به گزارش ایراف، گزارش تازه آنتونیو گوترش، دبیرکل سازمان ملل متحد، درباره وضعیت افغانستان که بازه زمانی ۲۲ مه تا ۹ سپتامبر ۲۰۲۶ را پوشش میدهد، تصویری چندلایه از شرایط این کشور ارائه میکند؛ شرایطی که در آن، همزمان با تداوم حاکمیت طالبان، فعالیت گروههای مسلح مخالف این گروه افزایش یافته، مرز افغانستان و پاکستان همچنان شاهد درگیری و حملات متقابل بوده و وضعیت اقتصادی و انسانی مردم نیز تحت فشار قرار گرفته است.
در این گزارش که به شورای امنیت سازمان ملل ارائه شده، همچنین بر ادامه محدودیتها علیه زنان و دختران، نقض حقوق بشر، فشار بر رسانهها و خبرنگاران، بازداشت و بدرفتاری با برخی مقامها و نیروهای حکومت پیشین و محدودیتهای اعمالشده بر فعالیتهای بشردوستانه تأکید شده است.
افزایش فعالیت گروههای مخالف طالبان
بر اساس گزارش دبیرکل سازمان ملل، گروههای مسلح مخالف طالبان در فاصله اول مه تا پایان ژوئیه مسئولیت ۸۸ حمله در ۲۱ ولایت افغانستان را بر عهده گرفتهاند. سازمان ملل اعلام کرده است که از میان این موارد، ۵۵ حمله را مستقلاً تأیید کرده است.
در این میان، ماه ژوئیه شاهد افزایش قابل توجه فعالیت این گروهها بوده و شمار حملات ثبتشده در این ماه به ۳۰ مورد رسیده است.
گروههایی که مسئولیت این حملات را پذیرفتهاند شامل «جبهه آزادی افغانستان، جبهه مقاومت ملی، قطعه سبز، جبهه سپاهی میهن، جبهه استقلال افغانستان، جبهه جمهوریت، جبهه متحد افغانستان، جبهه مقاومت اندراب، نهضت آزادی و عدالت، جبهه آزادیبخش اسلامی مردم افغانستان، نهضت آزادیبخش اسلامی مردم افغانستان و جبهه بسیج ملی» هستند.
گزارش سازمان ملل در عین حال تأکید میکند که مخالفان مسلح طالبان در این دوره نسبت به گذشته غیرمتمرکزتر و پراکندهتر شدهاند و فعالیت آنها عمدتاً ماهیتی محلی پیدا کرده است.
بخش عمده حملات گزارششده شامل کمین علیه نیروهای طالبان، حمله به ایستهای بازرسی و هدف قرار دادن تأسیسات نظامی این گروه بوده است.
از جمله، نیروهای وزارت امر به معروف و نهی از منکر طالبان در ۱۲ ژوئن در هرات و ۲۲ ژوئن در کابل هدف حمله قرار گرفتند.
در پنجم ژوئن نیز یک بمبگذار انتحاری در بیرون یک مدرسه پسرانه در کابل و در نزدیکی محل اقامت معاون والی طالبان، مواد منفجره خود را منفجر کرد. با وجود وقوع این حادثه، هیچ گروهی مسئولیت آن را بر عهده نگرفت.
تصرف کوتاهمدت ساختمانهای دولتی در بدخشان
یکی از موارد قابل توجه در گزارش سازمان ملل، تحرکات جبهه سپاهی میهن در ولایت بدخشان است.
بر اساس این گزارش، این گروه در ۱۷ ژوئیه برای مدت کوتاهی ساختمانهای اداری در شهرستان یفتل پایین بدخشان را در اختیار گرفت، اما پس از مدت کوتاهی از منطقه عقبنشینی کرد.
