به گزارش ایراف، دونالد ترامپ، رئیسجمهور ایالات متحده آمریکا، در سخنرانی خود در صحن مجمع عمومی سازمان ملل و همچنین در مصاحبههای حاشیهای، بار دیگر اتهامات گذشته علیه برنامه هستهای ایران را تکرار کرد.
این سخنرانی و اظهارات در شرایطی مطرح میشود که تحلیلگران بینالمللی پیشبینی کرده بودند کاخ سفید به دنبال توجیه اقدامات نظامی و سیاستهای منطقهای خود باشد؛ سیاستهایی که پس از انسداد تنگه هرمز و بروز چالشهای شدید اقتصادی در جهان، نتوانسته است اهداف واشنگتن را محقق سازد.
بر اساس تحلیلهای منتشرشده، ترامپ با اعمال دکترین «صلح از طریق قدرت»، سناریوهایی نظیر فشار اقتصادی، اقدامات نظامی و تعامل دیپلماتیک را بهطور همزمان مطرح میسازد؛ رویکردی دوگانه که از یکسو بر تهدید تکیه دارد و از سوی دیگر بر تمایل برای گفتوگو تاکید میکند.
با این حال، سیدعباس عراقچی، وزیر امور خارجه جمهوری اسلامی ایران با اشاره به شعار این دوره از مجمع عمومی یعنی «احیای اعتماد»، تصریح کرده است که اقدامات فراقانونی آمریکا و بیاعتنایی به نهادهای بینالمللی موجب نابودی کامل اعتماد به سازمان ملل شده و تا زمانی که منطق تهدید بر روابط حاکم باشد، امکان شکلگیری گفتوگوی نتیجهمحور وجود ندارد.
در این میان، کشورهایی نظیر قطر، پاکستان و چین در تلاش هستند تا با تبادل ایدهها و نقشآفرینی میانجیگرانه، روزنهای برای کاهش تنشها و خروج از رکود دیپلماتیک در منطقه ایجاد کنند؛ هرچند تداوم تناقضگوییها و اعمال فشار از سوی واشنگتن، موانع جدی بر سر راه این ابتکارها باقی گذاشته است.
هشتاد و یکمین نشست مجمع عمومی سازمان ملل متحد با حضور سران و نمایندگان ۱۹۳ کشور عضو از ۳۱ شهریور تا ۶ مهر ۱۴۰۵ (۲۲ تا ۲۸ سپتامبر ۲۰۲۶) در مقر این سازمان در نیویورک در حال برگزاری است.
تناقض دیپلماتیک آمریکا و تلاش میانجیگران برای کاهش تنش
تحلیل رفتار سیاسی واشنگتن در مجمع عمومی سازمان ملل متحد، نشاندهنده تعارض میان ابزارهای فشار و ادعای دیپلماتیک است:
دکترین متعارض و بحران اعتماد: اتخاذ همزمان سیاست تهدید نظامی، فشار اقتصادی و پیشنهاد مذاکره، مانع اصلی شکلگیری هرگونه اعتماد متقابل در روابط بینالملل بوده و کارآمدی سازوکارهای دیپلماتیک را زیر سوال برده است.
تحرکات میانجیگران منطقهای و فرامنطقهای: کشورهایی مانند قطر با تبادل طرحهای پیشنهادی، پاکستان از طریق رایزنیهای منطقهای و چین با برگزاری گفتوگوهای دیپلماتیک در پکن، سعی در مهار تنشها و ایجاد بستر گفتوگو دارند، اما رویکرد یکجانبهگرایانه آمریکا دستیابی به توافق پایدار را دشوار ساخته است.
تبعات اقتصادی و نظامی مواجهه در خلیج فارس: ایستادگی ایران در برابر فشارهای واشنگتن و پیامدهای ناشی از تحرکات نظامی در تنگه هرمز، بازار جهانی انرژی را با بحران مواجه کرده و ناکارآمدی ابزارهای تحریمی آمریکا را به نمایش گذاشته است.
