگرد شهادتش کمک کرده است.
واکنش شخصیت‌های سیاسی افغانستان به سالگرد شهادت کاظمی
هم‌زمان با این سالگرد، شماری از رهبران و شخصیت‌های سیاسی افغانستان نیز در یک برنامه یادبود، از شخصیت و کارنامه سیاسی مصطفی کاظمی تجلیل کردند.
مارشال عبدالرشید دوستم، رهبر جنبش ملی اسلامی افغانستان، با یادآوری ویژگی‌های شخصیتی کاظمی، از دانش، اخلاق سیاسی و توانایی او در برقراری ارتباط با جریان‌های مختلف سیاسی سخن گفت.
احمد مسعود، رهبر جبهه مقاومت ملی افغانستان، نیز کاظمی را سیاستمداری با درایت، سخنوری توانمند و شخصیتی ملی توصیف کرد و گفت که او سیاست را صرفاً ابزاری برای دستیابی به قدرت و مقام نمی‌دانست، بلکه آن را وسیله‌ای برای خدمت به مردم و سربلندی افغانستان می‌شمرد.
محمد محقق، رهبر حزب وحدت اسلامی افغانستان، نیز با اشاره به ویژگی‌های شخصیتی و فعالیت‌های سیاسی کاظمی، از پاکدستی و تأکید او بر شفافیت در امور دولتی یاد کرد.
شکریه بارکزی، دیپلمات پیشین و عضو سابق مجلس نمایندگان افغانستان، نیز در این مراسم بر ضرورت وحدت جریان‌های سیاسی، حفظ حاکمیت ملی و صیانت از تمامیت ارضی افغانستان تأکید کرد.
جمال کاظمی، فرزند سیدمصطفی کاظمی، نیز با اشاره به گذشت ۱۹ سال از این رویداد، خواستار روشن‌شدن ابعاد حمله، بررسی چگونگی تأمین امنیت هیئت پارلمانی و شناسایی عاملان اصلی آن شد.
او از تداوم پرسش‌ها درباره چگونگی وقوع این حمله و روند رسیدگی به پرونده آن سخن گفت.
جزئیات حمله انتحاری بغلان
سیدمصطفی کاظمی، وزیر پیشین تجارت افغانستان و رئیس کمیسیون اقتصاد ملی مجلس نمایندگان، ششم نوامبر ۲۰۰۷ (۱۵ آبان ۱۳۸۶) در جریان سفر یک هیئت پارلمانی به کارخانه قند بغلان، در حمله انتحاری به شهادت رسید.
در این حمله، پنج عضو دیگر مجلس نمایندگان، ده‌ها دانش‌آموز، آموزگار و شهروند غیرنظامی نیز جان باختند.
هیئت پارلمانی برای بازدید از کارخانه قند و بررسی مسائل اقتصادی به شهر پلخمری سفر کرده بود و شماری از دانش‌آموزان برای استقبال از اعضای این هیئت در محل حضور داشتند.
بر اساس گزارش سازمان ملل متحد، حدود ۷۰ نفر در این حمله جان باختند که ۵۲ نفر از آنان دانش‌آموز بودند.
با این حال، برخی رسانه‌ها شمار قربانیان را بیش از ۸۰ نفر گزارش کرده‌اند.
مصطفی کاظمی از چهره‌های تأثیرگذار سیاسی افغانستان پس از سقوط حکومت نخست طالبان بود.
او در کنفرانس بن حضور داشت و در شکل‌گیری ساختار سیاسی جدید افغانستان نقش ایفا کرد.
کاظمی همچنین در دولت انتقالی و دولت حامد کرزی مسئولیت وزارت تجارت را بر عهده داشت و پس از ورود به مجلس نمایندگان، ریاست کمیسیون اقتصاد ملی را بر عهده گرفت.
او در دوران فعالیت خود بر توسعه تجارت، جذب سرمایه‌گذاری خارجی، حمایت از بخش خصوصی و گسترش زیرساخت‌های اقتصادی افغانستان تأکید داشت.
با گذشت ۱۹ سال از حمله مرگبار بغلان، هنوز ابعاد مختلف این رویداد و هویت عاملان اصلی آن به‌طور کامل روشن نشده است.
هیچ گروهی در آن زمان مسئولیت این حمله را بر عهده نگرفت و خانواده کاظمی همچنان خواستار روشن‌شدن حقیقت و پاسخ‌گویی درباره این پرونده هستند.
شهادت مصطفی کاظمی و همراهانش همچنان از تلخ‌ترین رویدادهای تاریخ سیاسی افغانستان پس از سال ۲۰۰۱ به شمار می‌رود؛ حمله‌ای که علاوه بر از میان بردن چند چهره سیاسی، جان ده‌ها شهروند و دانش‌آموز را نیز گرفت.