در رویدادی دیگر، جبهه آزادی افغانستان در ۲۴ ژوئیه به یک ایست بازرسی نیروهای امنیتی طالبان در شهرستان زیباک بدخشان حمله کرد. طالبان این حمله را دفع کردند و کنترل خود بر منطقه را حفظ کردند، هرچند درگیریهای پراکنده در این منطقه پس از آن نیز ادامه یافت.
ثبت نزدیک به سه هزار رویداد امنیتی
گزارش گوترش همچنین از افزایش کلی رویدادهای امنیتی در افغانستان خبر میدهد.
بر اساس دادههای ارائهشده به سازمان ملل، از اول مه تا ۳۱ ژوئیه در مجموع ۲ هزار و ۹۴۷ رویداد امنیتی در افغانستان ثبت شده است.
این رقم در مقایسه با دوره مشابه سال گذشته ۱۱ درصد افزایش نشان میدهد؛ موضوعی که بیانگر تداوم سطح بالای ناامنی در بخشهایی از افغانستان، باوجود تغییر الگوی فعالیت گروههای مسلح، است.
مرز افغانستان و پاکستان همچنان ملتهب است
یکی دیگر از محورهای اصلی گزارش دبیرکل سازمان ملل، ادامه تنشها میان افغانستان و پاکستان است.
بر اساس این گزارش، مرز دو کشور از اول مه تا ۳۱ ژوئیه همچنان ناآرام بوده و حملات هوایی، استفاده از پهپاد و اقدامات نظامی متقابل در این دوره ادامه داشته است.
گزارش سازمان ملل میگوید حملات هوایی پاکستان در ماههای مه و ژوئن مناطقی در غزنی، کنر، خوست و پکتیکا را هدف قرار داده و در چند مورد به غیرنظامیان و زیرساختها آسیب وارد شده است.
همزمان، گلولهبارانهای پراکنده از خاک پاکستان مناطقی از پکتیا، خوست، پکتیکا، نورستان و کنر را تحت تأثیر قرار داده است.
در همین دوره، چندین مورد درگیری مستقیم میان نیروهای طالبان و نیروهای پاکستانی در ولایتهای قندهار، ننگرهار و پکتیا گزارش شده است.
حملات پهپادی طالبان به داخل پاکستان
در ۳۰ ژوئن، وزارت دفاع طالبان اعلام کرد که در واکنش به حملات پاکستان، حملات پهپادی را علیه مکانهایی که آنها را مواضع داعش خراسان و گروههای مخالف طالبان در ولایتهای خیبرپختونخوا و بلوچستان پاکستان میدانست، انجام داده است.
مقامهای پاکستانی نیز ورود پهپادها به حریم این کشور و تلاش برای رهگیری آنها را تأیید کردند.
۳۹۹ غیرنظامی در درگیریهای افغانستان و پاکستان کشته یا زخمی شدند
در بخش دیگری از گزارش، آمار تلفات غیرنظامیان در درگیریهای افغانستان و پاکستان مورد توجه قرار گرفته است.
سازمان ملل اعلام کرده است که در فاصله اول آوریل تا ۳۰ ژوئن، در نتیجه درگیریهای میان طالبان و پاکستان، ۳۹۹ غیرنظامی کشته یا زخمی شدهاند.
از این تعداد، ۵۷ نفر جان باخته و ۳۴۲ نفر زخمی شدهاند.
بر اساس گزارش، حملات هوایی پاکستان در ۲۸ ژوئن در ولایتهای کنر، پکتیکا و پکتیا به کشته شدن ۲۸ غیرنظامی و زخمی شدن ۱۸۹ نفر دیگر منجر شده است.
در پکتیا، دو حمله هوایی به کشته شدن ۲۲ غیرنظامی شامل دو دختر، سه پسر، دو زن و ۱۵ مرد انجامید. همچنین دستکم ۱۸۵ نفر شامل پنج دختر، ۱۳ پسر، ۱۱ زن و ۱۵۶ مرد زخمی شدند.
بیشترین تلفات در حمله دوم رخ داد؛ زمانی که شماری از ساکنان برای کمک به قربانیان حمله نخست در محل حاضر شده بودند.
