به گزارش ایراف، برنامه توسعه سازمان ملل متحد در گزارشی تازه، تصویری نگرانکننده از وضعیت انرژی در افغانستان ارائه کرده و اعلام کرده است که تنها ۴۰ درصد مردم این کشور به شبکه سراسری برق دسترسی دارند.
بر پایه این گزارش، ۹۰ درصد جمعیتی که از برق بهرهمند هستند در مناطق شهری زندگی میکنند؛ موضوعی که نشاندهنده شکاف عمیق میان شهر و روستا در دسترسی به زیرساختهای حیاتی است.
این نهاد در این گزارش تصریح کرده است که کمبود برق پایدار، پیامدهای مستقیم بر خدمات بهداشتی، آموزش، معیشت خانوارها و رشد اقتصادی گذاشته و بسیاری از فعالیتهای روزمره مردم را با محدودیتهای جدی مواجه کرده است.
این نهاد هشدار داده که ادامه این وضعیت، روند توسعه افغانستان را در بلندمدت با چالشهای ساختاری روبهرو خواهد کرد.
روستاها؛ محرومیت مزمن از زیرساخت انرژی
در مناطق روستایی افغانستان، نبود شبکه گسترده تولید و انتقال برق باعث شده بسیاری از خانوادهها یا بهطور کامل از شبکه سراسری محروم باشند یا تنها چند ساعت در شبانهروز برق داشته باشند.
کارشناسان میگویند این محرومیت، کیفیت خدمات آموزشی و درمانی را کاهش داده و مانع شکلگیری فعالیتهای اقتصادی پایدار در مناطق دوردست شده است.
راهکار پیشنهادی سازمان ملل؛ تمرکز بر انرژیهای تجدیدپذیر
برنامه توسعه سازمان ملل در بخش دیگری از گزارش خود تأکید کرده است که گسترش انرژیهای تجدیدپذیر، بهویژه پنلهای خورشیدی و سامانههای ذخیرهسازی انرژی، میتواند راهکاری عملی برای تأمین برق مناطق دورافتاده باشد.
این نهاد با اشاره به ظرفیت اقلیمی افغانستان، توسعه انرژی خورشیدی را یکی از مسیرهای مؤثر برای کاهش وابستگی این کشور به واردات برق دانسته است.
وابستگی سنگین به واردات برق
این گزارش در شرایطی منتشر میشود که افغانستان همچنان بخش قابلتوجهی از برق مورد نیاز خود را از کشورهای همسایه تأمین میکند و توان تولید داخلی پاسخگوی نیاز روبهافزایش مردم نیست.
کارشناسان هشدار میدهند که این وابستگی، هرگونه اختلال در خطوط انتقال یا روابط تجاری را به تهدیدی مستقیم برای زندگی میلیونها نفر تبدیل میکند.
