به گزارش ایراف، رایان کراکر روز گذشته(۳ شهریور) در نشست «بنیاد ملی برای دموکراسی» با اشاره به تجربه دهه ۱۹۹۰ گفت که بیتوجهی آمریکا به افغانستان در آن دوره، آسیبهای جدی به امنیت ملی این کشور وارد کرد و نباید اجازه داد چنین تجربهای تکرار شود.
او تأکید کرد که افغانستان «مسئلهای صرفاً داخلی» نیست و تحولات آن با امنیت منطقه و جهان پیوند مستقیم دارد.
کراکر ادامه داد که حفظ ارتباط با جامعه مدنی افغانستان و حمایت از فعالان حوزه حقوق بشر، آموزش و رسانههای مستقل، برای جلوگیری از خلأهای خطرناک ضروری است.
ارزیابی محتاطانه از وضعیت کنونی افغانستان
این دیپلمات باسابقه با انتقاد از محدودیتهای اعمالشده در پنج سال گذشته گفت که نگرانی اصلی، «تلاش برای مهندسی دوباره جامعه افغانستان» است؛ نظمی که بهگفته او بر نقش پررنگ مردان و محدودیتهای گسترده برای زنان استوار است.
با این حال، کراکر تأکید کرد که جامعه افغانستان امروز با سال ۲۰۰۱ تفاوت دارد و جمعیت تحصیلکرده، تجربه مشارکت سیاسی و آشنایی با رسانههای آزاد، ظرفیتهایی هستند که «طالبان نخواهد توانست آنها را از بین ببرد».
او همچنین یادآوری کرد زمانی که پس از سقوط حکومت اول طالبان برای بازگشایی سفارت آمریکا به کابل رفت، کشور بهطور گسترده ویران شده بود؛ اما امروز افغانستان با وجود چالشها، از نظر اجتماعی و انسانی وضعیت متفاوتی دارد.
این در حالیاست که چند روز پیش رونالد نیومن، سفیر پیشین آمریکا در کابل، در گفتوگویی با شبکه آی۲۴ نیوز گفته بود که بازگشایی سفارت آمریکا در کابل «قابل تصور» است؛ اما تنها زمانی که طالبان در سیاستهای داخلی خود تغییرات واقعی و قابل سنجش ایجاد کنند.
او تأکید کرده بود که: «هر گام دیپلماتیک باید با اقدام متقابل همراه باشد و سیاستهای طالبان درباره زنان مانع اصلی نزدیکی دیپلماتیک است.
همچنین تعامل واشنگتن با کابل باید «تدریجی» و مبتنی بر «اقدام در برابر اقدام» باشد.»
نیومن نیز هشدار داده بود که قطع کامل تعامل آمریکا با افغانستان میتواند پیامدهای امنیتی داشته باشد؛ تجربهای که واشنگتن در گذشته نیز با آن روبهرو شده است.
موضع طالبان درباره بازگشایی سفارت آمریکا
در سوی دیگر، امیرخان متقی، سرپرست وزارت خارجه طالبان، پیشتر اعلام کرده بود که کابل از بازگشایی سفارت آمریکا استقبال میکند و آماده است روابطی «بر پایه احترام متقابل و منافع مشترک» با واشنگتن برقرار کند.
او گفته بود که حضور دیپلماتیک آمریکا میتواند زمینهساز همکاریهای اقتصادی و سرمایهگذاری در بخشهای زیربنایی و منابع معدنی افغانستان شود و طالبان فصل جنگ را پایانیافته میدانند و اکنون «زمان تعامل سازنده» فرا رسیده است.
ترکیب هشدارهای دیپلماتهای پیشین آمریکا و پیامهای رسمی طالبان نشان میدهد که بحث درباره آینده روابط کابل ــ واشنگتن وارد مرحلهای تازه شده است؛ مرحلهای که در آن «تعامل حسابشده»، «اقدام متقابل» و «تغییرات قابل سنجش» محور اصلی گفتوگوهاست.