در مقابل، سفارت پاکستان در افغانستان به یوناما اعلام کرده است که حملات انجامشده صرفاً مواضع تروریستها و زیرساختهایی را هدف قرار داده که از گروههای مسئول حملات در داخل پاکستان پشتیبانی میکردند. اسلامآباد همچنین تأکید کرده که این عملیات با رعایت اصول تفکیک و تناسب در حقوق بینالملل انجام شده است.
وزارت خارجه طالبان این ادعا را رد کرده و گفته است که بهطور قاطع ادعای پاکستان درباره هدف قرار گرفتن یا کشته شدن افراد مسلح در این حملات را نمیپذیرد.
اعتراضات بدخشان و کشته شدن دو نفر
گزارش سازمان ملل به اعتراضات مردم در ولسوالی ارگو در ولایت بدخشان نیز پرداخته است.
بر اساس این گزارش، در روزهای ۸ و ۹ مه، شماری از مردم محلی در اعتراض به تخریب مزارع کوکنار در جریان عملیات مبارزه با مواد مخدر طالبان تجمع کردند.
نیروهای امنیتی طالبان برای متفرق کردن معترضان در هر دو روز تیرهای هشداردهنده شلیک کردند. سازمان ملل گزارش داده است که هنگام فرار معترضان، یک پسر در هشتم مه و یک مرد در نهم مه بر اثر «افتادن» جان خود را از دست دادند.
ادامه قتل و بازداشت نیروهای حکومت پیشین
یکی دیگر از نگرانیهای مطرحشده در گزارش گوترش، وضعیت مقامها و نیروهای نظامی حکومت پیشین افغانستان است.
یوناما از اول مه تا ۳۱ ژوئیه دستکم ۱۲ مورد قتل، ۱۳ مورد بازداشت و حبس خودسرانه و سه مورد شکنجه و بدرفتاری علیه مقامها و نیروهای حکومت پیشین را ثبت کرده است.
گزارش دبیرکل سازمان ملل تأکید دارد که ثبت این موارد با عفو عمومی اعلامشده از سوی رهبر طالبان در تضاد قرار دارد.
فشار بر رسانهها و بازداشت خبرنگاران
گزارش سازمان ملل همچنین از ادامه محدودیتها علیه رسانهها و خبرنگاران در افغانستان خبر میدهد.
بر اساس این گزارش، طالبان به بازداشت خبرنگاران و تعلیق فعالیت رسانهها ادامه دادهاند و در برخی موارد دلیل مشخصی برای این اقدامات اعلام نشده است.
ریاست عمومی استخبارات طالبان در این دوره سه خبرنگار را برای دورههایی از ۱۹ روز تا دو ماه بازداشت کرده است.
همچنین فعالیت دو رسانه به حالت تعلیق درآمده است. یکی از این رسانهها پس از یک هفته اجازه یافت فعالیت خود را از سر بگیرد، اما رسانه دیگر تا زمان تهیه گزارش همچنان در وضعیت تعلیق قرار داشت.
ادامه حملات داعش خراسان
داعش خراسان نیز همچنان یکی از عوامل اصلی ناامنی در افغانستان عنوان شده است.
طبق گزارش سازمان ملل، داعش خراسان مسئولیت حمله ۳۰ ژوئن به یک ایست بازرسی نظامی طالبان در ولسوالی ویگل ولایت نورستان را بر عهده گرفت. در این حمله چند نیروی امنیتی طالبان زخمی شدند.
این گروه همچنین مسئولیت ترور ذبیحالله امیری، رئیس اطلاعات و فرهنگ طالبان در بدخشان، را در ۲۹ ژوئیه پذیرفت.
تغییرات گسترده در ساختار اداری طالبان
در حوزه سیاسی و اداری نیز گزارش سازمان ملل از تغییرات قابل توجه در ساختار حکمرانی طالبان خبر میدهد.
