به گزارش ایراف، حکمتیار در نوشتهای با عنوان «در منطقه چه میگذرد و افغانستان را به کجا میبرند؟» تأکید کرده است حکومتی که با «پول و سلاح بیگانگان» بر مردم تحمیل شده باشد، حق ندارد درباره منابع ملی تصمیم بگیرد.
او قرارداد کشک–تیرپل هرات را تکرار تجربه دهه ۱۹۹۰ دانست و گفت طالبان در شرایطی منابع کشور را معامله کردهاند که «نه قانون اساسی، نه شورا و نه حکومت برخوردار از حمایت ملت» در اختیار دارند.
هشدار درباره پیامدهای امنیتی و سیاسی
رهبر حزب اسلامی هشدار داد که چنین قراردادهایی بدون وجود یک حکومت قانونی و مورد قبول مردم، میتواند زمینهساز منازعات تازه شود.
او گفت: «چند زورمند یک گروه میتوانند کشور، ارزشها و ذخایر آن را بدون پرسش از مردم و بدون بررسی در شورای ممثل ملت با کشورهای مختلف معامله کنند.»
رقابتهای منطقهای و خطر جنگهای نیابتی
حکمتیار با اشاره به حساسیت مسیرهای انتقال انرژی، پیشبینی کرد که رقبای منطقهای شرکتهای دخیل در پروژههای افغانستان «دستبسته باقی نخواهند ماند».
او افزود رقابت بر سر خطوط لوله و مسیرهای صادرات میتواند به جنگهای نیابتی تازه منجر شود.
به گفته او، روسیه و ایران با انتقال نفت و گاز آسیای مرکزی از مسیر افغانستان به جنوب مخالفاند و تلاش خواهند کرد مانع اجرای چنین پروژههایی شوند.
حکمتیار هشدار داد: «اگر شرکتها تصور کنند که روسیه، چین و ایران توانایی مقابله با این پروژهها را ندارند، اشتباهی بزرگ مرتکب شدهاند.»
بازگشت به دهه ۹۰؛ تداوم رقابت ژئوپولیتیک
او قرارداد کنونی طالبان با «دلتا» را با تلاشهای شرکتهای نفتی بینالمللی در افغانستان در دهه ۱۹۹۰ مرتبط دانست و گفت بازگشت دوباره این شرکت، همراه با حضور چهرههایی از آن دوره، نشاندهنده تداوم همان رقابتهای ژئوپولیتیکی است.
پرسش پایانی حکمتیار
حکمتیار در پایان مقاله خود با لحنی هشدارآمیز نوشت: «مگر ناکامیهای گذشته و تجربههای خونین قبلی کافی نبود تا از تکرار اقدامات مشابه خودداری شود؟»
او تأکید کرد که تصمیمگیریهای طالبان بدون سازوکارهای قانونی و نمایندگی ملی، میتواند پیامدهای امنیتی و سیاسی گستردهای برای آینده افغانستان به همراه داشته باشد.
جزئیات قرارداد و حضور جنجالی خلیلزاد
وزارت معادن و نفت طالبان در شانزدهم شهریور اعلام کرد که قرارداد اکتشاف و استخراج هفت بلاک گاز حوزه کشک–تیرپل را با شرکت «دلتا اینترنشنال» امضا کرده است.
بر اساس اعلام رسمی، این شرکت متعهد به سرمایهگذاری ۵۰ میلیارد دلاری در پروژه شده است.
امضای قرارداد در حضور عبدالغنی برادر، معاون نخستوزیر طالبان، و زلمی خلیلزاد، نماینده پیشین آمریکا برای افغانستان، صورت گرفت.
در این میان حضور زلمی خلیلزاد واکنشهای گستردهای را پی داشت.
