به گزارش ایراف، دیدار تیم ملی ایرلند و رژیم صهیونیستی که از ماهها پیش با حواشی گسترده همراه بود، شامگاه یکشنبه در ورزشگاه نادیاردی مجارستان و بدون حضور تماشاگر برگزار شد؛ اما آنچه این مسابقه را به تیتر اول رسانههای جهان تبدیل کرد، اعتراض کمسابقه و هماهنگ بازیکنان ایرلند بود.
اعتراض نمادین در لحظه پخش سرود ملی
بازیکنان ایرلند هنگام پخش سرودهای ملی، همگی سرهای خود را پایین انداختند؛ حرکتی که بهسرعت در رسانههای بینالمللی بازتاب یافت و بهعنوان پیامی آشکار تعبیر شد:
«شرم داریم که مجبوریم مقابل رژیم اشغالگر بازی کنیم.»
این اقدام در شرایطی صورت گرفت که طی روزهای گذشته چندین بازیکن ایرلند اعلام کرده بودند حاضر نیستند مقابل رژیم صهیونیستی به میدان بروند و حتی احتمال لغو مسابقه مطرح شده بود.
خودداری از دستدادن و مبادله پرچم
اعتراض ایرلندیها تنها به لحظه سرود محدود نماند. در آغاز مسابقه، زمانی که طبق عرف فوتبال کاپیتانها باید دست بدهند و پرچم تیمها را مبادله کنند، کاپیتان ایرلند از انجام این مراسم امتناع کرد.
بازیکنان دو تیم نیز در تونل ورودی زمین با یکدیگر دست ندادند.
فشار یوفا و تصمیم دشوار بازیکنان
اتحادیه فوتبال ایرلند اعلام کرده بود که بازیکنان روز شنبه در جلسهای طولانی در هتل تیم در دبرسن رأیگیری کردند.
رسانههای ایرلندی میگویند بازیکنان در ابتدا قصد ورود به زمین را نداشتند، اما پس از اطلاع از اینکه یوفا در صورت عدم حضور، نتیجه را ۳–۰ به سود رژیم اشغالگر اعلام خواهد کرد، تصمیم گرفتند وارد زمین شوند اما اعتراض خود را بهصورت نمادین نشان دهند.
در همین چارچوب، گاوین بازونو دروازهبان ایرلند، از اردوی تیم ملی کنارهگیری کرد و اعلام کرد شرکت در این مسابقه و دیدار برگشت در صربستان را «تصمیمی کاملاً نادرست» میداند.
بازوبندهای مشکی؛ ادای احترام به قربانیان غزه
بازیکنان ایرلند در زمین مسابقه با بازوبندهای مشکی حاضر شدند. دیوید کرل، مدیر اجرایی اتحادیه فوتبال ایرلند، این اقدام را «ادای احترام به قربانیان جنایتهای رژیم اشغالگر در غزه» توصیف کرد.
فشارهای سنگین بر کادر فنی و بازیکنان
هیمیر هالمگریمسون، سرمربی ایرلند، پیش از آغاز بازی در گفتوگو با شبکه RTE گفت: «این یکی از سختترین هفتههای دوران مربیگری من بوده است. بازیکنان جوان تیم زیر فشار سنگینی قرار دارند و وظیفه ما محافظت از آنهاست.»
در مجموع اعتراض هماهنگ بازیکنان ایرلند، از پایینانداختن سر تا خودداری از دستدادن و استفاده از بازوبند مشکی، این مسابقه را به نمایشی فراتر از فوتبال تبدیل کرد؛ نمایشی که پیام آن در سراسر جهان شنیده شد:
ایرلند نمیخواست مقابل رژیم صهیونیستی بازی کند، اما مجبور شد؛ و با سرهای پایین وارد زمین شد تا اعتراضش را ثبت کند.