بر اساس گزارش گوترش، هبتالله آخوندزاده، رهبر طالبان، از اول مه تا پایان ژوئیه یک وزیر، هشت معاون وزیر و شش والی را تغییر داده است.
در این مدت، وزیر مخابرات و فناوری و معاونان وزارتخانههای دفاع، حج و اوقاف، امر به معروف و نهی از منکر، دارایی، اطلاعات و فرهنگ و معادن و نفت تغییر کردهاند.
همچنین والیهای جدید برای ولایتهای بادغیس، بغلان، فاریاب، غزنی، جوزجان و خوست منصوب شدهاند.
در سطح مدیریت محلی نیز ۹ معاون والی در ولایتهای بغلان، فراه، هلمند، قندهار، لوگر، میدان وردک، پکتیکا، پکتیا و زابل و ۱۷ فرماندار در ولایتهای بدخشان، بادغیس، کابل، ننگرهار و سرپل تعیین شدهاند.
رهبر طالبان همچنین شهردار جدیدی برای هرات منصوب کرده و فرماندهان پلیس ولایتهای بغلان، هرات، کابل، لوگر، میدان وردک، جوزجان و نیمروز را تغییر داده است.
در همین دوره، دستکم ۱۴ رئیس اداره محلی نیز در ولایتهای بدخشان، بادغیس، بامیان، فراه، هرات، جوزجان، کابل، قندهار، پکتیکا و میدان وردک منصوب شدهاند.
شمار زندانیان طالبان به بیش از ۳۰ هزار نفر رسید
وضعیت زندانها نیز بخش دیگری از گزارش دبیرکل سازمان ملل را تشکیل میدهد.
بر اساس اطلاعات اداره امور زندانهای طالبان، تا ۲۰ ژوئیه شمار زندانیان در زندانهای تحت مدیریت این گروه به ۳۰ هزار و ۳۰۰ نفر رسیده است.
اداره امور زندانهای طالبان در ۲۶ مه نیز اعلام کرده بود که دادگاه عالی این گروه به مناسبت عید قربان، هزار و ۱۹۱ زندانی را مورد عفو قرار داده و آزاد کرده است.
بر اساس گزارش، اداره امور زندانهای طالبان همچنین خواستار حمایت بیشتر از زندانیان در حوزههای تغذیه، خدمات درمانی و آموزش شده است.
فشار تورمی بر زندگی مردم افغانستان
در بخش اقتصادی گزارش گوترش، افزایش قیمت مواد غذایی و کاهش قدرت خرید خانوارها از جمله مهمترین نگرانیها عنوان شده است.
بر اساس دادههای ارائهشده در گزارش، تورم مواد غذایی در ماه مه به ۸.۲ درصد رسیده و نرخ تورم عمومی افغانستان در همین ماه ۷.۸ درصد بوده است.
سازمان ملل افزایش قیمتها را در شرایطی ارزیابی کرده که اقتصاد افغانستان با پیامدهای بسته بودن مرز پاکستان و اختلال در مسیرهای تجارت منطقهای مواجه است.
طبق گزارش، بسته ماندن مرز افغانستان و پاکستان از اکتبر ۲۰۲۵ بر اقتصادهای محلی و درآمدهای گمرکی تأثیر منفی گذاشته است.
از سوی دیگر، ایران یکی از مسیرهای مستقیم افغانستان برای دسترسی به بنادر دریایی به شمار میرود. سازمان ملل اعلام کرده که درگیریهای خاورمیانه در این مسیر نیز اختلال ایجاد کرده و هزینه حملونقل و انجام معاملات را افزایش داده است.
به گفته سازمان ملل، افزایش هزینههای حملونقل و تجارت در نهایت به رشد قیمت مواد غذایی و کالاهای غیرغذایی در افغانستان منجر شده و قدرت خرید خانوارها را کاهش داده است.
