اشرف‌غنی: تنها دو دقیقه برای فرار وقت داشتم | حتی نمی‌دانستم مقصد هلیکوپتر کجاست  

به گزارش ایراف، اشرف غنی، رئیس‌جمهور پیشین افغانستان، در یک مستند سه‌قسمتی فرانسوی–آلمانی درباره ۲۱ سال جنگ افغانستان، برای نخستین‌بار جزئیات دقیق‌تری از خروج خود از کابل در مرداد ۱۴۰۰ را بیان کرده است.

او در گفت‌وگو با شبکه «آرته» گفته است که اگر در کشور می‌ماند، نه‌تنها جانش در خطر بود، بلکه مجبور می‌شد در برابر دوربین‌ها اعلام کند که «به قدرت رسیدن طالبان مشروع بوده است»؛ اقدامی که به گفته او، پایان تحقیرآمیز جمهوری را رقم می‌زد.

روایت لحظه خروج از کابل

غنی در این مصاحبه توضیح داده است که در روز سقوط کابل قصد داشت به وزارت دفاع برود.

به گفته او، وزیر دفاع با او تماس گرفته و اطلاع داده بود که طالبان دو زندان بزرگ در شمال و جنوب کابل را تصرف کرده‌اند.

غنی می‌گوید: «گفتم که به وزارتخانه می‌آیم. نیروهای امنیتی به وزارت دفاع رفتند و متوجه شدند ساختمان خالی است. زنجیره فرماندهی فروپاشیده بود.»

او ادامه می‌دهد که بعداً مشخص شد دو گروه از سوی طالبان مأمور ترور او شده بودند و مشاور امنیت ملی نیز اطلاع داده بود که محوطه ریاست‌جمهوری در محاصره قرار گرفته است.

غنی می‌گوید: «دقیقاً دو دقیقه به من فرصت داده شد. وقتی به هلیکوپتر رسیدم، همسرم آنجا بود؛ همچنین کارکنان شورای امنیت ملی و شماری از کارکنان ریاست‌جمهوری حضور داشتند. سپس پرواز کردیم و از آنجا خارج شدیم.»

غنی تأکید می‌کند که «تنها با لباس‌هایی که بر تن داشت» از کشور خارج شده و حتی نمی‌دانسته مقصد هلیکوپتر کجاست.

او می‌گوید: «اگر می‌ماندم، بازداشت، شکنجه و مجبور می‌شدم اعلام کنم که به قدرت رسیدن طالبان مشروع بوده است. پس از آن، نمی‌دانم چه بر سرم می‌آمد.»

بیشتر بخوانید:  تکرار تجربه دهه ۹۰؛ سفیر پیشین آمریکا درباره پیامدهای نادیده گرفتن افغانستان هشدار داد

«می‌خواستم شاهد زنده تاریخ باشم»

رئیس‌جمهور پیشین افغانستان در بخش دیگری از این گفت‌وگو می‌گوید که از ترک کشور «هیچ‌گاه پشیمان نشده» و تصمیمش برای خروج، اقدامی آگاهانه بوده است: «نمی‌خواستم جمهوری در حالی پایان یابد که اسلحه‌ای روی شقیقه‌ام گذاشته باشند و گفته شود: او تسلیم شد. می‌خواستم شاهد زنده تاریخ باشم. می‌خواستم به ناتو و ایالات متحده نشان بدهم که تصمیم آنها چه پیامدهایی خواهد داشت. من یک شاهد زنده هستم که می‌تواند خودش سخن بگوید.»

انتقاد تند از توافق دوحه

غنی در بخش مهمی از این مصاحبه، توافق دوحه میان آمریکا و طالبان را «پایان همکاری واشنگتن با دولت افغانستان» توصیف کرده و گفته است که این توافق عملاً دولت افغانستان را از روند صلح کنار گذاشت.

او می‌گوید: «در این توافق بر آزادی پنج هزار زندانی طالبان تأکید شده بود؛ در حالی که نیروهای امنیتی افغانستان برای بازداشت این افراد خون و هزینه زیادی داده بودند. آزادی این زندانیان پایان نیروهای امنیتی افغانستان بود.»

غنی همچنین مدعی شده که از حدود ماه می ۲۰۱۹، بخش دیپلماتیک ایالات متحده دیگر شریک دولت افغانستان نبود و پس از تعیین زلمی خلیلزاد به‌عنوان فرستاده ویژه آمریکا، روند صلح «عملاً در اختیار واشنگتن» قرار گرفت.

کاهش حمایت نظامی آمریکا

غنی در ادامه به وابستگی نیروی هوایی افغانستان به پشتیبانی آمریکا اشاره کرده و گفته است: «نیروی هوایی ما به تأمین مداوم تجهیزات و پشتیبانی از سوی آمریکا وابسته بود. وابستگی ما بسیار زیاد بود. وقتی این پشتیبانی‌ها متوقف شد، نیروی هوایی با مشکلات بسیار بزرگی مواجه شد.»

مستند سه‌قسمتی درباره جنگ افغانستان

بیشتر بخوانید:  چین علیه تحریم‌های آمریکا؛ از منافع خود با ایران عقب‌نشینی نمی‌کنیم  

اظهارات اشرف غنی در مستندی سه‌قسمتی به کارگردانی بنسه ماته و لوچو مولیکا مطرح شده است؛ مستندی که با عنوان‌های «کشور ازدست‌رفته»، «جنگ آمریکا» و «سقوط کابل» تلاش می‌کند روایت‌های مختلف از ۲۱ سال حضور نظامی آمریکا در افغانستان و فروپاشی دولت جمهوری را بررسی کند.

لینک کوتاه: https://iraf.ir/?p=135495
اخبار مرتبط

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

آخرین مطالب
پر بازدیدترین ها