به گزارش ایراف، این حادثه که روز پنج‌شنبه در محله ماربل هیل نیویورک رخ داد، با واکنش تند زهران ممدانی، شهردار این شهر، همراه شد؛ واکنشی که فراتر از یک حادثه، سیاست‌های اجرایی اداره مهاجرت آمریکا و نحوه استفاده مأموران آن از سلاح را زیر سؤال برد.
تیراندازی در برابر چشمان یک کودک
بر اساس گزارش‌های منتشرشده، اسکار بلگال، مرد مهاجر ۲۸ ساله اهل جمهوری دومینیکن، روز پنج‌شنبه ۸ اکتبر در جریان بازداشت توسط مأموران اداره مهاجرت آمریکا در محله ماربل هیل نیویورک هدف گلوله قرار گرفت و از ناحیه گردن زخمی شد.
این حادثه در حالی رخ داده است که در هنگام تیراندازی به مرد مهاجر، یک کودک ۵ ساله در صندلی عقب خودرو حضور داشته است. اگرچه به گفته منابع کودک آسیبی ندیده است اما دیدن چنین صحنه‌ای، احتمال آسیب روحی و روانی را در کودک تشدید می‌کند.
بلگال پس از تیراندازی به بیمارستان منتقل شد، اما ماجرا به همین‌جا ختم نشد. مأموران اداره مهاجرت پس از انتقال او به بیمارستان، وی را به بازداشت خود درآوردند؛ اقدامی که با اعتراض مقام‌های محلی همراه شد.
وزارت امنیت داخلی آمریکا اعلام کرد این عملیات برای بازداشت فردی با سابقه کیفری انجام شده است. با این حال، توضیحات اولیه مقام‌های فدرال درباره ضرورت استفاده از سلاح و جزئیات دقیق لحظه تیراندازی، پرسش‌هایی را درباره تناسب نیروی به‌کاررفته در این عملیات ایجاد کرده است.
وجود سابقه کیفری، حتی در صورت تأیید، به‌تنهایی پاسخ روشنی به این پرسش نمی‌دهد که چرا مأموران در جریان بازداشت به شلیک گلوله متوسل شدند؛ به‌ویژه آنکه کودکی خردسال در خودرو حضور داشته و هرگونه خطای مأموران می‌توانست به بهای جان او تمام شود.
واکنش‌های مردمی؛ تجمع و اعتراض به تکرار برخوردهای خشن
بر اساس منابع محلی، عده‌ای از شهروندان نیویورک در واکنش به این رویداد، در مقابل بیمارستان محل بستری اسکار بلگال تجمع کرده و خواستار آزادی وی شده‌اند. این تجمعات در حالی صورت می‌گیرد که پلیس این مرد ۲۸ ساله زخمی را در داخل بیمارستان، بازداشت کرده است.
معترضان با سردادن شعار و پرتاب بطری آب به سوی پلیس، تکرار برخوردهای خشونت‌آمیز و تیراندازی را غیرقابل‌قبول دانسته و خواستار پایان دادن به عملیات آیس شدند.
واکنش تند ممدانی؛ عملیات آیس باید متوقف شود
زهران ممدانی، شهردار نیویورک، در واکنش به این حادثه، اقدام مأمور اداره مهاجرت را غیرقابل‌قبول توصیف کرد و خواستار پایان دادن به عملیات این نهاد فدرال در سطح شهر شد.
ممدانی اعلام کرد که در جریان این حادثه، یک شهروند در محله‌ای مسکونی هدف گلوله قرار گرفته و کودکی پنج‌ساله نیز در خودرو حضور داشته است. او با انتقاد از شیوه فعالیت مأموران اداره مهاجرت، تأکید کرد که اجازه نخواهد داد عملیات این نهاد موجب ایجاد ترس در محله‌های شهر شود.
شهردار نیویورک همچنین اعلام کرد که با دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور آمریکا، و وزیر امنیت داخلی این کشور درباره این حادثه گفت‌وگو کرده و خواستار آزادی بلگال شده است. با وجود این درخواست، مأموران فدرال پس از انتقال مرد زخمی به بیمارستان، او را به بازداشت خود درآوردند.
واکنش ممدانی نشان می‌دهد که اختلاف بر سر عملکرد اداره مهاجرت، تنها به سیاست‌های مربوط به ورود و اقامت مهاجران محدود نیست؛ بلکه به چگونگی اجرای این سیاست‌ها، حدود اختیارات مأموران فدرال و مسئولیت آنان در قبال امنیت ساکنان شهرها نیز مربوط می‌شود.
از نیویورک تا مینیاپولیس؛ تیراندازی به یک زن و تکرار پرسش‌ها
حادثه نیویورک نخستین مورد از تیراندازی مأموران اداره مهاجرت آمریکا در جریان عملیات‌های اجرایی این نهاد نیست. در ماه‌های گذشته نیز چندین حادثه مشابه، انتقادها از نحوه استفاده نیروهای فدرال از سلاح و میزان پاسخ‌گویی آنان را افزایش داده است.