بازگشت ۱.۱۵ میلیون مهاجر افغان در هشت ماه
همزمان با فشارهای اقتصادی، افغانستان با موج گسترده بازگشت مهاجران نیز روبهروست.
بر اساس برآورد نهادها، صندوقها و برنامههای سازمان ملل، از اول ژانویه تا ۲۲ اوت نزدیک به ۱.۱۵ میلیون مهاجر افغان به کشور بازگشتهاند.
از این تعداد:
۶۸۶ هزار و ۲۰۰ نفر از پاکستان؛
۴۶۵ هزار نفر از ایران؛
و حدود هزار و ۳۰۰ نفر از تاجیکستان
اخراج و به افغانستان بازگردانده شدهاند.
این آمار علاوه بر حدود ۲.۹ میلیون نفر است که در سال ۲۰۲۵ به افغانستان بازگشته بودند.
سازمان ملل تأکید کرده است که بخش بزرگی از بازگشتهای اخیر اجباری بوده و ورود شمار زیادی از افراد در مدت کوتاه، فشار قابل توجهی بر بازار کار محلی و ظرفیت جوامع برای جذب بازگشتکنندگان وارد کرده است.
به گفته این نهاد، چنین شرایطی چشمانداز ادغام پایدار بازگشتکنندگان در جامعه افغانستان را نیز دشوارتر کرده است.
کمکرسانی به ۶.۸ میلیون افغان در پنج ماه نخست سال
با وجود افزایش نیازهای انسانی، سازمان ملل و شرکای بشردوستانه این نهاد در پنج ماه نخست سال جاری میلادی به ۶.۸ میلیون نفر در افغانستان دستکم یک نوع کمک ارائه کردهاند.
از این تعداد، ۶۸۵ هزار نفر سه نوع یا بیشتر از خدمات و حمایتهای بشردوستانه دریافت کردهاند.
بیشترین حجم کمکها در حوزه امنیت غذایی و معیشت ارائه شده و ۴.۳ میلیون نفر از این خدمات بهرهمند شدهاند.
همچنین:
۲.۵ میلیون نفر خدمات درمانی دریافت کردند؛
۲.۱ میلیون نفر از خدمات حفاظتی بهرهمند شدند؛
۱.۵ میلیون نفر کمکهای تغذیهای دریافت کردند؛
و ۷۱۱ هزار نفر از خدمات آب، بهداشت و حفظالصحه برخوردار شدند.
با این حال، سازمان ملل وضعیت بشردوستانه افغانستان را همچنان رو به وخامت توصیف کرده است.
در گزارش آمده که بازگشت گسترده افغانها از کشورهای همسایه، کاهش منابع مالی، تحولات و درگیریهای خاورمیانه، اختلال در تجارت منطقهای و پیامدهای تغییرات اقلیمی همگی به افزایش نیازهای انسانی در افغانستان منجر شدهاند.
بارندگیهای شدید و سیلابهای ناگهانی نیز در دوره مورد بررسی، مناطق شرقی، جنوبشرقی و مرکزی افغانستان را تحت تأثیر قرار داد و در چندین ولایت پیامدهای گسترده انسانی به همراه داشت.
بیش از ۴۰۰ هزار بازگشته از کمک غذایی محروم شدند
موج بازگشت مهاجران، علاوه بر ایجاد فشار بر بازار کار، ظرفیتهای امدادی و خدماتی در مناطق مرزی و دیگر نقاط افغانستان را نیز تحت تأثیر قرار داده است.
سازمان ملل اعلام کرده است که نهادهای این سازمان و شرکای بشردوستانه در گذرگاههای اصلی مرزی به فعالیت خود ادامه دادهاند و به حدود ۱۳۵ هزار و ۳۰۰ مهاجر بازگشته آسیبپذیر کمک کردهاند.
با این حال، کاهش منابع مالی موجب شد برنامه جهانی غذا در ماه ژوئن روند توقف تدریجی کمکهای نقدی به بازگشتکنندگان را آغاز کند.
