به گزارش ایراف، بر اساس خبرنامه وزارت امور مهاجرین و بازگشت‌کنندگان طالبان که روز جمعه (۸ آبان) منتشر شد، رباب فاطمه در دیدار با مولوی عبدالکبیر، سرپرست این وزارت، اولویت‌های کاری خود را تشریح کرد.
فاطمه تأکید کرد که برای ارائه کمک‌های مؤثر به بازگشت‌کنندگان به افغانستان، همکاری نزدیک با طالبان ضروری است.
فاطمه اعلام کرد که تلاش‌ها برای جلب کمک‌های بین‌المللی جهت فراهم کردن سرپناه دائمی، فرصت‌های شغلی و تسهیل ادغام بازگشت‌کنندگان در جامعه آغاز شده است.
عبدالکبیر نیز از سازمان ملل متحد خواست تا در ارائه خدمات زیربنایی در شهرک‌های مهاجران مشارکت کند.
رباب فاطمه، دیپلمات اهل بنگلادش، پیش از این به عنوان معاون دبیرکل سازمان ملل متحد و نماینده عالی امور مربوط به کشورهای کمتر توسعه‌یافته فعالیت می‌کرد و بین سال‌های ۲۰۱۹ تا ۲۰۲۲ سفیر و نماینده دائم بنگلادش در سازمان ملل متحد بود.
او در ماه اکتبر سال جاری میلادی به کابل رسید و رسماً جانشین رزا اوتونبایوا، نماینده پیشین ویژه دبیرکل سازمان ملل متحد شد.
بر اساس قطعنامه شورای امنیت سازمان ملل متحد، یوناما سه مأموریت اصلی دارد: تعامل سیاسی با طالبان، نظارت و ثبت مسائل حقوق بشری و هماهنگی کمک‌های بین‌المللی.
این در شرایطی است که در حال حاضر بیش از ۲۰ میلیون نفر در افغانستان به کمک‌های بشردوستانه نیاز دارند.
فاطمه «میانجیگری در تعامل» را به عنوان اولویت کاری خود معرفی کرده که ادامه مسیر عمل‌گرایانه سازمان ملل متحد در قبال افغانستان است.
با این حال، این موضع همواره بحث‌برانگیز بوده است.
منتقدان می‌گویند نماینده پیشین در دوره تصدی خود تمایل زیادی به «تماس نمادین» با طالبان داشت، اما در موضوعات محوری مانند لغو ممنوعیت تحصیل دختران یا تشکیل دولت فراگیر امتیاز واقعی نگرفت.
هم‌زمان، طالبان نیز از کارکرد نماینده پیشین به ویژه در عرصه گزارش‌دهی از اوضاع افغانستان و تعامل با جهان، رضایت نداشت.
چالش اصلی فاطمه این است که چگونه ضمن اطمینان از باز بودن مسیرهای کمک‌های بشردوستانه، اصول حقوق بشر سازمان ملل متحد را حفظ کند.
به‌ویژه در شرایطی که کشورهای کمک‌کننده نسبت به ارائه مستقیم کمک از طریق وزارتخانه‌های طالبان محتاط هستند، تحقق «کمک مؤثر» مورد وعده فاطمه هنوز نیازمند مشاهده است.
