به گزارش ایراف، کنفرانس بینالمللی «بحران افغانستان و مسیر دستیابی به صلح» که با حضور برخی چهرهها و گروههای سیاسی افغانستان در اسلامآباد برگزار شد، با صدور بیانیهای پایانی به کار خود پایان داد.
ماریا سلطان، رئیس انستیتوی ثبات راهبردی جنوب آسیا با قرائت بیانیه پایانی این نشست تاکید کرد که افغانستان در حال حاضر با بحران دوگانه «حکومت غیرفراگیر» و «حضور گروههای تروریستی» مواجه است.
در این بیانیه آمده است که ساختار کنونی حکومت طالبان فاقد مشروعیت، ظرفیت و فراگیری است و انسجام داخلی این “رژیم” هرگز به معنای انسجام ملی در افغانستان نیست.
شرکتکنندگان با تأکید بر اینکه تصمیمگیریها به شکل تمرکزگرا تحت الگوی «کابل حکومت میکند و قندهار فرمان میدهد» اداره میشود، تصریح کردند که کنار گذاشتن اکثریت جامعه، کشور را به سمت بیثباتی ساختاری سوق میدهد.
بیانیه پایانی نشست اسلامآباد همچنین محرومسازی زنان از آموزش و کار را «خودکشی راهبردی» خواند و نسبت به رشد بیرویه مدارس دینی در مقابل مدارس عمومی هشدار داد. حاضران با اشاره به حضور بیش از ۲۰ گروه مسلح در افغانستان، نسبت به تهدیدهای امنیتی آن برای کشورهای منطقه از جمله ایران، پاکستان، چین و روسیه هشدار داده و خواستار ایجاد سازوکار مشترک نظارتی میان سازمان ملل، سازمان همکاری اسلامی و شانگهای شدند.
این نشست همچنین با انتقاد از عملکرد جامعه جهانی و انفعال در برابر حکومت طالبان تاکید کرد که تعامل بدون تعیین معیارهای مشخص بینتیجه بوده و هرگونه تعامل آتی باید مشروط به رعایت حقوق بشر، آموزش زنان و ایجاد حکومت فراگیر باشد.
نشست اسلامآباد و بازی با مهرههای سوخته؛ تناقضهای آشکار سیاستهای پاکستان
موج انتقادها از وابستگی مخالفان طالبان به اسلامآباد: برگزاری این نشست با واکنش شدید کاربران و فعالان رسانهای افغانستانی همراه شده است. منتقدان تأکید میکنند چهرههای سیاسی حاضر در نشست اسلامآباد، همان مقامات حکومت پیشین هستند که در دو دهه گذشته فرصت کافی برای اصلاحات داشته اما با فساد و ناکارآمدی زمینه سقوط این کشور را فراهم کردند و اکنون بار دیگر دامنگیر دستگاههای امنیتی پاکستان شدهاند.
تأکید بر ورود هوشمندانه هزارهها به معادلات منطقهای: در همین حال، برخی تحلیلگران با اشاره به نقشآفرینی چهرههایی مانند محمدطاهر زهیر معتقدند گفتمان سیاسی هزارهها باید از رویکردهای صرفاً واکنشی فاصله گرفته و بر اساس شناخت تحولات منطقهای و محاسبات دقیق، به دنبال تثبیت جایگاه واقعی خود در متن معادلات سیاسی افغانستان باشد.
تناقض در رفتار امنیتی اسلامآباد: همزمانی ادعاهای پاکستان درباره تلاش برای صلح و حقوق بشر در افغانستان با حملات نظامی مرزی این کشور و سابقه طولانی پشتیبانی از گروههای ستیزهجو، موجی از تردید را درباره اهداف واقعی دستگاه اطلاعاتی پاکستان (ISI) در سازماندهی مجدد مخالفان طالبان ایجاد کرده است.