در نتیجه این کاهش حمایت، بیش از ۴۰۰ هزار بازگشتکننده آسیبپذیر از دریافت کمک نقدی برای خرید مواد غذایی محروم شدند.
یکسوم جمعیت افغانستان با ناامنی غذایی روبهرو هستند
بحران معیشتی افغانستان در شرایطی ادامه دارد که سازمان ملل هشدار داده حدود یک نفر از هر سه افغان با ناامنی حاد غذایی مواجه است.
برآوردهای انجامشده برای سال جاری نشان میدهد حدود ۱۳.۸ میلیون نفر در افغانستان در معرض شرایط بحرانی یا اضطراری غذایی قرار خواهند داشت.
همچنین پیشبینی شده است که در سال جاری ۳.۷ میلیون کودک زیر پنج سال و ۱.۲ میلیون زن باردار و شیرده با سوءتغذیه حاد مواجه شوند.
برنامه جهانی غذا به دلیل کمبود منابع مالی پیشبینی کرده است که تنها بتواند به یک نفر از هر هفت زن و کودک مبتلا به سوءتغذیه حاد دسترسی پیدا کند.
با این حال، کمکهای این برنامه تاکنون امکان حمایت از ۸۰ هزار کودک و ۲۵ هزار زن را فراهم کرده است.
کاهش ۲۰ درصدی بودجه سلامت و تعطیلی ۱۵۰ مرکز درمانی
نظام سلامت افغانستان نیز با کمبود شدید منابع روبهروست.
گزارش دبیرکل سازمان ملل تأکید میکند که نظام درمانی افغانستان وابستگی زیادی به کمکهای مالی بینالمللی دارد و این منابع در سال جاری حدود ۲۰ درصد دیگر کاهش یافته است.
از اول آوریل تا ۳۰ ژوئن، بیش از ۵۲۰ هشدار مربوط به بیماریهای واگیردار ثبت شده است.
این هشدارها شامل حدود:
۴۲ هزار و ۶۰۰ مورد اسهال آبکی حاد؛
۸۱۲ مورد تب خونریزیدهنده کریمه-کنگو؛
و ۷۶۲ مورد دنگی بوده است.
همزمان، کاهش بودجه موجب تعلیق یا تعطیلی حدود ۱۵۰ مرکز بهداشتی و درمانی در فاصله ژانویه تا ژوئن شده است.
کاهش ۳۸ درصدی ظرفیت مقابله با مین و مهمات منفجرنشده
مهمات منفجرنشده همچنان یکی از تهدیدهای جدی برای مردم افغانستان، بهویژه کودکان، محسوب میشود.
طبق گزارش سازمان ملل، در ۸ ژوئن انفجار یک مهمات منفجرنشده در ولسوالی برمل ولایت پکتیکا ۱۳ قربانی بر جای گذاشت که ۱۰ نفر از آنها کودک بودند.
در همین حال، ظرفیت فعالیتهای مینروبی در مقایسه با دوره گزارشدهی قبلی ۳۸ درصد کاهش یافته است.
بخش فنی برنامه اقدامات مینروبی در ماه ژوئن ۲۳۵ تماس دریافت کرده که از میان آنها به ۶۵ درخواست پاسخ فوری داده نشده است.
افزایش محدودیت بر فعالیتهای بشردوستانه
عملیات امدادرسانی در افغانستان نیز با محدودیتهای متعددی روبهرو بوده است.
بر اساس گزارش، شرکای بشردوستانه سازمان ملل از اول آوریل تا ۳۰ ژوئن ۱۵۹ مورد محدودیت در دسترسی بشردوستانه را از سوی طالبان ثبت کردهاند.
این محدودیتها در نهایت به تعلیق ۸۶ فعالیت بشردوستانه منجر شده است.
در همین بازه زمانی، ۲۳ مورد خشونت علیه کارکنان، تجهیزات یا تأسیسات بشردوستانه گزارش شده که در میان آنها ۲۱ کارمند امدادی بازداشت شده بودند.