یکی از مهم‌ترین این موارد، تیراندازی مرگبار به رنه نیکول گود، زن مهاجر ۳۷ ساله، در شهر مینیاپولیس در ایالت مینه‌سوتا در ۷ ژانویه ۲۰۲۶ بود. یک مأمور اداره مهاجرت آمریکا در جریان عملیات این نهاد به خودروی گود شلیک کرد و او جان باخت.
مقام‌های دولت ترامپ مدعی شدند که مأمور در دفاع از خود اقدام کرده و راننده با خودرو برای مأموران تهدید ایجاد کرده بود. در مقابل، مقام‌های محلی و منتقدان این روایت را زیر سؤال بردند. سازمان دیده‌بان حقوق بشر نیز با استناد به ویدئوهای بررسی‌شده از حادثه اعلام کرد که تصاویر منتشرشده با ادعای مقام‌های فدرال درباره تلاش گود برای کشتن مأموران یا استفاده از خودرو به‌عنوان سلاح سازگار نیست.
مرگ گود به اعتراض‌های گسترده‌ای منجر شد و بار دیگر این پرسش را مطرح کرد که آیا مأموران فدرال در جریان عملیات‌های خود، پیش از استفاده از نیروی مرگبار، همه گزینه‌های ممکن را بررسی می‌کنند یا خیر.
در حادثه‌ای دیگر، سیلوريو ویلیگاس گونزالس، مرد ۳۸ ساله مکزیکی، در سپتامبر ۲۰۲۵ در منطقه فرانکلین پارک در حومه شیکاگو هدف گلوله یک مأمور اداره مهاجرت قرار گرفت و جان باخت. خانواده او در اکتبر ۲۰۲۶ با طرح ادعای حقوقی علیه دولت فدرال، تیراندازی را غیرقانونی و قابل پیشگیری توصیف کردند.
بر اساس گزارش آسوشیتدپرس، گزارش پزشکی قانونی مستقل درباره این پرونده نشان داد که گونزالس از پشت و از فاصله نزدیک هدف گلوله قرار گرفته است؛ موضوعی که در کنار سایر شواهد، ادعای اولیه مقام‌های فدرال درباره ضرورت تیراندازی را با پرسش‌هایی جدی مواجه کرده است. خانواده او خواستار پاسخ‌گویی دولت درباره مرگ این مرد شده‌اند.
این پرونده‌ها، با وجود تفاوت در جزئیات و شرایط وقوع، یک پرسش مشترک را پیش می‌کشند: هنگامی که مأموران فدرال برای بازداشت مهاجران از سلاح گرم استفاده می‌کنند، چه سازوکاری تضمین می‌کند که تصمیم آنان ضروری، متناسب با تهدید و مطابق با قانون بوده است؟
برخورد خشن پلیس و مأموران فدرال با مهاجران
خشونت در برخورد نیروهای مجری قانون در آمریکا، سال‌هاست که در پرونده‌های مربوط به تیراندازی پلیس، بازداشت‌های خشونت‌آمیز و مرگ افراد در جریان عملیات‌های انتظامی مورد بحث قرار می‌گیرد. با این حال، عملکرد مأموران اداره مهاجرت در جریان اجرای سیاست‌های سخت‌گیرانه دولت ترامپ، این نگرانی‌ها را وارد مرحله تازه‌ای کرده است.
اداره مهاجرت و گمرک آمریکا که با نام اختصاری «آیس» شناخته می‌شود، مسئول اجرای بخش مهمی از قوانین مهاجرتی فدرال است. این نهاد در جریان عملیات‌های خود اختیار بازداشت افراد را دارد، اما استفاده از زور نیز تابع محدودیت‌های قانونی و دستورالعمل‌های اجرایی است. صرف اجرای حکم بازداشت، به‌خودی‌خود مجوز استفاده نامحدود از نیروی فیزیکی یا سلاح گرم محسوب نمی‌شود.
منتقدان می‌گویند برخوردهای تهاجمی، استفاده از مأموران لباس‌شخصی و عملیات در محله‌های مسکونی می‌تواند خطر درگیری را افزایش دهد؛ به‌خصوص هنگامی که افراد از هویت مأموران یا علت نزدیک شدن آنان اطلاع روشنی ندارند.
در چنین شرایطی، حتی یک اقدام ناگهانی از سوی فرد موردنظر یا مأموران می‌تواند به درگیری مسلحانه منجر شود؛ درگیری‌ای که پیامدهای آن ممکن است به افراد دیگری نیز سرایت کند. حضور کودکان در خودروها یا نزدیکی محل عملیات، این خطر را دوچندان می‌کند.
در پرونده رنه گود، دیده‌بان حقوق بشر با بررسی تصاویر منتشرشده، روایت مقام‌های فدرال درباره ضرورت تیراندازی را به چالش کشید. چنین اختلاف‌هایی نشان می‌دهد که در پرونده‌های استفاده از نیروی مرگبار، اتکا به توضیحات اولیه نهاد عامل کافی نیست و بررسی مستقل شواهد، از جمله تصاویر دوربین‌ها، گزارش‌های پزشکی قانونی و اظهارات شاهدان، اهمیت اساسی دارد.
