به گزارش ایراف، گاهی یک پرسش ساده میتواند آغازگر یک مسیر علمی بزرگ باشد؛ پرسشی که ذهن یک پژوهشگر را درگیر میکند و به خلق یک فناوری تازه میانجامد.
برای فریدون فرزاد، دانشجوی دکترا در رشته هوش مصنوعی، این پرسش چنین بود: آیا میتوان از هوش مصنوعی برای بازسازی دقیقتر زخم و کاهش آثار آن استفاده کرد؟
پاسخ او به این پرسش، به تولد یک پلتفرم پیشرفته انجامید؛ سامانهای که با ترکیب هوش مصنوعی و فناوری دوقلوی دیجیتال، روند ترمیم زخم را در محیطی کاملاً دیجیتال شبیهسازی میکند و به پزشکان امکان میدهد تصمیمگیری درمانی را بر پایه دادههای دقیق انجام دهند.
این پروژه پس از ماهها تحقیق، آزمون و اصلاح، در ۱۵ اوت ۲۰۲۶ در جشنواره بینالمللی اختراعات سیلیکونولی در سانتا کلارا مورد تقدیر قرار گرفت و مدال طلا را از آن خود کرد.
پلتفرمی برای بازسازی زخم بدون اسکار
طرح فرزاد با عنوان«AI-Driven Digital Twin Platform for Scar-Free Precision Wound Regeneration» در حوزهای قرار میگیرد که فناوریهای نوین میتوانند مسیر درمان را متحول کنند.
این پلتفرم با مدلسازی دیجیتالِ فرایندهای پیچیده زیستی، به پزشکان کمک میکند تا روند بازسازی زخم را با دقتی بسیار بالا دنبال کنند و از روشهایی بهره ببرند که احتمال ایجاد اسکار را کاهش میدهد.
فناوری دوقلوی دیجیتال در این پروژه نقش محوری دارد؛ ابزاری که امکان مشاهده و تحلیل دقیق فرایندهای زیستی را فراهم میکند و بهعنوان یک مدل مجازی، رفتار زخم را در شرایط مختلف شبیهسازی میکند.
علم بهعنوان روایت تازهای از افغانستان
فرزاد در گفتوگو با رسانهها تأکید کرده است که این دستاورد تنها یک موفقیت فنی نیست؛ بلکه تلاشی برای ارائه تصویری متفاوت از افغانستان است. او میگوید: «علم مرز نمیشناسد و جوانان افغانستان میتوانند در رقابتهای جهانی حضور داشته باشند و برای حل مسائل پیچیده راهحل ارائه کنند.»
به باور او، پیوند دادن هوش مصنوعی با پزشکی بازساختی، نمونهای از ظرفیتهایی است که جوانان افغان میتوانند در آن نقشآفرینی کنند.
موفقیت از راه دور؛ عبور از محدودیتها
این مدال در شرایطی بهدست آمد که فرزاد و اعضای تیمش بهدلیل محدودیتهای ویزا و شرایط سیاسی، امکان حضور فیزیکی در جشنواره را نداشتند و ناچار شدند پروژه را بهصورت آنلاین ارائه کنند.
با وجود فاصله میان افغانستان و کالیفرنیا، تیم توانست طرح خود را در میان پروژههای بینالمللی مطرح کند و در نهایت مدال طلا را کسب کند.
فرزاد میگوید همین بخش از داستان برای او اهمیت ویژه دارد؛ اینکه یک تیم افغان بدون حضور در محل جشنواره، توانست در رقابتی جهانی بدرخشد.
دومین مدال طلا؛ ادامه یک مسیر علمی
این نخستین تجربه بینالمللی فرزاد نیست. او پیشتر نیز در جشنواره بینالمللی اختراعات ArshMedis در روسیه مدال طلا گرفته بود.
اما به گفته او، این مدالها تنها ایستگاههای یک مسیر بلندترند؛ مسیری که هدف آن نشان دادن توان علمی جوانان افغانستان در عرصههای جهانی است.
فرزاد موفقیت خود را نتیجه تلاش جمعی میداند و از اعضای تیم، استادان و مربیانی که در مسیر تحقیق همراهش بودهاند قدردانی میکند.
چشمانداز آینده؛ افغانستان در کنار علم و فناوری
وقتی فرزاد از آینده سخن میگوید، کمتر به تعداد مدالها اشاره میکند و بیشتر از جوانان افغانستان حرف میزند؛ جوانانی که باید در دانشگاههای معتبر، آزمایشگاههای تحقیقاتی و شرکتهای فناوری جهان حضور داشته باشند و از مصرفکننده فناوری به تولیدکننده دانش و نوآوری تبدیل شوند.
او موفقیت خود را به مردم افغانستان تقدیم کرده و باور دارد که چنین دستاوردهایی میتواند برای جوانانی که در شرایط دشوار به دنبال ادامه تحصیلاند، نشانهای از امکان پیشرفت باشد.
فرزاد میخواهد تصویری تازه از افغانستان ارائه کند؛ تصویری که در آن نام کشورش در کنار علم، اختراع، هوش مصنوعی و پژوهش قرار گیرد.