وزارت امر به معروف و نهی از منکر طالبان با ۴۰ مورد از این رویدادها مرتبط دانسته شده و ۲۷ مورد از این موارد در هرات رخ داده است.
گزارش همچنین از ثبت ۲۴ مورد محدودیت در مشارکت زنان کارمند در فعالیتهای بشردوستانه یا دسترسی زنان به کمکها خبر میدهد.
درخواست گوترش برای لغو محدودیتهای زنان و رعایت حقوق بشر
آنتونیو گوترش در جمعبندی گزارش خود از طالبان خواسته است برای اجرای تعهدات بینالمللی افغانستان و حمایت از حقوق بشر و آزادیهای اساسی همه شهروندان، اقدامات عملی انجام دهند.
دبیرکل سازمان ملل خواستار لغو فوری محدودیتها و ممنوعیتهای تبعیضآمیز علیه زنان و دختران شده و بر ضرورت رفع موانع موجود بر سر راه دسترسی آنان به آموزش، اشتغال و مشارکت در زندگی عمومی تأکید کرده است.
گوترش همچنین خواستار فراهم شدن امکان بازگشت کارمندان زن سازمان ملل و امدادگران زن به محلهای کار خود شده است.
او در بخش دیگری از گزارش از طالبان خواسته است آزادی بیان و آزادی رسانهها را رعایت کنند، حقوق قانونی افراد بازداشتشده را تضمین کنند، از نقض عفو عمومی جلوگیری کنند و استفاده از مجازات بدنی را متوقف سازند.
دبیرکل سازمان ملل همچنین تأکید کرده است که هرگونه استفاده از زور باید مطابق با حقوق بینالملل بشر و اصولی همچون قانونی بودن، ضرورت و تناسب انجام شود.
هشدار درباره ادامه درگیریهای افغانستان و پاکستان
گوترش در بخش دیگری از گزارش نسبت به تداوم درگیریها میان افغانستان و پاکستان ابراز نگرانی کرده است.
او از همه طرفها خواسته است به تعهدات خود بر اساس حقوق بینالملل، از جمله حقوق بینالملل بشر و در موارد قابل اجرا حقوق بینالملل بشردوستانه، پایبند باشند و از غیرنظامیان محافظت کنند.
دبیرکل سازمان ملل همچنین از کشورهای عضو این سازمان خواسته است به تعهدات خود در زمینه حمایت بینالمللی، از جمله اصل عدم بازگرداندن اجباری، احترام بگذارند.
به گفته او، بازگشت افراد به افغانستان باید داوطلبانه، امن و همراه با حفظ کرامت انسانی باشد و همزمان تلاشهای پایداری برای ادغام دوباره بازگشتکنندگان صورت گیرد.
تأکید بر ادامه روند دوحه
گوترش در پایان گزارش از شرکتکنندگان در روند دوحه خواسته است تعهد خود به تعامل جامع درباره افغانستان را تجدید کنند.
به گفته دبیرکل سازمان ملل، این رویکرد باید در نهایت در خدمت مردم افغانستان قرار گیرد و زمینه را برای ادغام دوباره افغانستان در جامعه بینالمللی فراهم کند.
مجموع دادههای ارائهشده در گزارش نشان میدهد افغانستان در دوره مورد بررسی همچنان با مجموعهای از بحرانهای بههمپیوسته مواجه بوده است؛ افزایش رویدادهای امنیتی و فعالیت گروههای مسلح، تنشهای مرزی و تلفات غیرنظامیان، محدودیتهای حقوق بشری، فشار بر رسانهها و زنان، بازگشت گسترده مهاجران، افزایش قیمت مواد غذایی، کمبود منابع برای نظام سلامت و امدادرسانی و کاهش ظرفیت مقابله با مین، همگی بر شرایط اجتماعی و اقتصادی این کشور سایه انداختهاند.
